Rymoliryktando 2013

Ostatnia aktualizacja: 26.10.2013 15:18


Na jednym z okołokrakowskich wzgórz
żyli babcia gołąb i pół-Abchaz Janusz.
Wtem baba z podbrzusza rzekła, tnąc brzęk głusz:

Supersamy sfilistrzały rżną rząd biednych dusz.
Choć mży, dżdżysty dżdżu sfruńże i ku
żywemu Kleparzowi rusz w ekopodróż.
Ani imieniny już tuż-tuż,
kup Ani suszki róż bez róż,
animuszu do Ani uszu ani rusz.
Januszu,  ty mi się tu nie nuż,
kup niskotłuszczowy wątłusz, a nuż
okruszki, prósz i gruszki, nóż, nóżki kurze,
i ciuszki, plusz, czuszki kruż, kapciuszki duże,
rzeżuszki busz, pieluszki, tusz, paluszki, kuszę.
Cóż, że kałuże? Nie tchórz, rusz obunóż,
ubierz żupan z półkontuszem.

Wynurzył się już zmierzchu wierzch,
staruszka w „Ojca Mateusza” jak w pacierz
wpatrzona prze wciąż: może kupże też
rzeszoto, warząchew, po przetak śpiesz.
Zmierz dres kresz wszerz, nie spesz się, że beż.
Jeżyny o płożących pędach bierz,
pierzyny o żarzących kłębach odmierz.
Jerzy ma superpierze - wiesz.

Dziadzio zaś obok nie żachał się, nie psioczył,
na wątłuszu już w drzemki półsen zboczył,
strzelał z obrzynka, w morzu żuchwę moczył,
na plaży plótł zorze z niewieścich warkoczy.
Babcia brechała do ekranu, aż gorzki morał wkroczył:
"Gdy mówisz do człowieka, patrz w jego oczy".

Autor: Łukasz L.U.C Rostkowski

Zobacz więcej na temat: Dyktando