Historia

Bitwa pod Zadwórzem – "Polskie Termopile"

Ostatnia aktualizacja: 17.08.2017 06:01
- Gdyby Budionny doszedł do Lwowa to by go zdobył, zniszczył i splądrował. Wiele osób by ucierpiało. Później prawdopodobnie połączyłby się z Tuchaczewskim pod Warszawą i kto wie jaki byłby wtedy los całej Polski – mówiła przewodniczka po Lwowie Jadwiga Pańkowska.
Audio
  • Polskie Termopile - rozmowa z Jadwigą Pańkowską, przewodniczką po Lwowie, o bitwie pod Zadwórzem koło Lwowa. (PR, 31.08.1998).
Pomnik polskich bohaterów bitwy pod Zadwórzem
Pomnik polskich bohaterów bitwy pod ZadwórzemFoto: Wikipedia/cc/Stanisław Kosiedowski

17 sierpnia 1920 pod Zadwórzem, miejscowości położonej 33 kilometry od Lwowa, polska młodzież stoczyła heroiczny bój z przeważającymi siłami 1. Armii Konnej Siemiona Budionnego. Bohaterska obrona przeszła do historii jako "polskie Termopile".

BITWA WARSZAWSKA - ZOBACZ SERWIS SPECJALNY POLSKIEGO RADIA >>>>>>>

Do bitwy doszło, gdy batalion młodych polskich ochotników ze zgrupowania rotmistrza Romana Abrahama wycofując się pod naporem bolszewików natknął się pod Zadwórzem na oddział 6. Dywizji Kawalerii. Opór jaki stawiła polska młodzież pozwoliła pozostałym oddziałom bezpieczne wycofanie się i przygotowanie pozycji obronnych pod Lwowem. Mała stacja kolejowa Zadwórze stała się  w okresie międzywojennym symbolem bohaterstwa.

Polacy zdobyli po ciężkich walkach umocnione pobliskie wzgórza i heroiczną szarżą na bagnety zmusili nieprzyjacielskie armaty do przerwania ostrzału i wycofania się. Mimo miażdżącej przewagi wroga, ciągłego ostrzału artylerii i broni maszynowej, śmiertelny bój trwał aż jedenaście godzin. W tym czasie obrońcy odparli sześć szarż konnych. Szalę przechyliło dopiero przybycie nowych sił kawalerii bolszewickiej i wyczerpanie amunicji przez polskich żołnierzy. Zdziesiątkowani, walczyli do końca na kolby i bagnety.

Z 330 polskich żołnierzy poległo 318 . Większość poddających się została rozsiekana przez Kozaków. Dowódca polskiego batalionu kpt. Bolesław Zajączkowski, nazywany polskim Leonidasem, wraz z kilkoma ocalałymi oficerami popełnił samobójstwo.

Ciała poległych, które udało się zidentyfikować po bitwie, zostały pochowane na cmentarzu Orląt we Lwowie. Resztę pochowano na żołnierskim cmentarzy, w pobliżu usypanego na ich część kurhanu.

mjm

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak
Zobacz także

Czytaj także

Wybuch wojny polsko-bolszewickiej

Ostatnia aktualizacja: 14.02.2018 06:10
Podpisanie rozejmu w Compiegne po I wojnie światowej nie oznaczało pokoju w Europie. Niebawem Stary kontynent mogła zalać fala bolszewizmu, która opór znalazła już w Polsce.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Wojna polsko-ukraińska 1918-1919

Ostatnia aktualizacja: 01.11.2017 06:07
Trwający osiem miesięcy konflikt między odrodzoną Rzeczpospolitą, a dążącymi do niepodległości Ukraińcami położył się cieniem na stosunkach między oboma narodami w okresie II RP.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Ks. Ignacy Skorupka – bohater spod Ossowa

Ostatnia aktualizacja: 14.08.2017 06:00
Zginął podczas udzielania żołnierzowi ostatniego namaszczenia. Ta śmierć stała się jednym z symboli bitwy warszawskiej.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Lwów - miasto na granicy światów i krain

Ostatnia aktualizacja: 07.08.2014 12:30
Ostatnio oczy całego świata zwrócone są na Ukrainę, która pragnie odzyskać pełną niepodległość. Dla Polaków wyjątkowym miejscem na Ukrainie, związanym bardzo ściśle z naszą historią, jest Lwów.
rozwiń zwiń