Paolo Coelho zauważył kiedyś, że ludzie zawsze myślą na odwrót: spieszy im się do dorosłości, a potem wzdychają za utraconym dzieciństwem.
Tracą zdrowie by zdobyć pieniądze, potem tracą pieniądze by odzyskać zdrowie. Z troską myślą o przyszłości, zapominając o chwili obecnej i w ten sposób nie przeżywają ani teraźniejszości ani przyszłości. Żyją jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają, jakby nigdy nie żyli.
Chciałabym w swoich audycjach przypomnieć o tym tu i teraz. O tym że warto też rozejrzeć się dookoła i zauważyć ile niezwykłych rzeczy dzieje się blisko nas. Tak na wyciągniecie ręki ...