W radiowej Jedynce ("Popołudniu z Jedynką") zauważył, że Gąsiorowski napisał książkę eseistyczną "Norwid, wieszcz-sufler", za którą otrzymał nagrodę imienia tego poety.
– Znałem Krzysztofa i przyjaźniłem się z nim przez pięćdziesiąt trzy lata. Poznałem go w 1958 roku na Festiwalu Młodej Poezji Polskiej w Poznaniu. Tam zaczął mnie uczyć pisać wiersze. Ja pisałem je po swojemu i do tej pory żałuję, że nie brałem poważnie pod uwagę jego nauk – wspominał Marek Wawrzkiewicz.
Zaznaczył, że podczas obchodzenia 75-lecia Krzysztofa Gąsiorowskiego powiedział, że jest to wielki poeta. Dodał, że było to wyjątkowe określenie, gdyż o poetach żyjących tak się nie mówi.
– Odnosiłem wrażenie, że to, co on przeżył, zaczynało być dla niego prawdziwe i rzeczywiste dopiero wtedy, gdy zapisał to w wierszu. Kiedy w ten sposób sprawdził swoje przeżycie – podsumował Marek Wawrzkiewicz.
Rozmawiał Przemysław Szubartowicz.
(pp)