X
Aby nas słuchać lub oglądać potrzebujesz najnowszego Adobe Flash Player | Pobierz Flash
POLSKIE RADIO - HISTORIE DOBRZE OPOWIADANE OD 90 LAT
Dwójka

Znawczyni literatury i teatru

20.02.2011
Bohaterką cyklu gawęd jest prof. Dobrochna Ratajczakowa kierownik Zakładu Dramatu i Teatru w Instytucie Filologii Polskiej im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Posłuchaj
13'29 Prof. Dobrochna Ratajczakowa wspomina swój dom rodzinny, jego zwyczaje, najbliższych, swoje lata szkolne i opowiada o swojej obecnej rodzinie
13'28 Prof. Dobrochna Ratajczakowa opowiada, jak narodziły się jej zainteresowania teatralne
13'30 Prof. Dobrochna Ratajczakowa mówi o sposobach badania teatru
13'24
13'24 Prof. Dobrochna przypomina część swojego dorobku autorskiego .Przypomina też ciekawsze spektakle , które pamięta do dziś

Przez pięć kolejnych dni w tym tygodniu naszym gościem jest prof. Dobrochna Ratajczakowa - literaturoznawca i teatrolog - kierownik Zakładu Dramatu i Teatru w Instytucie Filologii Polskiej im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, autorka wielu artykułów, rozpraw, haseł słownikowych i encyklopedycznych, opracowań poświęconych różnym autorom i gatunkom dramatycznym a także formom teatralnym.

Jest również autorką ważnych dla czytelników interesujących się historią teatru, książek, m.in. o Teatrze Artystycznym Bolesława Leśmiana, o polskiej tragedii klasycystycznej, "Obrazy narodowe w dramacie i teatrze", o polskim dramacie emigracyjnym po 1939 roku Mąż pani Dobrochny - Józef Ratajczak był znanym poetą, prozaikiem ,felietonistą i recenzentem, przez wiele lat współpracującym z rozgłośnią radiową w Poznaniu…

W pierwszej gawędzie pani profesor wspomina swój dom rodzinny, jego zwyczaje, najbliższych, swoje lata szkolne i opowiada o swojej obecnej rodzinie. 

W drugiej gawędzie opowiada, jak narodziły się jej zainteresowania teatralne. Wspomina tych, którzy pomogli  jej je rozwinąć.

Podczas trzeciego spotkania prof. Ratajczakowa omawia sposoby badania teatru.  

W czwartej gawędzie mówi o swojej obszernej biblotece, której znaczną część zajmują , rękopisy różnych sztuk z XVII i XVIII wieku, książki z różnych dziedzin  i publikacje własne.

W piątej gawędzie przypomina część swojego dorobku autorskiego.Przypomina też ciekawsze spektakle, które pamięta do dziś.

Zaprasza Iwona Malinowska.

21-25 lutego (poniedziałek-piątek), godz.11:45

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Sztuka patrzenia

Zapraszamy do wysłuchania gawęd Anny Beaty Bohdziewicz – jednej z najciekawszych osobowości polskiej fotografii.
Posłuchaj
14'14 Anna Beata Bohdziewicz o domu rodzinnym i obrazach zapamiętanych z dzieciństwa

Anna Beata Bohdziewicz (ur. w 1950 r. w Łodzi) ukończyła etnografię na UW. W latach 1974-80 zajmowała się realizacją filmów dokumentalnych i fabularnych, współpracując m.in. z F. Bajonem, W. Borowczykiem, K. Kieślowskim, A. Trzosem-Rastawieckim oraz z K. Zanussim. Fotografią zajmuje się od 1976 roku.

Współdziałając z polską opozycją demokratyczną lat osiemdziesiątych, dokumentowała czas przełomu społeczno-politycznego w naszym kraju: od narodzin Solidarności po rzeczywistość stanu wojennego.

Anna B. Bohdziewicz od 1982 r. realizuje osobisty cykl fotografii "Fotodziennik", który jest systematycznym zapisem codzienności zarówno tej prywatnej, jak i publicznej.  "Fotodziennik" prezentowany był na wielu wystawach w kraju i zagranicą. Ostatnio, w marcu br., jego kolejna wersja (po raz pierwszy z użyciem zdjęć kolorowych) prezentowana była w Małej Galerii ZPAF-CSW w Warszawie.

Anna B. Bohdziewicz jest również autorką koncepcji kilku wystaw z zakresu fotografii prasowej ("Fotografie Gazety Wyborczej"). Ostatnio (czerwiec br.) w Państwowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie prezentowana była duża zbiorowa pokonkursowa wystawa "Warszawa – na dzień przed", której to wystawy Anna B. Bohdziewicz była główną inicjatorką i realizatorką. Zajmuje się także pisaniem o fotografii, niedawno ukazały się jej wywiady z Annie Leibovitz (FOTOTAPETA) i Edwardem Hartwigiem (FORMAT nr 24-25/98).

