Maria Konopnicka

IAR
Piotr Dmitrowicz 23.05.2012
Maria Konopnicka (1842  1910) - poetka, nowelistka, publicystka i tłumaczka, autorka Roty, jednej z najważniejszych polskich pieśni patriotycznych.
Maria Konopnicka (1842 – 1910) - poetka, nowelistka, publicystka i tłumaczka, autorka "Roty", jednej z najważniejszych polskich pieśni patriotycznych. , foto: źr. wikipedia

170 lat temu urodziła się Maria Konopnicka, autorka "Roty", licznych nowel i utworów dla dzieci.

Debiutowała w prasie jako poetka. W latach 1881-1887 wydała trzy serie "Poezji". Jej twórczość, przepełniona patriotyzmem i liryzmem, szybko zdobyła szerokie uznanie. Autorka nawiązywała do poezji ludowej, a także do romantyzmu i tradycji biblijnej.

Wydała zbiory: "Linie i dźwięki", "Italia", "Nowe pieśni" i "Głosy ciszy". Pisała też wiersze dydaktyczne: "Śpiewnik historyczny", "Ludziom i chwilom" oraz poematy epickie "Przez głębinę" i "Pan Balcer w Brazylii". Najbardziej znanym utworem poetyckim Konopnickiej jest "Rota", która stała się jedną z narodowych pieśni patriotycznych. Znaczną część twórczości Konopnickiej stanowią zbiory opowiadań i nowel, wśród których najbardziej znanymi są: "Mendel Gdański", "Nasza szkapa" i "Miłosierdzie gminu".

Do dziś popularne są też utwory dla dzieci: "O krasnoludkach i sierotce Marysi", "Stefek Burczymucha", "O Janku Wędrowniczku" czy "Na jagody". Autorka zajmowała się też reportażem, krytyką i eseistyką literacką. Zmarła 8 października 1910 roku we Lwowie. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim. Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej na cześć poetki, jeden z kraterów na Wenus został nazwany "Konopnicka".


Maria Konopnicka urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach. Jako poetka debiutowała w prasie w 1870 roku. Uczyła się przez rok na pensji sióstr sakramentek w Warszawie, gdzie zetknęła się z Lizą Pawłowską, późniejszą Orzeszkową. Ich przyjaźń wzmocniona wspólnymi zainteresowaniami literackimi, przetrwała wiele lat. W późniejszym okresie Konopnicka dokształcała się we własnym zakresie, wychowując sześcioro dzieci i utrzymując się z dochodów niewielkiego, dzierżawionego folwarku. W latach 1877-1890 mieszkała w Warszawie, gdzie od 1884 do 1886 roku redagowała pismo dla kobiet "Świt". Po 1890 roku przebywała w kilku krajach Europy Zachodniej, współpracując z prasą krajową oraz organizacjami polskimi na obczyźnie.

Organizowała międzynarodowy protest przeciwko prześladowaniu polskich dzieci we Wrześni w latach 1901-1902. Na 25-lecie twórczości otrzymała w darze dworek w Żarnowcu, zakupiony ze składek społeczeństwa. W latach 1905-1907 przebywała w Warszawie, gdzie organizowała pomoc dla uwięzionych przez władze carskie i ich rodzin.

Zmarła na zapalenie płuc, 8 października 1910 roku. Została pochowana w Panteonie Wielkich Lwowian na Cmentarzu Łyczakowskim. Jej pogrzeb stał się wielką manifestacją patriotyczną, w której wzięło udział blisko 50 tysięcy osób. Popiersie nagrobne wykonała Luna Drexlerówna, a na cokole wyryto fragment wiersza Konopnickiej "Na cmentarzu": "Proście wy Boga o takie mogiły, Które łez nie chcą, ni skarg, ni żałości, Lecz dają sercom moc czynu, zdrój siły Na dzień przyszłości".

Komentarze:

sortuj
liczba komentarzy: 0
    Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
Jan Nowak-Jeziorański
serwis specjalny wrzesień39

Inni słuchali

Józef Franczak "Laluś" - ostatni z wyklętych

Kiedy kończyła się II wojna światowa miał 27 lat. Nie złożył bro...

Książę Józef Poniatowski – poległy w Bitwie Narodów

– Koło południa otrzymuje postrzał w piersi kulą pruską, odmawia...

Kryzys kubański - świat na skraju wojny

- Stany Zjednoczone nie mogą tolerować świadomego oszustwa i ato...

Ksiądz Jerzy Popiełuszko - ofiara zbrodniczego systemu

- Zbrodnią jest wymuszanie groźbą i szantażem podpisywania dekla...

Kamikadze – ostatnia broń w wojnie na Pacyfiku

- Było to samobójstwo skodyfikowane. Pilot wsiadał do samolotu, ...