X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Andrzej Zaucha – zginął z ręki zazdrosnego męża

Ostatnia aktualizacja: 10.10.2019 07:00
– W centrum Krakowa został zastrzelony znany piosenkarz Andrzej Zaucha. Ofiarą zazdrosnego mężczyzny padła także towarzysząca piosenkarzowi kobieta – relacjonował spiker Polskiego Radia informację o tragicznej śmierci Andrzeja Zauchy.
Audio
  • "Kronika tragedii" - fragment audycji "7 dni w kraju i na świecie" poświęcony m.in. śmierci Andrzeja Zauchy. (PR, 13.10.1991)
  • Rozmowa z Andrzejem Zauchą w audycji z cyklu "Muzyczne portrety". (PR, 5.03.1983)
  • Muzyk Janusz Szrom w audycji "Muzyczna Jedynka" opowiada o twórczości Andrzeja Zauchy. (PR, 9.09.2016)
Andrzej Zaucha na XXIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, lipiec 1986
Andrzej Zaucha na XXIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, lipiec 1986Foto: PAP/Krzysztof Świderski

10 października 1991 roku w tragicznych okolicznościach zginął jeden z najwybitniejszych polskich piosenkarzy muzyki rozrywkowej. Został zastrzelony przed budynkiem teatru STU w Krakowie.

Tragiczna śmierć

Wieczorem Andrzej Zaucha opuścił budynek teatru, w którym odgrywał główną rolę w spektaklu "Pan Twardowski" i skierował swoje kroki do zaparkowanego nieopodal samochodu. Towarzyszyła mu młoda aktorka Zuzanna Leśniak. Łączył ich romans. Zaledwie dwa miesiące wcześniej ich związek odkrył mąż Zuzanny, francuski reżyser Yves Goulais.

Postanowił się zemścić na kochanku swojej żony. Jak sam później wspominał, był wprost opanowany żądzą zemsty. Sprawdził w gazecie, o której odgrywany jest spektakl i wiedział, że o tej porze spotka Zauchę na parkingu.

Andrzej Zaucha znajdował się już w swoim samochodzie, gdy zbliżył się do niego morderca. Kiedy piosenkarz wysiadł z samochodu, Yves Goulais wyjął z reklamówki broń i oddał w jego kierunku cztery celne strzały. Po jednym z nich upadła też Zuzanna Leśniak. Goulais w szale zemsty myślał, że jego żona jedynie zemdlała i po przeładowaniu magazynka oddał jeszcze pięć strzałów do leżącego na ziemi Andrzeja Zauchy.

Yves Goulais po dokonaniu morderstwa sam oddał się w ręce policji. Na procesie żałował swojego czynu i utrzymywał, że nie zamierzał zabić swojej żony, która zmarła w szpitalu w następstwie ran postrzałowych. Został skazany na wyrok 15 lat pozbawienia wolności.

Dżamble, Anawa i pierwsze kroki na scenie                           

– Byłem sportowcem, pływałem na kajakach. Byłem nawet w kadrze narodowej. I później nagle okazało się, że muzyka jest dla mnie ważniejsza. Zostawiłem kajak, wodę, wiosło i zacząłem interesować się bliżej muzyką – opowiadał Andrzej Zaucha o początkach kariery muzycznej na antenie Polskiego Radia w 1983 roku. – Spotkałem kilku przyjaciół i zacząłem śpiewać.

Posłuchaj rozmowy z piosenkarzem przeprowadzonej w 1983 roku.

Wraz ze swoim zespołem Dżamble wystąpił w 1969 roku na festiwalu Jazz nad Odrą, na którym zwyciężyli w konkursie w kategorii zespołów rhytm and blues. W tym samym roku zagrali na Jazz Jamboree. Na festiwalu zespołowi towarzyszył na saksofonie Michał Urbaniak, który następnie zagrał również na nagranym w 1970 roku i wydanym w następnym roku debiutanckim albumie Dżambli zatytułowanym "Wołanie o słońce nad światem".

– Postanowiliśmy stworzyć własny styl. Krytycy nazywali naszą grę muzyką na styku muzyki rozrywkowej i jazzowej. I to się nam w gruncie rzeczy udawało. Uważam, że wtedy jeszcze nie byliśmy świadomi tego, co robiliśmy, każdy w tym zespole coś wymyślał i był bardzo twórczy. Było to bardzo spontaniczne – opowiadał Andrzej Zaucha.

Zespół zakończył działalność na początku lat 70. z powodu kłopotów finansowych. Zakup nowego sprzętu muzycznego wymagał dużych wydatków. Muzycy starali się zebrać pieniądze dzięki zagranicznym wyjazdom zarobkowym, ale nieobecność członków zespołu doprowadziła do rozpadu grupy.

