"Hamlet jest jak gąbka" – pisał o Szekspirowskim pierwowzorze Jan Kott. A skoro "jak gąbka", to nic nie stoi na przeszkodzie, by Hamlet przestał mówić i... zaczął tańczyć. Jeśli muzyka, śpiew, rodzą się tam, gdzie nie sięgają słowa, to tym bardziej dzieje się tak z tańcem. Tańcem, który na swój abstrakcyjny sposób jest w stanie poradzić sobie z Hamletowskimi największymi kwestiami: "to be or not to be", "in my mind’s eye" czy "words, words, words". "Oczy duszy” w tańcu są ciągle w ruchu, tym bardziej "słowa". A każdy tancerz czy choreograf wie, że każdy następny krok na scenie to być albo nie być.
Kolejny z cyklu Szekspirowskich baletów – przygotowujących do 400. rocznicy śmierci autora "Snu nocy letniej" czy "Romea i Julii" – tym razem w interpretacji Jacka Tyskiego, solisty Polskiego Baletu Narodowego, który z coraz większym powodzeniem próbuje swoich sił jako choreograf. (Teatr Wielki - Opera Narodowa)
Na audycję zaprasza Barbara Schabowska.
3 października (czwartek), godz. 15.00