X
Aby nas słuchać lub oglądać potrzebujesz najnowszego Adobe Flash Player | Pobierz Flash
POLSKIE RADIO - HISTORIE DOBRZE OPOWIADANE OD 90 LAT
Dwójka

Zbigniew Żakiewicz – wspomnienie

08.08.2010
Zapraszamy na audycję o zmarłym w czerwcu br. gdańskim pisarzu i publicyście.

Audycja wspomnieniowa poświęcona zmarłemu 24 czerwca w Gdańsku pisarzowi i publicyście Zbigniewowi Żakiewiczowi. Urodzony w 1932 roku w Wilnie, dzieciństwo spędził w Mołodecznie, na terenie dzisiejszej Białorusi. Stamtąd w ramach powojennych repatriacji trafił do Łodzi, a potem do Gdańska, gdzie przez długie lata był wykładowcą w Instytucie Filologii Rosyjskiej Uniwersytetu Gdańskiego.

Zbigneiw Żakiewicz jest autorem powieści, opowiadań, szkiców literackich, książek dla dzieci (Saga wileńska; Tryptyk wileński: Wilcze łąki, Ród Abaczów, Wilio, w
głębokościach morza; Dziennik intymny mego N.N., Pożądanie Wzgórz
Wiekuistych).

W audycji wspominają go przyjaciele: Henryka Dobosz-Kinaszewska, Marian Pilot i Paweł Huelle. Usłyszymy również - z nagrań archiwalnych Polskiego Radia - opowieści Zbigniewa Żakiewicza o dzieciństwie spędzonym na Kresach i o powrocie tam po latach. Fragmenty książek Zbigniewa Żakiewicza przeczyta Jarosław Gajewski.

 Zapraszają Dorota Gacek i Elżbieta Łukomska.

8 sierpnia (niedziela), godz. 18:00

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Zapiski ze współczesności: Zbigniew Żakiewicz

W audycji Zapiski ze współczesności bedzie prezentowana postać Zbigniewa Żakiewicza, urodzonego 6 czerwca 1933 roku w Wilnie, pisarza, publicysty, rusycysty i historyka literatury rosyjskiej.

31 marca - 4 kwietnia 2008, godz. 11:45

Zbigniew Żakiewicz syn Józefa Żakiewicza, nadleśniczego i plenipotenta Zdzisława Hr. Tyszkiewicza z Izabelina pod Mołodecznem, oraz Zofii z Oganowskich. Wczesne dzieciństwo spędził w Mołodecznie w XVIII wiecznym dworze Tyszkiewiczów, 17 września 1939 r. był świadkiem wkroczenia do Mołodeczna Armii Czerwonej, która pozostawała tam do czerwca 1941, kiedy to miasto zajęli Niemcy. W maju 1945 roku zmarł mu ojciec. Wraz z matką w 1946 roku trafił do Polski centralnrej w ramach reptriacji. Początkowo mieszkał w Łodzi, gdzie kończył szkołę i studiował. Od lat związany jest z Gdańskiem i Kaszubami. Pracownik naukowy Uniwersytetu Gdańskiego, jest jednym z najwybitniejszych współczesnych prozaików tzw. nurtu literatury kresowej, wymieniany tuż obok Tadeusza Konwickiego, Włodzimierza Odojewskiego,Leopolda Buczkowskiego...

Czytaj także

Zakładka literacka: Kazimierz Brandys

7 marca 2010, godz. 18:00

Kazimierz Brandys (1916–2000) zaczynał od powieści socrealistycznych, później w „Matce Królów” (1957) pokazał ofiary systemu stalinowskiego. W latach siedemdziesiątych związał się z opozycją, a „Nierzeczywistość” (1977) była pierwszą powieścią autora krajowego wydaną poza cenzurą. Łączył powieść z esejem (w „Listach do Pani Z.”) czy kroniką rodzinną, jak w „Wariacjach pocztowych” (1972), i z dziennikiem, jak w czterotomowych „Miesiącach” (1980–1987), które nie tylko są zapisem stanu umysłu pisarza emigranta (od 1981 r. mieszkał w Paryżu), ale też w sposób niezwykły opowiadają o małżeństwie. Najbardziej znana książka Brandysa „Wariacje pocztowe” ma formę listów rodzinnych, ojców do synów, pisanych od roku 1770 do 1970.

W 10 rocznicę śmierci pisarza w audycji Joanny Szwedowskiej "Rzeczywistość i nierzeczywistość Kazimierza Brandysa" będzie o nim mówił przyjaciel Jacek Bocheński, usłyszymy także fragmenty nagrań archiwalnych - z lat 60. i 80. a fragmenty "Miesięcy" czytać będzie Wojciech Wysocki.


Czytaj także

Zbigniew Żakiewicz - "Podróżny"

Słuchowisko jest udramatyzowanym fragmentem powieści Zbigniewa Żakiewicza pt. "Biały karzeł". Tytułowy bohater - podróżny - podczas jazdy pociągiem przeżywa zaburzenie poczucia czasu i przestrzeni.


Zbigniew Żakiewicz - "Podróżny"

Reżyseria: Henryk Rozen
Realizacja: Andrzej Brzoska

Obsada:
Krzysztof Kolberger
Marcin Troński
Damian Damięcki

 Spotyka kogoś, kto wydaje mu się, lub po prostu jest nim samym. Konfrontacja z obsługą kolei nie tylko, że nie wyjaśnia zdarzeń, lecz prowadzi do dramatycznego poczucia utraty tożsamości.