Anna Beata Bohdziewicz jest członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich i Związku Polskich Artystów Fotografików, w którym pełni obecnie funkcję Przewodniczącej Komisji Artystycznej.

Audycja Doroty Gacek i Elżbiety Łukomskiej.

22-26 listopada (poniedziałek-piątek), godz. 11:45

Czytaj także

W stronę pamięci

W tym tygodniu w naszym cyklu wspomnień – Jerzy Klimko, emerytowany nauczyciel, kombatant. Zapraszamy codziennie o 11.45.
Posłuchaj
14'07 Jerzy Klimko o przedwojennych Sejnach
12'46 Jerzy Klimko o początkach wojny w Łucku, do którego wkroczyła Armia Czerwona
12'56 Jerzy Klimko o czasie okupacji niemieckiej w Sejnach
13'46 Jerzy Klimko o okupacji niemieckiej w Sejnach i wkroczeniu wojsk sowieckich
13'03 Jerzy Klimko o pobycie w obozie sowieckim w Krasnopolu i powrocie do Polski

Jerzy Klimko – urodzony w 1926 roku w Sejnach, emerytowany nauczyciel, pedagog, kombatant walk wyzwoleńczych, obecnie mieszkający w Suwałkach. W swoich gawędach opowiada o przedwojennych Sejnach, o rodzinie (od pokoleń nauczycielskiej), o latach szkolnych i ostatnich dniach przed wybuchem wojny.

Nagranie dokonane przez Tomasza Piotrowskiego z białostockiego IPN we wrześniu 2007 roku.

14-18 lutego (poniedziałek-piątek), godz. 11:45

Zobacz więcej na temat: II wojna światowa mieszkanie

Czytaj także

Uporczywość traumatycznej pamięci

16.02.2011
Fragment obrazu Salvadora Dali Dezintegracja uporczywości pamięci 1952-54
Fragment obrazu Salvadora Dali "Dezintegracja uporczywości pamięci" 1952-54Foto: źr.wikipedia
- Czasem tydzień jest ważniejszy i określa osobę lepiej niż całej jej życie - mówił Tomasz Piotrowski, który nagrywa wspomnienia nieznanych świadków XX-wiecznej historii.
Posłuchaj
56'27 Z archiwum białostockiego IPN

W naszych przedpołudniowych audycjach z cyklu "Zapiski ze współczesności" od ponad roku prezentujemy Państwu nagrania osób, które były świadkami dramatycznych wydarzeń XX wieku. Zazwyczaj są to osoby odchodzącego pokolenia, urodzone jeszcze przed II wojna światową. Bohaterowie przeważnie pochodzą z Kresów - okolic Wilna, działali niegdyś w tamtejszym AK, a po wojnie byli represjonowani przez UB. Ich opowieści składają się na niepodręcznikowy obraz historii Polski, często opowiadają o sprawach, o których przez wiele lat musieli milczeć.

W "Sezonie na Dwójkę" przedstawialiśmy Państwu kulisy powstawania tych nagrań. Naszym gościem był Tomasz Piotrowski, dziennikarz i radiowiec, który w białostockim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej wykonuje nagrania prezentowane na naszej antenie.

Tomasz Piotrowski zdradził, że w jego pracy liczy się dziennikarska dociekliwość i upór, ale nade wszystko ciekawość świata i dar nawiązywania kontaktów, bo tematy, które poruszają bohaterowie jego nagrań, to są rzeczy dla nich często niezwykle trudne, rozdrapujące stare rany. Zdarzają się jednak osoby bardzo chętne do brania udziału w nagraniach, bo swoich wspomnień zwyczajnie nie mają komu opowiadać. Nasz gość zauważył, że często dopiero jego inicjatywa sprawia, że jego rozmówcy mogą liczyć na zainteresowanie ze strony najbliższej rodziny. Dzięki tym nagraniom ich wspomnienia stają się nagle cenne dla innych ludzi.

Archiwum
Archiwum Polskiego Radia

 

Nasz gość wyznał, że praca w białostockim IPN jest dla niego wyzwaniem, bo z natury jest "gadułą" i niespokojnym duchem. Jednak, gdy zaczyna nagranie, stara się wyciszyć i słuchać z pokorą. Swoich rozmówców zawsze prosi o jak najwcześniejsze wspomnienia, bo jego zdaniem to najlepszy sposób na uruchamienie machiny pamięciowej, która z czasem nie funkcjonuje już tak dobrze. Tomasz Piotrowski zauważył, że zawsze najlepiej wydobywa się ze wspomnień traumatyczne przeżycia. – Niekiedy kilka lat lub nawet tylko tydzień są ważniejsze dla danej osoby niż całe ich życie, bo te tragiczne losy określają osobę, po traumie ludzie często żyją już tylko przeszłością – mówił nasz gość.

Audycję przygotowały Justyna Piernik i Joanna Szwedowska.

Aby wysłuchać całej rozmowy, kliknij ikonę dźwięku "Z archiwum białostockiego IPN w boksie Posłuchaj po prawej stronie.

(Lm)