Kultura

Anonimowe "kwiaty" PRL

Ostatnia aktualizacja: 12.12.2012 13:48
- Wszystkie budynki zyskały drugie życie w latach 90., zmieniły kolor na różowy i trudno spod budek i narośli, "raka lat 90." rozpoznać pierwotną koncepcję, kolorystykę, kompozycję fasad - mówi Tomasz Fudala, autor wywiadów do książki "AR/PS. Architektura Arseniusza Romanowicza i Piotra Szymaniaka".
Audio
  • Anonimowe "kwiaty" PRL - architektura duetu Arseniusz Romanowicz i Piotr Szymaniak
Budynek Dworca Centralnego w Warszawie został oficjalnie przekazany do użytku 5.12.1975 roku.
Budynek Dworca Centralnego w Warszawie został oficjalnie przekazany do użytku 5.12.1975 roku.Foto: PAP/CAF/Witold Rozmysłowicz

/

Arseniusz Romanowicz (AR) i Piotr Szymaniak (PS) zaprojektowali jedne z najciekawszych budynków powojennej Warszawy: Dworzec Centralny, Dworzec Wschodni, stacje Ochota, Powiśle i Stadion, położone na przecinającej miasto linii średnicowej.

- Architektura ma to nieszczęście, że ciągle ktoś przy niej majstruje, zapominając, że ma ona właściciela - mówi Tomasz Fudala z Muzeum Sztuki Nowoczesnej i podkreśla, że to lata 90. spowodowały anonimowe traktowanie architektury PRL-u.

Gość Katarzyny Pruchnickiej wyjaśnia, że dworce kolei średnicowej autorstwa duetu Romanowicz-Szymaniak i ich zespołów to dzieła, tylko my mamy doświadczenie ich ostatniego użytkowania, które było niepoprawne i stąd często skojarzenia nie są pozytywne.

- To są kwiaty PRL-u. Ich betonowe daszki, powyginane formy, które przykrywają perony dzisiaj naprawdę budzą duże zainteresowanie i są uznawane za dzieła architektury i to nas dziwi, bo  PRL pamiętamy często jako smutny i ponury - opowiada Tomasz Fudala.
Na "AR/PS" składają się teksty ośmiu polskich i zagranicznych autorów, prezentujące różne wątki i epizody z kariery architektów od lat 30. do 90. W publikacji znajduje się także pierwsze kalendarium ich życia i twórczości, niepublikowany tekst Arseniusza Romanowicza z połowy lat 80. oraz wywiady z architektami, którzy ostatnio modernizowali warszawskie dworce autorstwa duetu AR/PS. Książka to także blisko 200 starannie dobranych zdjęć, w tym niepublikowanych materiałów z archiwów rodzinnych.

Jak wyopadła ocena budynków z wielkiej płyty oraz w jaki sposób można odróżnić dobrą architekturę od złej? Odpowiedzi znajdą Państwo w dźwięku.
Premiera albumu: 5 grudnia 2012.

Zobacz więcej na temat: architektura dworzec centralny
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak
Cichociemni

Czytaj także

Ikony architektury PRL-u

Ostatnia aktualizacja: 08.05.2012 13:00
Gościem audycji był Filip Springer, reporter, fotograf, autor publikacji "Źle urodzone".
rozwiń zwiń

Czytaj także

Dyskretny urok wielkiej płyty

Ostatnia aktualizacja: 19.10.2012 17:30
Budownictwo mieszkaniowe: priorytet i – zarazem – jedna z największych bolączek Polski Ludowej. Powstawały nowe dzielnice miast, a i tak na własne M czekało się latami.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Architekci Dworca Centralnego dali się wykoleić!

Ostatnia aktualizacja: 05.12.2012 18:30
Arseniusz Romanowicz i Piotr Szymaniak zostali przed wojną zatrudnieni przy projekcie Dworca Głównego. Został on prawie ukończony...i spłonął.
rozwiń zwiń