Reportaż

"Już nic nie muszę..." - Portret Stefanii Grodzieńskiej

Ostatnia aktualizacja: 23.03.2008 16:05
Powiedziała kiedyś: "Im człowiek starszy, tym ważniejsze okazuje się poczucie humoru..." Z okazji świątecznego dnia chcemy przybliżyć to, co ciekawie znaczyło lata Jej artystycznego rozwoju.
Audio
Powiedziała kiedyś: "Im człowiek starszy, tym ważniejsze okazuje się poczucie humoru..." Nie brakowało go Stefanii Grodzieńskiej także we wcześniejszych latach, niegdyś młodziutkiej tancerce, później aktorce estradowej i teatralnej, wreszcie pisarce, twórczyni o niezwykłym poczuciu humoru i satyrycznym zacięciu. Z okazji świątecznego dnia chcemy przybliżyć to, co ciekawie znaczyło lata Jej artystycznego rozwoju. Jeszcze przecież u progu lat 30-tych pracowała w teatrzyku "Cyganeria", tańczyła w Teatrze Kameralnym, występowała pod okiem Fryderyka Jarossy w "Cyruliku Warszawskim"... Zaznaczyła także swoją obecność w polskim Radiu, zdobywając Diamentowy Mikrofon. O jej drodze poprzez polskie kabarety, także jako autorki wielu monologów i skeczy - opowie pisarz i satyryk Ryszard Marek Groński. Swoich wspomnień użyczy aktor i kronikarz scen teatralnych - Wacław Sadowy. A wśród towarzyszących archiwalnych zapisów dźwiękowych, oprócz samej bohaterki tego spotkania, usłyszymy m. in. takich aktorów- wykonawców twórczości Stefanii Grodzieńskiej - jak Hanka Bielicka, Alina Janowska, Irena Kwiatkowska, Tadeusz Olsza i Lech Ordon. Przypomnimy też fragmenty ulubionych piosenek Grodzieńskiej, pisanych przed laty przez Jej męża Jerzego Jurandota.
Zobacz więcej na temat: Irena Kwiatkowska
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak