Radio Chopin

Streaming recitalu Gabrieli Montero

Ostatnia aktualizacja: 12.10.2020 09:05
Serdecznie zapraszamy na streaming recitalu Gabrieli Montero. Odbędzie się on w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej w ramach zorganizowanego przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina festiwalu „Przed wielkim Konkursem. Recitale mistrzowskie”. Polskie Radio Chopin jest patronem medialnym i partnerem tego cyklu koncertów. Transmisję koncertu poprowadzi na naszej antenie Marek Zwyrzykowski.
Gabriela Montero
Gabriela MonteroFoto: JOERG CARSTENSEN/PAP/DPA

12.10.20
19:30

Robert Schumann
Kinderscenen (Sceny dziecięce) op. 15

Gabriela Montero
Improwizacje na temat scen z jej dzieciństwa

Fryderyk Chopin
Ballada g-moll op. 23

Dmitrij Szostakowicz
II Sonata fortepianowa h-moll op. 61

Gabriela Montero
Improwizacje

Urodzona w 1970 roku w Caracas wenezuelska pianistka i kompozytorka Gabriela Montero kształciła się w Stanach Zjednoczonych a następnie w Wielkiej Brytanii. Jest laureatką III nagrody zdobytej podczas XIII Konkursu Chopinowskiego w 1995 roku. Występowała m.in. w nowojorskiej Carnegie Hall, w Wigmore Hall w Londynie, Herkulessaal w Monachium, Konzerthaus w Wiedniu, Filharmonii Berlińskiej, amsterdamskiej Concertgebouw, Elbphilharmonie w Hamburgu, Alte Oper we Frankfurcie i w Gewandhaus w Lipsku. Polska publiczność zna ją z występów podczas festiwalu „Chopin i jego Europa”. Jest bardzo ceniona ze względu na swoje zdolności improwizatorskie, a do zajęcia się tą dziedziną wykonawstwa zachęcała ją swego czasu sama Martha Argerich. Kompozycje Montero obejmują m.in. Ex Patria na fortepian i orkiestrę z 2011 roku, dzieło będące komentarzem do sytuacji politycznej w ojczyźnie artystki, czy Koncert latynoski. Artystka angażuje się także w działania mające na celu obronę praw człowieka. Jest konsulem honorowym Amnesty International, a jako prelegentka i pianistka dwukrotnie występowała podczas Światowego Forum Ekonomicznego w Davos-Klosters.

Warszawski recital artystki rozpoczną napisane w 1838 roku Sceny dziecięce op. 15 Roberta Schumanna. Cykl składa się z trzynastu krótkich i dość łatwych technicznie utworów. Ich tytuły brzmią następująco: O dalekiej krainie, Dziwna historia, Zabawa w czarnego luda, Prośba dziecka, Szczęście, Ważne wydarzenie, Marzenie, Przy kominku, Rycerz na drewnianym koniu, Nieco za poważnie, Strachy, Dziecko usypia, Gdy mówi poeta. Ogniw cyklu było początkowo aż trzydzieści, jednak Schumann dokonał selekcji, a odrzucone części włączył później do Bunte Blätter op. 99 i Albumblätter op. 124. Naiwny, dziecięcy ton Scen dziecięcych jest czymś wyjątkowym w twórczości tego kompozytora. Pozamuzyczne tytuły twórca nadał poszczególnym częściom już po ich napisaniu, nie przywiązywał też do nich większej wagi. Największą karierę zrobiło oczywiście liryczne, urokliwe Marzenie, bezustannie opracowywane na przeróżne składy. Kontynuacją dziecięcego wątku będzie pierwsza improwizacja Montero, inspirowane scenami z jej dzieciństwa.

Ballada g-moll Fryderyka Chopina powstała dwa lata przed Scenami dziecięcymi. Niemiecki kompozytor znał ją, a nazajutrz po spotkaniu z Chopinem pisał o tym utworze do jednego ze swoich przyjaciół: „Wydaje mi się być najbliższym jego geniuszu (choć nie: najgenialniejszym) jego dziełem”.

II Sonata fortepianowa h-moll op. 61 Dmitrija Szostakowicza powstała w 1943 roku, głównie w Kujbyszewie (obecnie Samara), gdzie ewakuowano kompozytora po rozpoczęciu oblężenia Leningradu przez wojska niemieckie. Dzieło składa się z trzech części: Allegretto, Largo i Moderato. Podczas pierwszej publicznej prezentacji II Sonatę wykonał sam kompozytor, ale nie był z niej zadowolony i nie do końca słusznie uważał, że nie jest ona liczącą się pozycją w jego dorobku. Koncert zwieńczy druga improwizacja w wykonaniu Montero.