Słuchaj
więcej
Historia

Maria Konopnicka

23.05.2012 10:00
170 lat temu urodziła się Maria Konopnicka, autorka "Roty", licznych nowel i utworów dla dzieci.
Audio
  • 01'55
    Mało znane pola działalności Konopnckiej

Debiutowała w prasie jako poetka. W latach 1881-1887 wydała trzy serie "Poezji". Jej twórczość, przepełniona patriotyzmem i liryzmem, szybko zdobyła szerokie uznanie. Autorka nawiązywała do poezji ludowej, a także do romantyzmu i tradycji biblijnej.

 

Wydała zbiory: "Linie i dźwięki", "Italia", "Nowe pieśni" i "Głosy ciszy". Pisała też wiersze dydaktyczne: "Śpiewnik historyczny", "Ludziom i chwilom" oraz poematy epickie "Przez głębinę" i "Pan Balcer w Brazylii". Najbardziej znanym utworem poetyckim Konopnickiej jest "Rota", która stała się jedną z narodowych pieśni patriotycznych. Znaczną część twórczości Konopnickiej stanowią zbiory opowiadań i nowel, wśród których najbardziej znanymi są: "Mendel Gdański", "Nasza szkapa" i "Miłosierdzie gminu".

 

Do dziś popularne są też utwory dla dzieci: "O krasnoludkach i sierotce Marysi", "Stefek Burczymucha", "O Janku Wędrowniczku" czy "Na jagody". Autorka zajmowała się też reportażem, krytyką i eseistyką literacką. Zmarła 8 października 1910 roku we Lwowie. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim. Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej na cześć poetki, jeden z kraterów na Wenus został nazwany "Konopnicka".


Maria Konopnicka urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach. Jako poetka debiutowała w prasie w 1870 roku. Uczyła się przez rok na pensji sióstr sakramentek w Warszawie, gdzie zetknęła się z Lizą Pawłowską, późniejszą Orzeszkową. Ich przyjaźń wzmocniona wspólnymi zainteresowaniami literackimi, przetrwała wiele lat. W późniejszym okresie Konopnicka dokształcała się we własnym zakresie, wychowując sześcioro dzieci i utrzymując się z dochodów niewielkiego, dzierżawionego folwarku. W latach 1877-1890 mieszkała w Warszawie, gdzie od 1884 do 1886 roku redagowała pismo dla kobiet "Świt". Po 1890 roku przebywała w kilku krajach Europy Zachodniej, współpracując z prasą krajową oraz organizacjami polskimi na obczyźnie.

Organizowała międzynarodowy protest przeciwko prześladowaniu polskich dzieci we Wrześni w latach 1901-1902. Na 25-lecie twórczości otrzymała w darze dworek w Żarnowcu, zakupiony ze składek społeczeństwa. W latach 1905-1907 przebywała w Warszawie, gdzie organizowała pomoc dla uwięzionych przez władze carskie i ich rodzin.

 

Zmarła na zapalenie płuc, 8 października 1910 roku. Została pochowana w Panteonie Wielkich Lwowian na Cmentarzu Łyczakowskim. Jej pogrzeb stał się wielką manifestacją patriotyczną, w której wzięło udział blisko 50 tysięcy osób. Popiersie nagrobne wykonała Luna Drexlerówna, a na cokole wyryto fragment wiersza Konopnickiej "Na cmentarzu": "Proście wy Boga o takie mogiły, Które łez nie chcą, ni skarg, ni żałości, Lecz dają sercom moc czynu, zdrój siły Na dzień przyszłości".

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak
Henryk Sienkiewicz

Czytaj także

Polskie dzieci - Marii Konopnickiej

13.05.2010 09:15
Polskie dzieci - Marii Konopnickiej
rozwiń zwiń

Czytaj także

Konopnicka uciekła od swoich dzieci

24.05.2012 14:30
23 maja minęła 170. rocznica urodzin poetki, która - jak się okazuje - próbowała uciec od narzuconego jej stereotypu literatki z panteonu.
rozwiń zwiń