Cięcie - Tomasz Man

polskieradio.pl
Katarzyna Ingram 26.04.2011
Cięcie. Na pierwszym planie Maria Peszek i Tomasz Man. W tle Adam Woronowicz i Mirosław Zbrojewicz.
"Cięcie". Na pierwszym planie Maria Peszek i Tomasz Man. W tle Adam Woronowicz i Mirosław Zbrojewicz. , foto: fot. Krzysztof Sielicki

"Cięcie" Tomasza Mana to polifoniczna opowieść o ludziach żyjących w wielkim mieście. Różni ich wszystko, łączy ich miasto oraz finał opowieści.

Autor tekstu: Tomasz Man
Reżyseria: Tomasz Man
Realizacja akustyczna: Andrzej Brzoska
Ilustracja muzyczna: Tomasz Man

Czas: 28'32"

Annie (Maria Seweryn) urodziła się w Zürichu i kocha swoje miasto, pracuje jako kasjerka w banku. Abdul (Adam Woronowicz) pochodzi z Maroka, wyjechał z Marakeszu, by w Zurichu zarabiać pieniądze, które wysyła swoim rodzicom. Pracuje jako taksówkarz. Veronica (Maria Peszek) studiuje medycynę, do Zürichu przeprowadziła się z Londynu, bo dziadek, który się nią opiekuje otrzymał posadę na uniwersytecie. Pietro (Mirosław Zbrojewicz) mieszka na przedmieściach, do Zürichu przyjechał z Turynu, razem z żoną. Ewa (Aleksandra Konieczna) dostała stypendium w Zürichu, jest dziennikarką. Do miasta sprowadziła swoją rodzinę – męża i córkę.

Postaci w słuchowisku Tomasza Mana opowiadają swoje historie, które zmierzają do tragicznego finału, gdzie wszyscy spotkają się na ułamek sekundy, po raz pierwszy się zauważą. Tytuł słuchowiska ma swoje odzwierciedlenie w wydarzeniach, jakich doświadczają bohaterowie, ale i w sposobie narracji – krótkie zdania, budujące historię losów bohaterów wzajemnie się przeplatają. Montaż tych wypowiedzi podobny jest, by użyć terminologii telewizyjnej, do wideoklipu. W tym wypadku nie obrazy, a dźwięki, pojawiają się i znikają w szybkim tempie, by utkać dramatyczną historię bohaterów.

Tomasz Man, reżyser i dramaturg, doktor filologii polskiej (studia magisterskie i doktoranckie na Uniwersytecie Wrocławskim), absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu warszawskiej Akademii Teatralnej. W latach 1997-2002 publikował swoje teksty w „Teatrze”, „Dialogu” i „Notatniku Teatralnym”. Był kierownikiem literackim w Teatrze im. Siemaszkowej w Rzeszowie oraz konsultantem programowym w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie. Reżyserował m.in. w Teatrze Dramatycznym w Białymstoku („Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego, 2000), Teatrze Współczesnym w Szczecinie („Porozmawiajmy o życiu i śmierci” Krzysztofa Bizio, 2001), Teatrze Polskim we Wrocławiu („Imię” Jona Fosse’a, 2001), Teatrze Polskim w Poznaniu („Historia pewnej miłości” własnego autorstwa, 2001), Teatrze Powszechnym w Łodzi („Lament” Krzysztofa Bizio, 2003), Teatrze Studio w Warszawie („Zbyt głośna samotność” Bohumila Hrabala, 2003), Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie („Piaskownica” Michała Walczaka, 2004), Teatrze Powszechnym w Warszawie („Porozmawiajmy o życiu i śmierci”, 2004), w Laboratorium Dramatu jego sztukę „111” wyreżyserował Redbad Klynstra.

W Teatrze Polskiego Radia reżyserował dramaty swojego autorstwa: "Matka i lampart", "111". W 2005 roku na V Festiwalu "Dwa Teatry" w Sopocie otrzymał nagrodę za scenariusz oryginalny słuchowiska "Matka i lampart". W 2007 roku w Programie I PR odbyła się premiera tekstu Mana "Dobrze" w reż. Waldemara Modestowicza.

Obsada:
Aleksandra Konieczna - Ewa
Maria Seweryn - Annie
Adam Woronowicz - Abdul
Maria Peszek - Verocnica
Mirosław Zbrojewicz - Pietro


Data nagrania: 04.02.2008