X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Droga do władzy gen. Suharto, czyli historia o tym, jak potomek chłopa został dyktatorem

Ostatnia aktualizacja: 07.06.2013 06:00
- Suharto, przyszły prezydent Indonezji na kolejne stanowiska wspinał się bardzo powoli – mówił historyk, znawca dziejów Azji, prof. Władysław Góralski.
Audio
  • Audycja Sławomira Szofa z udziałem Władysława Góralskiego, historyka
Suharto podczas przemówienia. PAPCAF
Suharto podczas przemówienia. PAP/CAF

Urodzony 8 czerwca 1921 roku na Jawie Suharto był jednym z kilkorga dzieci chłopa prowadzącego sklep. Skończył szkołę administracji i prawa, a potem zaczął pracować w banku. Pociągało go jednak wojsko. Sylwetkę indonezyjskiego dyktatora przedstawił w 1998 r. Sławomir Szof w  audycji z cyklu "Postacie XX wieku”. 

Kolonia holenderska

W roku 1940 wstąpił do holenderskiej armii kolonialnej i pozostał w niej do roku 1942. – Holendrzy byli wtedy skłóceni z indonezyjskim ruchem narodowo-wyzwoleńczym, z którym Suharto nie był jeszcze związany – mówił gość Sławomira Szofa. W roku 1942, podczas II wojny światowej ojczyznę przyszłego dyktatora zajęli Japończycy. Traktowali oni ruch narodowo-wyzwoleńczy nadzwyczaj łagodnie, pozwalając na utworzenie w 1943 roku młodzieżowej organizacji ochotniczej. Działała ona przez ponad dwa lata. To z niej wyrosła przyszła indonezyjska armia, do której wstąpił Suharto. – Z tej organizacji wywodził się każdy późniejszy przywódca kraju – podkreślił prof. Góralski.

Zasługi na polu bitwy. W nagrodę – misja

W roku 1945 wojska japońskie opuściły archipelag, wtedy też ruch narodowo-wyzwoleńczy ogłosił niepodległość Indonezji. Państwo musiało jednak na nowo podjąć walkę z Holandią, walkę wieloetapową, ciągnącą się przez pięć lat. – Suharto brał udział w tej wojnie jako jeden z niższych rangą oficerów – miał najwyżej stopień kapitana, a podlegała mu jedynie setka ludzi – opowiadał prof. Władysław Góralski. Suharto odznaczył się w walce, toteż, gdy między Indonezją a Holandią doszło do zawieszenia broni, powierzono mu ochronę przebywającego w Dżakarcie rządu indonezyjskiego. – Dowodził zarazem siłami zbrojnymi w tym mieście – dodał historyk.

Znaczenie Suharto wzrasta

W 1948 roku Holendrzy aresztowali większość członków rządu Indonezji. Suharto wraz z niektórymi jednostkami wojskowymi wycofał się wówczas w doskonale sobie znane góry, skąd aż do końca roku następnego prowadził walkę partyzancką. W roku 1949 Holandia uznała niepodległość Indonezji. – Suharto przez następnych 15 lat przeszedł powolną karierę wojskową. – Dopiero w roku 1953 został pułkownikiem, a siedem lat później – generałem brygady i zastępcą szefa sztabu – zauważył prof. Góralski. Mimo stopniowo rozwijającej się kariery aż do roku 1965 Suharto był w kraju postacią znaną jedynie wśród żołnierzy wyższych rangą, za granicą natomiast nie znano go wcale. Bywał jednakże w pałacu ówczesnego prezydenta swego kraju, Sukarno, gdzie cieszył się podobno sympatią i szacunkiem.

