X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Leon Wójcikowski - światowej sławy mistrz tańca

Ostatnia aktualizacja: 20.02.2019 08:30
Był uważany za jednego z najwybitniejszych tancerzy charakterystycznych pierwszej połowy XX wieku. W Archiwum Polskiego Radia zachował się ostatni wywiad, jaki mistrz Wójcikowski udzielił Bogusławowi Kaczyńskiemu, tydzień przed śmiercią. 
Audio
  • - Taniec charakterystyczny to jest bardzo skomplikowana rzecz - mówił Leon Wójcikowski w rozmowie z Bogusławem Kaczyński. (PR, 15.02.1975)
  • - Ty powinnaś wyjeżdżać, bo ja już przejechałem cały świat - rozmowa z prof. Leonem Wójcikowskim i jego żoną Marią Krzyszkowską. (PR, 16.05.1958)
Leon Wójcikowski i Nina Rajewska w Tańcu hiszpańskim, 1941
Leon Wójcikowski i Nina Rajewska w "Tańcu hiszpańskim", 1941Foto: Narodowe Archiwum Cyfrowe

Urodził się 20 lutego 1899 roku w Warszawie. Jego ojciec Marcin Wójcikowski był szewcem, a matka Janina z Łączyńskich tancerką Warszawskich Teatrów Rządowych. Jego brat Kazimierz także był tancerzem, podobnie jak jego trzy późniejsze żony. W rolach dzieci Leon występował w Teatrze Wielkim już w czasie nauki w stołecznej szkole baletowej w latach 1907-1914.

W 1915 roku dostał swój pierwszy angaż zagraniczny u impresaria Baletów Rosyjskich Sergiusza Diagilewa. Tu tańczył do 1929 roku, z przerwą roczną na występy w Londynie. Za granicą używał nazwiska Woizikovsky.

Brytyjski historyk tańca Cyril W. Beaumont pisał o nim: "Był to drobny, ciemnowłosy, zwartej budowy młodzieniec o nikłych rysach twarzy, które można by określić jako trudne do opisania. Wyglądał jak wielu innych młodych ludzi, których w życiu prywatnym trudno zauważyć. Jednakże na scenie był tancerzem charakterystycznym pierwszej klasy. Wydawał się obdarzony niespożytą energią i tańczył z niezwykłym temperamencie, swobodą, pewnością i wyczuciem rytmu. Prócz wszystkich tych zalet miał wspaniała pamięć i pewien jestem, że mógłby tańczyć prawie każdą rolę w każdym balecie". 

Karierę solisty rozpoczął w balecie rosyjskim w sezonie 1921/1922 i wkrótce stał się pierwszym tancerzem charakterystycznym w zespole. Wraz z sukcesami kolejnych lat w 1928 roku w Londynie rozpoczął karierę pedagogiczną. Próbował swych sił jako choreograf. W latach 1932-1935 pracował jako tancerz, choreograf i kierownik baletu w zespole Ballet Russe de Monte Carlo. Odnosił sukcesy na wszystkich scenach europejskich.

Wrócił do Warszawy w sezonie 1938/1939, był kierownikiem artystycznym Polskiego Baletu Reprezentacyjnego i wraz z zespołem odbył tournée po Europie i Stanach Zjednoczonych.

II wojnę światową spędził w Warszawie. Na początku tańczył w kawiarniach, teatrzykach, a później (1940-1944) kierował legalnie działającą Miejską Szkołą Baletową. Dawał także prywatne lekcje tańca. Po Powstaniu Warszawskim został wywieziony do Gablonz (dzisiejsze czeskie Rynovice koło Jablonca nad Nysą), jednego z podobozów niemieckiego obozu koncentracyjnego Gross Rosen.

Po wojnie wrócił do Warszawy i utworzył grupę baletową. Był choreografem i tancerzem Sceny Muzyczno-Operowej Miejskich Teatrów Dramatycznych w stolicy, m.in. uczył tańca w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i był choreografem i kierownikiem baletu w Operze warszawskiej.

W 1960 roku wyjechał do Włoch na zaproszenie tancerza klasycznego Leonida Masina, którego poznał w przedwojennej Rosji. W 1960–61 był pierwszym tancerzem i choreografem w London’s Festival Ballet, współpracował też z teatrem w Edynburgu. W 1962–65 był choreografem opery w Kolonii; tam w 1963 wystąpił po raz ostatni jako tancerz w partii Corregidora (Trójkątny kapelusz). Był wówczas także cenionym pedagogiem m.in. w Kolonii i Antwerpii, a w 1966–72 w Bonn. Współpracował też jako choreograf z teatrami w Antwerpii i Rzymie.

Do Polski wrócił w 1972 roku. Pracował jako pedagog i choreograf w Teatrze Wielkim.

Zmarł 23 lutego 1975 roku.

im

Biogram za "Internetową encyklopedią teatru"

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Wacław Niżyński - dał baletowi nowe oblicze

Ostatnia aktualizacja: 12.03.2019 06:00
Działalność na rosyjskich scenach przyniosła mu światową sławę. W ciągu kilku lat stał się legendą światowego baletu pierwszej połowy XX wieku.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Święto Wiosny - balet, który zszokował paryżan

Ostatnia aktualizacja: 29.05.2015 06:00
To był skandal. 105 lat temu,29 maja 1913, z Théâtre des Champs-Élysées publiczność wychodziła oburzona. Awangardowy balet Igora Strawińskiego wzbudził spore kontrowersje. Co tak poruszyło oglądających w dziele, które później zostało uznane za jedno z najważniejszych w historii baletu?
rozwiń zwiń