Kraje członkowskie mają być połączone interkonektorami, by na wypadek kryzysu gazowego mogły spieszyć sobie z pomocą. Polska z kolei jest zadowolona, że uwzględniono węgiel i gaz łupkowy jako surowce, które powinny być wykorzystywane w unijnej strategii energetycznej. Warszawa zabiegała o taki zapis w związku z tym, że jej gospodarka jest w większości oparta na węglu i jeszcze długo będzie, bo kopalnie są rentowne.
Tymczasem wiele unijnych państw, walcząc ze zmianami klimatycznymi, stara się ograniczać emisję CO2 i stawia na przykład na odnawialne źródła energii. Jeśli chodzi o całą unijną strategię energetyczną, to - jak wynika z wniosków ze szczytu - daleko jeszcze Unii Europejskiej do stworzenia jednolitej polityki w tej dziedzinie.
Minister do spraw europejskich Mikołaj Dowgielewicz przyznał, że nie wszystkie zapisy są tak zdecydowane. - Jest odniesienie trochę słabsze niż chcieliśmy dotyczące dywersyfikacji, że każdy region w Europie powinien mieć zdywersyfikowane dostawy - dodał minister. Bo Polska chciała, by we wnioskach znalazło się zdanie, że każdy unijny region powinien mieć zapewnione dostawy gazu z co najmniej dwóch źródeł. To oznaczałoby konieczność uniezależnienia się od dostaw z Rosji. Ale nie wszystkie kraje były skłonne poprzeć ten zapis, bo część z nich zazdrośnie strzeże swoich polityk dotyczących zakupów surowców. Poza tym firmy włoskie czy niemieckie są zadowolone ze współpracy z rosyjskim Gazpromem.
Nie było też zgody na bardziej zdecydowany zapis, który zobowiąże unijne kraje do pokazywania Brukseli kontraktów energetycznych zawieranych z firmami spoza Unii. Jest tylko zachęta, bo część państw nie zgadza się na ujawnianie umów i zwiększanie kompetencji Komisji Europejskiej.
IAR, sm
