Historia

Barbara Krafftówna mówi jak być kochaną

Ostatnia aktualizacja: 05.12.2020 05:50
92 lata temu, 5 grudnia 1928 roku urodziła się wybitna polska aktorka filmowa i teatralna, Barbara Krafftówna. Mimo że zagrała bardzo wiele ról teatralnych, ogromną popularność zyskała przede wszystkim dzięki rolom filmowym i telewizyjnym, a szczególnie dzięki roli Felicji w filmie "Jak być kochaną" (1962) Wojciecha Jerzego Hasa. 
Barbara Krafftówna jako Cecylia Cardew. Warszawski Teatr Syrena - sztuka Lord z walizki. 1969 rok.
Barbara Krafftówna jako Cecylia Cardew. Warszawski Teatr Syrena - sztuka "Lord z walizki". 1969 rok. Foto: NAC/Edward Hartwig

Krafftówna urodziła się w domu naczelnego architekta kresowego Łucka. Natomiast matka prowadziła dom, który często rozbrzmiewał muzyką (śpiewała, grała na pianinie i skrzypcach). Po śmierci ojca i wybuchu II wojny światowej wyjechała z matką do Warszawy uciekając przed Sowietami.

Kariera teatralna


Już w czasie wojny uczyła się tańca i pantomimy i uczęszczała na konspiracyjne zajęcia Studia Dramatycznego Iwo Galla. Po wojnie kontynuowała naukę w Studiu, które działało przy Starym Teatrze w Krakowie. Następnie razem z Iwo Gallem i kilkoma innymi aktorami wyjechała do Gdyni, gdzie grała w Teatrze Wybrzeże. Pozostała tu do 1949 roku, skąd znowu razem z Gallem przeniosła się do Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi.

Następnie od 1951 roku występowała we wrocławskich Teatrach Dramatycznych. Od 1953 roku występowała z kolei w Warszawie w Teatrze Nowej Warszawy. Od 1957 do 1964 roku występowała natomiast w Teatrze Dramatycznym. Zagrała tu między innymi kilka ról w spektaklach reżyserowanych przez wybitnego Konrada Swinarskiego.

W latach 1964-69 pracowała w Teatrze Narodowym, gdzie miała okazję współpracować między innymi z Kazimierzem Dejmkiem. Spektakl w jego reżyserii "Żywot Józefa" na podstawie Mikołaja Reya, w którym zagrała Achizę, objechał niemal całą Europę. Po krótkim epizodzie z Teatrem Syrena aktorka pracowała przez niemal dekadę (do 1981 roku) w warszawskim Teatrze Współczesnym. Tutaj miała okazję współtworzyć spektakle między innymi Andrzeja Wajdy, Erwina Axera, Macieja Prusa czy Jerzego Kreczmara. 

Ameryka

W 1982 roku Krafftówna wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędziła niemal kilkanaście lat, wracając dopiero w 1998 roku. Do tego czasu współpracowała z teatrami polonijnymi, a także po śmierci męża mieszkała w domu spokojnej starości w Los Angeles. Jednocześnie jednak stale współpracowała z zespołem studenckim tamtejszej szkoły filmowej. Po powrocie do kraju aktorka zagrała jeszcze w co najmniej kilku przedstawieniach. Jednym z ostatnich był przygotowany specjalnie na jej 80. urodziny "Oczy Brigitte Bardot" (2008) w Teatrze na Woli w Warszawie, który współreżyserowała razem z Józefem Opalskim.

Przede wszystkim wszechstronność 

Aktorstwo Barbary Krafftówny cechuje wszechstronność. Znakomicie radzi sobie zarówno w rolach dramatycznych, jak i komediowych. Aktorka zagrała w wielu filmach, jednak najważniejsze role stworzyła w obrazach Wojciecha Jerzego Hasa. Wcieliła się w pełną liryzmu i kobiecości barmankę Zosię w "Złocie" (1961), wyniosłą i władczą Camillę D. Tormez w "Rękopisie znalezionym w Saragossie" (1964) oraz skromną i skupioną Jadwigę w "Szyfrach" (1966). Jednak zdecydowanie najważniejszą kreację stworzyła w filmie Hasa "Jak być kochaną" (1962).

- Już w pierwszych dyskusjach nad rolą Felicji, zdecydowaliśmy się z Krafftówną na typ aktorstwa bardzo emocjonalnego, bezpośredniego. Aktorka genialnie zharmonizowała je z bardzo wysoko stojącym rzemiosłem, z precyzyjnym warsztatem wszechstronnie utalentowanej aktorki - mówił Wojciech Jerzy Has w miesięczniku "Film". 

Aktorka zagrała w filmie u boku Zbigniewa Cybulskiego, który grał postać dla której Felicja poświęca się, decydując się w czasie wojny na kolaborację z Niemcami, co jednak w związku z słabością i niedojrzałością kochanego przez nią mężczyzny zostaje zmarnowane.

- Tytuł "Jak być kochaną", stworzony przez autora, był po prostu opisem bohaterki. A w życiu prywatnym bardzo trzeba pilnie pracować żeby rzeczywiście być kochaną - mówiła Barbara Krafftówna w audycji Anny Retmaniak w Polskim Radiu w 2010 roku.


Posłuchaj
17:55 krafftówna1.mp3 "Barbara Krafftówna". Audycja Anny Retmaniak z cyklu "Spotkanie z mistrzami". (PR, 14.07.2010)

Przebojowa miłość Gustlika

Ogromną popularność przysporzyła jej też rola Honoraty w serialu telewizyjnym Konrada Nałęckiego "Czterej pancerni i pies" (1969-70), gdzie wcieliła się w rezolutną i charakterną Ślązaczkę. 

Krafftówna często korzystała ze swojego zmysłu komediowego występując też w licznych kabaretach. Najważniejszym z nich był Kabaret Starszych Panów, w którym wykonywała bardzo popularne piosenki takie jak: "W czasie deszczu dzieci się nudzą", "Zakochałam się w czwartek niechcący", "Przeklnij mnie", czy "Bądź dobry i dla męża".

az


Czytaj także

Danuta Szaflarska z Orderem Odrodzenia Polski

Ostatnia aktualizacja: 18.02.2015 19:03
Obchodząca niedawno setne urodziny aktorka Danuta Szaflarska odebrała z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski. To jedno z najwyższych polskich odznaczeń państwowych.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Zbigniew Cybulski. "Tamten" lęk pchał go ciągle do przodu

Ostatnia aktualizacja: 08.01.2021 05:55
8 stycznia 1967 roku w tragicznym wypadku zginął Zbigniew Cybulski, aktor, który bezpowrotnie zmienił polskie kino. Według niektórych do dziś pozostaje najlepszym polskim aktorem filmowym. 
rozwiń zwiń

Czytaj także

Konrad Swinarski. Legenda polskiego teatru

Ostatnia aktualizacja: 04.07.2021 05:45
92 lat temu, 4 lipca 1929 roku, urodził się w Warszawie reżyser teatralny, Konrad Swinarski. Do dziś uważany jest za jednego z najwybitniejszych w historii polskiego teatru, mimo że żył tylko 46 lat.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Erwina Axera teatr autora i aktorów

Ostatnia aktualizacja: 05.08.2020 05:40
8 lat temu, 5 sierpnia 2012 roku, zmarł wybitny polski reżyser teatralny Erwin Axer. Uczeń słynnego Leona Schillera powszechnie uważany jest za jednego z najważniejszych polskich reżyserów drugiej połowy XX wieku. 
rozwiń zwiń