Jeszcze jeden wieczór w teatrze. Kameralna piwnica, niewielka scena tuż przed moim nosem. Scenografia - właściwie jej nie ma - ot, ceglany mur, wystająca z sufitu rura, a na podeście sceny kilka chodnikowych płyt. Pod sceną - niespodzianka: podświetlona bateria pustych butelek po alkoholu. W tle dyskretny motyw wygrywany na trąbce...

Sztuka jednego aktora. Półtoragodzinny dramat rozpisany na kilka głosów wypowiadanych przez jedną i tę samą osobę. Teatr w teatrze, aktor w roli aktora. Aktora-alkoholika, odgrywającego przed sobą i światem sztukę swojego życia. Życia będącego równią pochyłą, coraz szybszym staczaniem się tam, gdzie kiedyś byli "oni", a dziś jesteśmy "my". My - nędzni, zapijaczeni, pogardzani, wykluczeni...

Tekst: Jan Jakub Należyty. Świetny tekst. Pełen aluzji, odniesień, nawiązań. Tekst po uszy zanurzony w świecie teatru, umiejętnie żonglujący cytatami, a jednocześnie ani na chwilę nie odrywający się od realnego życia. Życia na krawędzi, a może już poza nią.

Obsada: Jacek Kawalec. Dla mnie - odkrycie. Wczoraj po raz pierwszy zobaczyłam go w roli dramatycznej. Dał z siebie wszystko - przez półtorej godziny trzymał publiczność w napięciu, ani na chwilę nie spuszczając nas ze smyczy. Nie udusiłam się tylko dzięki autorowi tekstu, który w ten dramatyczny monolog umiejętnie wplótł fragmenty tragikomiczne. Niektórzy się nawet śmiali...

Mnie nie było do śmiechu. Nadal nie jest. Spektakl "Ta cisza to ja" siedzi teraz we mnie jak zadra. A w ustach jakoś mi gorzko - czyżby to smak absyntu?


Teatr Kamienica (Warszawa)
Spektakl: Ta cisza to ja
Tekst: Jan Jakub Należyty
Reż. Dariusz Szad-Borzykowski
Obsada: Jacek Kawalec

podpis:

mail:

komentarz:

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników. Polskie Radio S.A. nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Komentarze zawierające wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.), będą usuwane.