Maria Konopnicka

IAR
Piotr Dmitrowicz 23.05.2012
Maria Konopnicka
Maria Konopnicka (1842 – 1910) - poetka, nowelistka, publicystka i tłumaczka, autorka "Roty", jednej z najważniejszych polskich pieśni patriotycznych. , foto: źr. wikipedia

170 lat temu urodziła się Maria Konopnicka, autorka "Roty", licznych nowel i utworów dla dzieci.

Debiutowała w prasie jako poetka. W latach 1881-1887 wydała trzy serie "Poezji". Jej twórczość, przepełniona patriotyzmem i liryzmem, szybko zdobyła szerokie uznanie. Autorka nawiązywała do poezji ludowej, a także do romantyzmu i tradycji biblijnej.

Wydała zbiory: "Linie i dźwięki", "Italia", "Nowe pieśni" i "Głosy ciszy". Pisała też wiersze dydaktyczne: "Śpiewnik historyczny", "Ludziom i chwilom" oraz poematy epickie "Przez głębinę" i "Pan Balcer w Brazylii". Najbardziej znanym utworem poetyckim Konopnickiej jest "Rota", która stała się jedną z narodowych pieśni patriotycznych. Znaczną część twórczości Konopnickiej stanowią zbiory opowiadań i nowel, wśród których najbardziej znanymi są: "Mendel Gdański", "Nasza szkapa" i "Miłosierdzie gminu".

Do dziś popularne są też utwory dla dzieci: "O krasnoludkach i sierotce Marysi", "Stefek Burczymucha", "O Janku Wędrowniczku" czy "Na jagody". Autorka zajmowała się też reportażem, krytyką i eseistyką literacką. Zmarła 8 października 1910 roku we Lwowie. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim. Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej na cześć poetki, jeden z kraterów na Wenus został nazwany "Konopnicka".


Maria Konopnicka urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach. Jako poetka debiutowała w prasie w 1870 roku. Uczyła się przez rok na pensji sióstr sakramentek w Warszawie, gdzie zetknęła się z Lizą Pawłowską, późniejszą Orzeszkową. Ich przyjaźń wzmocniona wspólnymi zainteresowaniami literackimi, przetrwała wiele lat. W późniejszym okresie Konopnicka dokształcała się we własnym zakresie, wychowując sześcioro dzieci i utrzymując się z dochodów niewielkiego, dzierżawionego folwarku. W latach 1877-1890 mieszkała w Warszawie, gdzie od 1884 do 1886 roku redagowała pismo dla kobiet "Świt". Po 1890 roku przebywała w kilku krajach Europy Zachodniej, współpracując z prasą krajową oraz organizacjami polskimi na obczyźnie.

Organizowała międzynarodowy protest przeciwko prześladowaniu polskich dzieci we Wrześni w latach 1901-1902. Na 25-lecie twórczości otrzymała w darze dworek w Żarnowcu, zakupiony ze składek społeczeństwa. W latach 1905-1907 przebywała w Warszawie, gdzie organizowała pomoc dla uwięzionych przez władze carskie i ich rodzin.

Zmarła na zapalenie płuc, 8 października 1910 roku. Została pochowana w Panteonie Wielkich Lwowian na Cmentarzu Łyczakowskim. Jej pogrzeb stał się wielką manifestacją patriotyczną, w której wzięło udział blisko 50 tysięcy osób. Popiersie nagrobne wykonała Luna Drexlerówna, a na cokole wyryto fragment wiersza Konopnickiej "Na cmentarzu": "Proście wy Boga o takie mogiły, Które łez nie chcą, ni skarg, ni żałości, Lecz dają sercom moc czynu, zdrój siły Na dzień przyszłości".

Komentarze:

sortuj
liczba komentarzy: 0
    Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
4 czerwca 1989

Inni słuchali

Ernest Hemingway – reżyser własnego życia

- Jego prawda polega na tym, że ten mały człowieczek, krętacz, p...

Władysław Anders - bohater spod Monte Cassino

Komuniści odebrali mu obywatelstwo i szlify generalskie, ale dla...

Samuel Colt i jego słynne rewolwery

- Wszystko, co trzeba, żeby posiadać fajnego colta, to jest 29,5...

Czwarta próba pozbawienia życia Führera

Dzień 20 lipca 1944 roku miał odmienić losy Niemiec. Śmierć Hitl...

Poprawki nanosił Stalin, ostateczną wersję opracował Bierut

Dziś mijają 62 lata od uchwalenia Konstytucji PRL. Posłuchaj arc...