Krwawy przewrót

W roku 1965 Wielka Brytania zapragnęła przyłączyć należące do Indonezji północne Borneo – swoją kolonię – do Malajów i tym samym stworzyć nowe państwo, Malezję. Dążenie to spotkało się ze sprzeciwem prezydenta Sukarno, który chciał, by Borneo pozostało całością. – Zdania prezydenta nie podzielali jednak wszyscy poddani, zza granicy również nie otrzymywał zdecydowanego poparcia. Ale sprawa Borneo nie była jedynym problemem Indonezji. Już od momentu uzyskania przez nią autonomii występowały ostre tarcia między władzą cywilną i armią. – Żołnierze chcieli w większym stopniu wpływać na losy kraju – tłumaczył prof. Góralski. Oliwy do ognia dolała choroba prezydenta – zaczęły się walki o następstwo władzy. W otoczeniu Sukarno panowało przekonanie, że komuniści zaplanowali na niego zamach. Samo podejrzenie wystarczyło, aby  wkrótce doszło do niespotykanej dotąd w historii Indonezji wielkiej rzezi. – Właśnie wtedy Suharto, już w stopniu generała, dowodząc oddziałem gromiącym rebeliantów wysunął się na czoło sceny politycznej państwa – zwrócił uwagę gość Sławomira Szofa. Suharto postępował od początku tak, aby najpierw pozbawić prezydenta politycznych sojuszników, a następnie – zwolna odsunąć go od rządów. Sukarno podjął jeszcze jedną próbę utrzymania steru państwa. Powołał nowy rząd, którego jednak Suharto nie uznał. – Przez rok państwo miało formalnie dwie głowy, ale faktyczną władzę sprawował już Suharto. W rok później (1967) oficjalnie wymuszono dymisję prezydenta. Jego stanowisko tymczasowo zajął Suharto, którego wybór w roku następnym potwierdzono w parlamencie – mówił gość Sławomira Szofa. Suharto piastował urząd prezydenta jeszcze przez sześć kolejnych kadencji (były to lata: 1973, 1978, 1983, 1988, 1993 oraz 1998).

Kwitnący przemysł i gigantyczne długi. Bilans rządów generała Suharto

Nowo obrany dyktator prowadził politykę zagraniczną kraju całkiem inaczej niż jego poprzednik. Zerwał stosunki z państwami socjalistycznymi, zbliżył się za to do krajów Zachodu. Indonezja stała się wówczas jedną z potęg gospodarczych świata. Pojawiły się w niej nowe gałęzie przemysłu, wzrósł też poziom produkcji. Ale znaczna część kapitału, który do Indonezji napłynął pochodziła z pożyczek. – Dziś zadłużenie tego państwa wynosi blisko 90 miliardów dolarów. Kiedy Suharto przejął ster kraju, było nieporównanie mniejsze – skomentował prof. Góralski. Wspomniał, że pod rządami dyktatora Indonezję zalała fala korupcji, rozprzestrzeniło się też zjawisko nepotyzmu. – Członkowie rodziny dyktatora i jego znajomi zajęli ważne stanowiska, odnosząc, co za tym idzie, niemałe korzyści finansowe – stwierdził historyk.

W roku 1998, w dwa miesiące po szóstej już reelekcji, Suharto, pod naporem protestów ze strony poddanych ustąpił ze stanowiska prezydenta. Dwa lata później oskarżono go o nadużywanie władzy; procesu nie przeprowadzono ze względu na zły stan zdrowia polityka. W roku 2008 Suharto, u którego wykryto anemię, trafił do szpitala w Dżakarcie. Tam, 27 stycznia tego samego roku, zmarł.

 

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Juan Perón spodziewał się III wojny światowej

Ostatnia aktualizacja: 01.07.2015 06:00
- Był pewien, że między USA a Związkiem Radzieckim wybuchnie wojna. Juan Perón chciał, by Argentyna stanęła w niej po stronie Stanów Zjednoczonych. Szybko jednak zmienił zdanie – mówił o argentyńskim prezydencie Roman Samsel.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Hiszpania: Rzecznik Praw Obywatelskich przeciwko symbolom frankizmu

Ostatnia aktualizacja: 03.06.2013 18:53
Podmadrycka miejscowość Pelayos de la Presa będzie musiała przemianować nazwę głównego placu. Hiszpański Rzecznik Praw Obywatelskich zażądał, aby – 38 lat po śmierci Francisco Franco – główny plac miasteczka przestał nosić jego imię.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Rządy się zmieniały, Edvard Beneš trwał. Sylwetka kontrowersyjnego polityka

Ostatnia aktualizacja: 07.06.2013 06:00
- Był symbolem stabilizacji czeskiej polityki zagranicznej - powiedział w audycji z cyklu "Postacie XX wieku" historyk Tomasz Nałęcz o dwukrotnym prezydencie Czechosłowacji.
rozwiń zwiń