Benito Mussolini

Polskie Radio
migrator migrator 29.07.2008

Jest bardzo inteligentny, bystry, zaradny i rozważny, dobrze zna ludzi, ich zalety i wady - czytamy w raporcie poświęconym Mussoliniemu.

W 1919 r. szef służb specjalnych Włoch Giovanni Gasti w sporządzanym raporcie o Mussolinim miał napisać: Mussolini jest silnej budowy fizycznej, lecz choruje na syfilis. Jest zmysłowy, co przejawia się w nawiązywaniu kontaktów z różnymi kobietami […]. Jest skłonny do wzruszeń i impulsywny. Te cechy charakteru ujawniają się w jego przemówieniach, sugestywnych i przekonywujących […]. Jest bardzo inteligentny, bystry, zaradny i rozważny, dobrze zna ludzi, ich zalety i wady. Równie łatwo wyraża uczucia sympatii i antypatii, jest zdolny do poświęceń dla przyjaciół, z uporem i nienawiścią zwalcza wrogów. Jest odważny i zuchwały. Ma talent organizacyjny, lecz nie zawsze dość wytrwałości, by zrealizować swe zamiary. Ma rozwiniętą ambicję [narodową], gotów poświęcać siły na rzecz Włoch, by podnieść ich wielkość […]. Jest człowiekiem, który chce być pierwszy i panować […].

Benito Mussolini urodził się 29 VII 1883 r. w Verano di Costa (gmina Predappio) jako syn kowala, socjalistycznego działacza, głoszącego antyklerykalne poglądy i pobożnej nauczycielki, łagodzącej impulsywny charakter męża. Jako dziecko nie został ochrzczony lecz po namowach matki ukończył katolickie gimnazjum oo. Salezjanów. Później wstąpił do Instytutu Nauczycielskiego, a po zdaniu egzaminów końcowych został dyplomowanym nauczycielem szkół elementarnych. Początkowo Mussoliniemu udawało się pracować w wyuczonym zawodzie jednak wybuchy złości na lekcjach, duża agresja w stosunku do podopiecznych powodowały niezadowolenie oraz skargi rodziców w związku z czym musiał zrezygnować z kariery pedagogicznej. Zanim nie zajął się w pełni dziennikarstwem i polityką trudnił się różnymi zajęciami - był robotnikiem budowlanym, pracował u handlarza win, dużo podróżował, zdarzało się że żył z datków niczym żebrak (był nawet aresztowany za włóczęgostwo). Od wczesnych lat młodości całym sercem angażował się w działalność polityczną, choć pierwotnie tak jak ojciec, jako skrajny socjalista, anarchista i pacyfista. Publikował w „Avanti”, „La Voce”, „Il Popolo”. Z Włoskiej Partii Socjalistycznej został wydalony za zmianę stanowiska w sprawie udziału Włoch w I Wojnie Światowej. Sam Mussolini w swym odejściu od poglądów pacyfistycznych nie widział nic złego – uważał że tylko głupiec nie zmienia zdania. W tym samym okresie założył własną gazetę „Il Popolo d'Italia”, reprezentującą poglądy nacjonalistyczne, których stał się gorącym zwolennikiem. Powołany do wojska 1915 r. służył w pułku bersalierów – z wojny powrócił poważnie ranny odłamkami miotacza bomb, mimo że na froncie nie dał się poznać jako żołnierz odważny i bitny. Osiadłszy w Mediolanie, skupił wokół swej charyzmatycznej postaci środowisko kombatantów. Wykorzystując powojenny kryzys polityczny i gospodarczy we Włoszech, duże bezrobocie oraz niezadowolenie społeczeństwa z przegranej wojny i postanowień konferencji paryskiej, Mussolini 23 III 1919 r. powołał do życia organizację kombatancką Fascio Italiano di Combattimento, która stała się zalążkiem ruchu faszystowskiego. W XI 1921 r. na jej bazie powstała Narodowa Partia Faszystowska.

''

Mussolini i Hitler fot. Wikipedia

Benito Mussolini należał do twórców włoskiego faszyzmu głosił rządy silnej ręki, państwo podporządkowane władzy nieomylnego duce, odrzucał demokrację, jednocześnie początkowo zachowując pozory parlamentaryzmu. Zwalczał liberalizm i komunizm. Mimo że był przeciwny ruchom rewolucyjnym sam siebie nazywał rewolucjonistą, ale takim który chce przysporzyć Włochom wielkości. Żądał rozdziału Kościoła od państwa (choć w późniejszym czasie antyklerykalne nastawienie miało osłabnąć do tego stopnia, że to właśnie w Kościele dla faszyzmu szukał oparcia). Wykorzystywał populistyczne hasła oraz naiwność zrozpaczonych swym położeniem chłopów, robotników ale i właścicieli i inteligencji. W osiągnięciu celu jakim była władza posługiwał się terrorem i przemocą, szerzonymi przez uzbrojone bojówki (Czarne Koszule). Swym rodakom obiecywał Włochy silne militarnie i gospodarczo, kreślił wizję odnowionego Imperium Rzymskiego.

Po władzę Benito Mussolini sięgnął w X 1921 r., organizując marsz na Rzym Czarnych Koszul. Do swych zwolenników miał wtedy przemawiać następującymi słowami: Dążymy do rządzenia narodem... albo dadzą nam władzę, albo ją weźmiemy, zbiegając do Rzymu i chwytając za gardło nędzną klasę panujących polityków. W 1921 r. po dokonanym zamachu otrzymał od króla Wiktora Emanuela III jedynie stanowisko premiera, jednak już w 1923 r. został mu nadany tytuł duce a w 1925 r., po krwawym rozprawieniu się z opozycją, stał się niekwestionowanym przywódcą państwa – Włochy były jego – był pierwszy i panował.

Katarzyna Kakiet

Komentarze:

sortuj
liczba komentarzy: 0
    Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
serwis specjalny o I wojnie światowej

Inni słuchali

Nikołaj Jeżow zwany ”krwawym karlikiem”. Ten przydomek pasował do niego jak ulał

- Jego ludzie w trakcie przesłuchań masakrowali oskarżonych. On ...

Dywizjon 303 – bohaterzy bitwy o Anglię

W niespełna rok po bolesnej klęsce wrześniowej polscy lotnicy zd...

Na odsiecz Wiedniowi

29 lipca 1683 król Jan III Sobieski wyruszył na czele armii z Kr...

Życie na kartki

W ostatniej dekadzie PRL większość podstawowych produktów była r...

Układ Sikorski–Majski – porozumienie, na którym zależało Anglikom

30 lipca 1941 roku wznowione zostały stosunki dyplomatyczne międ...