Kolejny zespołem, z którym związał się Andrzej Zaucha była Anawa. – Był to zupełny przypadek, po prostu solista Anawy, znany wszystkim Marek Grechuta, zaniemógł, był chory i ówczesny kierownik Jan Kanty Pawluśkiewicz mi zaproponował śpiewanie w zespole. Bardzo sobie to miło wspominam – mówił Zaucha w Polskim Radiu. – Po chaotycznej pracy w Dżamblach, ten zespół dał mi możność nauczenia się poprawnego śpiewania po polsku.

W 1978 roku doszło do reaktywowania zespołu Dżamble.

Szczyt popularności

Andrzej Zaucha najbardziej zasłynął działalnością solową, którą rozpoczął dopiero w 1980 roku. Często współpracował z muzykami wykonującymi różnorodne style gry.

– Lubię pracować z różnymi ludźmi. Uważam, że trzeba się spróbować wszędzie. Ponieważ jestem piosenkarzem rozrywkowym, to śpiewam po prostu z różnymi kompozytorami piosenek rozrywkowych. Uważam, że jest to manifestowanie mojego zachowania się jako jazzman. Człowiek, który jest jazzmanem, gra ze wszystkimi i nie czuje się związany konwencjami – mówił w Polskim Radiu.

W 1983 roku wydał swoją debiutancką solową płytę, zatytułowaną "Wszystkie stworzenia małe i duże". O okolicznościach jej powstania i muzyce, która znalazła się na albumie opowiedział na antenie Polskiego Radia:

– Obecnie najwięcej pracy zrobiłem z zespołem Doktor Q. Nagraliśmy bardzo dużo piosenek, z czego powstała nawet moja pierwsza płyta solowa do tekstów Wojtka Jagielskiego, która jest zamkniętym opowiadaniem o ludziach i zwierzętach. Jest takim porównaniem ludzi i zwierząt.

Album odniósł duży sukces i przyniósł popularność wokaliście. W 1985 roku został zaproszony na Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, na którym występował nieprzerwanie do 1991 roku.

W 1987 roku wydał swój drugi album, "Stare, nowe, najnowsze". Rok później wykonał swój największy przebój "Byłaś serca biciem" na festiwalu w Opolu, a z kolei w 1989 roku ukazała się jego ostatnia płyta wydana za życia, zatytułowana "Andrzej Zaucha".

Od 1985 roku występował jako aktor w krakowskim Teatrze STU. Po jednym z występów spotkała go śmierć.

– Andrzej Zaucha należał do tych piosenkarzy, którzy wchodzili do studia i śpiewali utwory za pierwszym podejściem. Jest to trudne do osiągnięcia – opowiadał o muzyku jazzman Janusz Szrom w audycji "Muzyczna Jedynka".

sa

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Leopold Tyrmand - miłość do jazzu zatrzymała go w USA

Ostatnia aktualizacja: 16.05.2019 06:02
- Co za cholerne ścierwo ten Tyrmand - pisał o nim Kisiel. - Cóż to za świnia, wyrzutek społeczeństwa. Człowiek, który mógł opisać ulicę Żelazną, wyjechał. Jak on mógł nam to zrobić?
rozwiń zwiń

Czytaj także

Klub "Stodoła" - w PRL miejsce wolności i jazzu

Ostatnia aktualizacja: 05.04.2019 06:40
- Styl "Stodoły" to przede wszystkim atmosfera, jaka panuje na scenie i widowni. Na temat tej atmosfery krążyły początkowo bardzo różne i niepokojące plotki. Mówiono, że w tym klubie studentów Bóg wie co się wyprawia - mówił w 1958 roku o początkach klubu dziennikarz Polskiego Radia.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Krzysztof Komeda w Polskim Radiu: zależy mi na osobistej muzyce

Ostatnia aktualizacja: 23.04.2019 06:45
23 kwietnia 1969 roku zmarł Krzysztof Komeda. - Zależy mi na osobistej muzyce, żeby wychodziła jak najbardziej ode mnie. I taki sposób pisania jest dla mnie najłatwiejszy - opowiadał Krzysztof Komeda w archiwalnym wywiadzie dla Polskiego Radia z 1967 roku. 
rozwiń zwiń

Czytaj także

Sopocki festiwal 56’ - jazz wychodzi z podziemia

Ostatnia aktualizacja: 06.08.2019 07:00
- Jazz jest wszędzie i urabia zbiorową psychikę, to jest jego rewelacyjna społecznie właściwość. Festiwal uważam za start polskiego życia jazzowego - mówił Stefan Kisielewski w 1956 roku w Sopocie.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Leopold Tyrmand: "Stodoła" warszawska pulsowała po prostu jazzem

Ostatnia aktualizacja: 18.09.2019 06:00
– Jazz Jamboree po dziś dzień ratuje honor Warszawy i całego środowiska jazzowego w Polsce – mówił Leopold Tyrmand w rozmowie udzielonej Polskiemu Radiu w 1963 roku.
rozwiń zwiń