X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Halina Sosnowska - pracowała dla Radia i dla Polski

Ostatnia aktualizacja: 22.08.2013 10:00
22 sierpnia 1973 roku zmarła Halina Sosnowska, działaczka niepodległościowa, wicedyrektor programowy Polskiego Radia w okresie międzywojennym, więziona w czasach PRL.
Halina Sosnowska
Halina Sosnowska

Urodziła się 17 maja 1894 roku w Warszawie. W  1911 roku ukończyła siedmioklasową pensję u Bronisławy Jastrzębowskiej. Potem wyjechała do rodziców do Orenburga w Rosji.

Tam uczęszczała do gimnazjum rządowego. W roku akademickim 1913/1914 studiowała na Wydziale Filozoficznym  Sorbony w Paryżu. W czasie I wojny światowej pracowała w Polskim Komitecie Pomocy Ofiarom Wojny (PKPOW) w Orenburgu. W 1918 roku została członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej (POW).

W latach 1918-1926 studiowała filozofię i psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Była uczennicą Tadeusza Kotarbińskiego, Władysława Witwickiego i Władysława Tatarkiewicza.

Pracowała w Komitecie Obrony Lwowa (1918r.) i w Polskim Czerwonym Krzyżu w Sekcji Wywiadowczej (1920r.) W roku 1921 nawiązała kontakt z Polską Agencją Telegraficzną; zajęła się pracą dziennikarską i publicystyczną. Od 1925 roku działała w Polskim Towarzystwie Radiotechnicznym.

W roku 1930 została sekretarzem Głównej Rady Programowej Polskiego Radia. Wywarła duży wpływ na działalność Rady. Wizytowała rozgłośnie regionalne.

I dlatego bardzo szybko została redaktorem w Dziale Wiadomości. Rok później w czasopiśmie "Radjo” opublikowała artykuły "Nowy układ programów Polskiego Radia" i "Nowy program muzyczny Polskiego Radia". Popierała działania edukacyjne radia polegające na realizowaniu audycji dla szkół. W 1933 roku awansowała na kierownika Referatu Rozgłośni Regionalnych.

Na przełomie lat 1934/1935 Halina Sosnowska została wicedyrektorem programowym Polskiego Radia. Miała ogromny wpływ na politykę kadrową. Dla warszawskiej Centrali Polskiego Radia  pozyskała: Jana Parandowskiego, Witolda Hulewicza, Józefa Czechowicza, Czesława Miłosza i Tadeusza Byrskiego. Ułatwiała dostęp do anteny radiowej pisarzom komunistycznym m.in.: Ignacemu Fikowi i Lucjanowi Szenwaldowi. Broniła pracowników o poglądach innych niż oficjalne, przeciwstawiała się próbom eliminowania osób pochodzenia żydowskiego. W lutym 1939 roku kierowała ekipą sprawozdawców z Narciarskich Mistrzostw Świata (FIS). Była to ostatnia wielka impreza obsługiwana i transmitowana przez przedwojenne Polskie Radio.

W czasie ewakuacji Polskiego Radia we wrześniu 1939 roku Halina Sosnowska wykazała się szczególną odwagą i opanowaniem. Dostała polecenie uruchomienia w Baranowiczach radiostacji dla potrzeb naczelnego wodza. Po dotarciu tam ekipy pod kierunkiem Sosnowskiej, lotnictwo niemieckie zbombardowało  teren, uniemożliwiając realizację planu.

W okresie okupacji była porucznikiem Armii Krajowej (pseud. Maria). W swoim domu w Warszawie prowadziła jadłodajnię . Ułatwiało to spotkania konspiracyjne. Dla Komendy Głównej  AK wraz z Wandą Pełczyńską zajmowała się wyszukiwaniem bezpiecznych lokali. Po Powstaniu Warszawskim przeszła przez obóz w Pruszkowie. Z transportu do Niemiec uciekła wraz z mężem Zbigniewem Sosnowskim.

W październiku 1945 roku została przyjęta do organizacji Wolność i Niezawisłość (WIN). Działała pod pseudonimem F-14 i Łuna. Zorganizowała komórkę nasłuchu radiowego, komórkę fotograficzną i skrzynki kontaktowe. Uczestniczyła w tworzeniu i działalności Komitetu Porozumiewawczego Organizacji Demokratycznych Polski Podziemnej.

19 listopada 1946 roku Halinę Sosnowską  aresztował Urząd Bezpieczeństwa. Osadzono ją w wiezieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Zarzucano jej nie tylko przynależność do WIN-u, ale oskarżano także o szpiegostwo. Wyrokiem sądu z dnia 17 lutego 1947 roku została skazana na dożywotnie więzienie oraz utratę praw publicznych i przepadek mienia.

W kwietniu 1957 roku decyzją Naczelnej Prokuratury Wojskowej Halina Sosnowska została ułaskawiona.  Po wyjściu z więzienia zorganizowała chałupniczą pracownię krawiecką ( nie mogła znaleźć innej pracy).

U Sosnowskiej spotykali się ludzie ze środowisk inteligenckich i opozycyjnych .

W 1969 roku straciła wzrok po wylewie, sparaliżowana, utraciła zdolność mówienia. Zmarła 22 sierpnia 1973 roku w Warszawie.

17 lutego 1993 roku Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego unieważnił  wyrok z 27 grudnia 1947 roku.

 

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak