Waldemar Maciszewski. Żył krótko, ale intensywnie...

Ostatnia aktualizacja: 28.03.2010 23:05
Audycja z cyklu ukazującego galerię najwybitniejszych polskich chopinistów. Tym razem Adam Rozlach przybliża sylwetkę Waldemara Maciszewskiego - laureata III nagrody IV Konkursu Chopinowskiego z roku 1949.

Bohaterem kolejnego wydania "Koncertu Chopinowskiego" jest Waldemar Maciszewski - laureat III nagrody IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1949 r.). Był absolwentem klasy fortepianu prof. Zbigniewa Drzewieckiego. W audycji usłyszymy archiwalne nagrania z roku 1954: Rondo a la Mazur op. 5, Scherzo cis-moll op. 39, Impromptu As-dur op. 29, wybrane mazurki oraz Rondo a la Krakowiak w wykonaniu Waldemara Maciszewskiego z WOSPR pod dyrekcją Witolda Rowickiego.

 Waldemar Maciszewski (1927-1956) działalność koncertową zaczął rozwijać będąc jeszcze studentem. Grał koncerty fortepianowe z orkiestrą, dawał recitale złożone z utworów różnych kompozytorów oraz wieczory chopinowskie. W październiku 1949 r. na IV Konkursie Chopinowskim zdobył III nagrodę. Tego samego roku odbył tournée artystyczne po Rumunii i Bułgarii oraz – z okazji uroczyście obchodzonej 100. rocznicy śmierci Chopina – wziął udział w serii koncertów chopinowskich w Polsce. Rok później (1950) został laureatem III nagrody (ex aequo z Joergem Demusem) Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. J. S. Bacha w Lipsku.

Waldemar Maciszewski posiadał wszechstronne uzdolnienia muzyczne. Obdarzony był wrażliwością dźwiękową, poczuciem rytmu i formy muzycznej, łatwością pianistyczną oraz zmysłem improwizatorskim. Nowy repertuar przyswajał szybko, bardzo dobrze czuł się w każdym stylu muzycznym. Z wielkim powodzeniem grywał dzieła Bacha, co Mozarta, Chopina, Schumanna, Debussy’ego czy Szymanowskiego. Interesowało go wszystko co wiązało się ze światem dźwięków.

Nie musiał dużo ćwiczyć, ponieważ dysponował natychmiastową gotowością pianistyczną, a wrodzona muzykalność podpowiadała mu wybór najlepszej interpretacji. Stąd, obok wielkiego repertuaru pianistycznego, z równym powodzeniem uprawiał muzykę rozrywkową i jazzową. Komponował ilustracje do sztuk teatralnych, audycji radiowych, opracowywał muzykę ludową na różne zestawy instrumentów, pisał piosenki. Z ambitniejszych utworów Maciszewskiego należy wymienić Concertino na fortepian i orkiestrę, Concertino na fortepian i orkiestrę jazzową, Małą suitę na orkiestrę rozrywkową oraz Suitę wielkopolską na chór kapelę ludową.

Znane powiedzenie głosi, że „wybrańcy bogów umierają szybko”. Maciszewski żył zaledwie 29 lat. Zginął tragicznie pod kołami pociągu. (Stanisław Dybowski)

 

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Jak gra Chopina Regina Smendzianka?

Ostatnia aktualizacja: 09.05.2010 23:05
Choć w IV Konkursie Chopinowskim zajęła dopiero jedenaste miejsce, czas zweryfikował jej talent pozytywnie. Bohaterką kolejnej audycji Adama Rozlacha jest Regina Smendzianka.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Lidia Grychtołówna - wybitna pianistka i pedagog

Ostatnia aktualizacja: 02.05.2010 23:05
Adam Rozlach przedstawia wybitną polską pianiastkę, która u szczytu kariery porównywana była do Marthy Argerich.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Zjawiskowe interpretacje Maryli Jonasówny

Ostatnia aktualizacja: 07.03.2010 23:05
W galerii wielkich polskich chopinistów Adam Rozlach przedstawis sylwetkę Maryli Jonas, laureatki II Konkursu Chopinowskiego w 1932 r., i jej zjawiskowe interpretacje wybranych walców, mazurków i polonezów.
rozwiń zwiń