Antoni Tomera urodził się w 1917 roku w Libiążu. W wieku 19 lat wstąpił do wojska. W przededniu wybuchu II wojny służył w stacjonującym w Oświęcimiu pułku piechoty.
Walczył w kampanii wrześniowej. Po jej zakończeniu powrócił do Libiąża, gdzie podjął pracę przy budowie dróg, a zarazem - już w styczniu 1940 roku - związał się z konspiracją. Był dowódcą placówki Libiąż ZWZ/AK. Miał pseudonim "Zegar". - Moim zadaniem było zdobywanie broni dla naszej organizacji oraz lekarstw dla więźniów obozu oświęcimskiego - wspominał w 2011 roku podczas rozmowy z Adamem Cyrą.
Historia w portalu polskieradio.pl>>>
Tomera szczególnie zapamiętał koniec grudnia 1942 roku. Pewnego wieczoru odwiedził go Andrzej Harat z Libiąża mówiąc, że nazajutrz ma się on zgłosić do niego z bronią, lecz bez żadnych dokumentów. Mieli przejąć uciekinierów z obozu i zabezpieczyć im schronienie. Więźniami, którzy uciekli 29 grudnia 1942 roku z Auschwitz byli: Niemiec Otto Kuesel (numer obozowy 2) oraz Polacy - Jan Komski (564), Bolesław Kuczbara (4308) i Mieczysław Januszewski (711). Ucieczka została zorganizowana przy pomocy nauczycielki Janiny Kajtoch z pobliskich Babic oraz oświęcimianki Heleny Stupki.
Wpadł w ręce Niemców w styczniu 1944 roku. Trafił najpierw do więzienia w Mysłowicach, a następnie obozów Gross-Rosen i Buchenwald, gdzie doczekał wyzwolenia wiosną 1945 roku.
Po wojnie pracował w kopalni "Janina" w Libiążu. W latach 70. przeszedł na emeryturę. Był członkiem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. W 2011 roku za pomoc, jaką niósł więźniom, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zobacz galerię: DZIEŃ NA ZDJĘCIACH>>>
PAP, kk
