Zespół psychologów przeprowadził serię badań, z których wynika, że seniorzy przywiązują większą wagę do relacji społecznych i więzi z innymi. Podczas pierwszego eksperymentu naukowcy testowali reakcję 144 dwudziesto-, czterdziesto- i sześćdziesięciolatków na krótkie filmy prezentujące neutralne i odrażające sceny. Gdy badani oglądali prezentowany materiał (mi.in. scenę z filmu "21 gramów", gdy matka dowiaduje się o śmierci córki czy fragmenty programu "Fear Factor") , naukowcy monitorowali ich ciśnienie krwi, pracę serca, oddech i potliwość.
Uczestników poproszono, by interpretując sceny posługiwali się trzema technikami. Pierwszą z nich była obiektywna i nienacechowana emocjonalnie ocena, druga koncentrowała się jedynie na pozytywnych aspektach obserwowanej sytuacji, a trzecia na ukryciu wszelkich emocji związanych z zaprezentowanym materiałem.
Naukowcy zaobserwowali, że seniorzy najlepiej radzili sobie z dostrzeganiem pozytywnych stron, z kolei młodszym uczestnikom sprawniej szło ocenianie obiektywne, które pomaga odciągnąć uwagę od niemiłych doznań. Jednocześnie, wszystkie grupy podobnie radziły sobie z techniką polegającą na tłumieniu emocji.
Jak twierdzą naukowcy koncentrowanie uwagi na pozytywnych aspektach pomaga radzić sobie w trudnych sytuacjach i wynika z doświadczeń życiowych osób starszych. W przypadku osób młodszych większą rolę odgrywa kora przedczołowa odpowiadająca za kontrolowanie i modyfikację zachowania w zależności od kontekstu. Funkcje te stają się jednak słabsze wraz z wiekiem.
- Wydaje się, że ewolucja dostroiła nasz układ nerwowy, dając optymalne możliwości dla interpersonalnych i empatycznych działań, gdy się stajemy się starsi - mówi autor badań Robert Levenson. - Seniorzy mogą być lepiej przystosowani poprzez zaangażowanie społeczne i pozytywną interpretację wydarzeń, która pomaga im w stresujących i trudnych chwilach bardziej niż odgradzanie się od rzeczywistości – dodaje naukowiec.
Podczas kolejnych testów badacze skupili uwagę na tym, w jaki sposób wraz z wiekiem zmienia się nasza wrażliwość na smutne wydarzenia. W tym celu badanym pokazano przejmujące sceny z filmów, w których jeden z bohaterów umiera. Wówczas większe zaangażowanie emocjonalne wykazywała grupa seniorów.
- W późniejszym życiu często zmienia się nasza perspektywa i koncentrujemy się bardziej na relacjach międzyludzkich. Dzięki temu stajemy się bardziej wyczuleni na smutek, gdyż współdzielenie doświadczeń prowadzi do zacieśnienia więzi - wyjaśnia psycholog Benjamin Seider.
Badacz zaznacza jednak, że zwiększona wrażliwość na nieszczęście innych wcale nie oznacza większego ryzyka rozwoju depresji, wręcz przeciwnie - jest w pełni zdrowym objawem.
(ki)
