Historia

Johann Sebastian – czołowa postać rodu Bachów

Ostatnia aktualizacja: 31.03.2020 05:40
W XVII i XVIII wieku muzyków o nazwisku Bach było tak wielu, że w Turyngii wszystkich zajmujących się muzyką zaczęto nazywać Bachami. Jednak mistrz był jeden, na imię miał Johann Sebastian.
Audio
  • Największy z rodziny Bachów - audycja o życiu i twórczości Johanna Sebastiana Bacha. (PR, 29.09.1982)
Johann Sebastian Bach fot. Wikimedia commons.
Johann Sebastian Bach fot. Wikimedia commons.

31 marca 1685 roku w Eisenach urodził się Johann Sebastian Bach (w źródłach pojawia się też data 21 marca). Niemiecki kompozytor i organista epoki baroku, autor ponad tysiąca utworów, jeden z najwybitniejszych twórców w dziejach muzyki.

Muzykalna rodzina Bachów

Pochodził z rodziny, która już w XVI wieku znana była z muzycznych zamiłowań. W XVII i XVIII wieku muzyków o nazwisku Bach było tak wielu, że w Turyngii wszystkich zajmujących się muzyką zaczęto nazywać Bachami.

Osierocony artysta

Edukację muzyczną rozpoczął w wieku ośmiu lat. Dwa lata później zmarła matka, a wkrótce potem ojciec. Osierocony Jan Sebastian znalazł się pod opieką najstarszego brata, wówczas już organisty. U niego poznawał tajniki kompozycji i gry na klawikordzie.

Ostatnia strona Kunst der Fuge fot. Wikimedia commons.
Kompozytor, organista
Samodzielne życie rozpoczął, mając piętnaście lat, jako sopranista w kościele św. Michała w Lüneburgu. Następnie wędrował po Niemczech w poszukiwaniu dalszej wiedzy muzycznej. Poznawał różne style kompozytorskie i muzykę największych ówczesnych mistrzów. Zajmował szereg stanowisk. Był nadwornym organistą i kameralistą w Weimarze, kapelmistrzem i dyrektorem muzyki kameralnej w Köthen. Tam, na dworze księcia Leopolda skomponował najwspanialsze dzieło barokowej muzyki kameralnej – sześć koncertów brandenburskich, zwanych tak od dedykacji kompozytora dla margrabiego brandenburskiego Christiana Ludwiga.

Kantor u św. Tomasza

Spokojne życie Jana Sebastiana uległo zmianie po śmierci żony. Powtórnie się ożenił. Postanowił przenieść się do Lipska na wakujące stanowisko kantora przy kościele św. Tomasza. Tam w ciągu dwudziestu siedmiu lat powstała większość jego muzyki kościelnej: kantaty, pasje według św. Jana i św. Mateusza, wielka msza h-moll, oratoria, motety oraz magnifikat.

B-A-C-H

Ostatnim, niedokończonym dziełem Bacha była Kunst der Fuge, czyli sztuka fugi. Jedyny w swoim rodzaju podręcznik techniki fugowanej, ujawniający stopniowo nieograniczone możliwości techniki kontrapunktycznej. Jako czwartego tematu użył dźwięków b, a, c, h – co jest muzycznym zakodowaniem nazwiska Bach. Wielu uważa ten utwór za kwintesencję polifonii.

Johann Sebastian Bach zmarł w Lipsku 28 lipca 1750 roku.

mjm

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Richard Strauss – mistrz polifonii

Ostatnia aktualizacja: 11.06.2014 06:00
– Nigdy nie był zbytnim nowatorem, ale wartość jego muzyki i jego warsztat przesądziły o tym, że stał się jednym z najważniejszych kompozytorów XX wieku – podkreślał kompozytor Marcin Błażewicz.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Johann Wolfgang Goethe – u progu romantyzmu

Ostatnia aktualizacja: 22.03.2019 05:06
- Kiedy rozpoczął się niemiecki romantyzm XV-wieczny Goethe był wobec niego szalenie krytyczny - podkreślał Tomasz Kubikowski. - Jest jego sławne powiedzenie, że sztukę dzielimy na zdrową i chorą. Zdrową sztukę nazywamy klasycystyczną, a chorą - romantyczną.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Karol Szymanowski - uśmiechem kupował wielbicieli

Ostatnia aktualizacja: 29.03.2020 06:00
Uważany za jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów. Choć wyrósł w rodzinie ziemiańskiej, jego muzyka na początku XX wieku zawładnęła europejskimi salonami.
rozwiń zwiń