Trójwymiarowa rekonstrukcja starożytnego miasta Nea Pafos na Cyprze
Od 2017 roku zespół badaczy z Polski i Francji bada południową część wzgórza Fabrika na obszarze antycznego miasta Nea Pafos. Odsłonięto tam ruiny świątyni i rampę, która prowadziła do wykutego w skale stibadium. Miejsce to - podobnie jak świątynia - było użytkowane od II w. p.n.e po połowę II w. n.e. - Odkryliśmy dowody na to, że to nie była świątynia typu greckiego czy rzymskiego, była całkowicie inna - mówi w Programie 1 Polskiego Radia prof. Jolanta Młynarczyk z Wydziału Archeologii UW. - Była utrzymana w tradycji architektury sakralnej, cypryjskiej, która rządziła się własnymi zasadami - opowiada badaczka.
09:32 Jedynka/Eureka Cypr - 16.07.2021.mp3 Bankiety sakralne w Nea Pafos? Znalezisko polskich archeologów na Cyprze (Eureka/Jedynka)
Stibadium - bankiety sakralne
Prof. Młynarczyk opisuje, że w starożytności ucztowanie ku czci bogów, czasem połączone z konsumpcją mięsa ofiarnego, a zawsze z piciem trunków, było powszechnym obyczajem rytualnym nie tylko na Cyprze, ale w wielu kulturach śródziemnomorskich.
- Chodziło o to, że jak się składało ofiary bóstwom, m.in. zwierzęta i należało te mięsa konsumować - wyjaśnia prof. Młynarczyk. - Bardzo ważną cechą były libacje, czyli samemu należało się napić, żeby być w komunii z bóstwem. Następnie ulewało się trochę z czary, specjalnego naczynia, z którego ten płyn był ofiarowany bóstwu i między innymi znaleźliśmy miejsce, które było miejscem bankietów sakralnych, które po łacinie określa się mianem Stibadium - dodaje.
***
Starożytne miasto Nea Pafos jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych na Cyprze. Zostało założone w południowo-zachodniej części wyspy pod koniec IV w. p.n.e. W okresie hellenistycznym należało do egipskiego królestwa Ptolemeuszy, po czym znalazło się pod kuratelą rzymską. Od ok. 200 r. p.n.e. do ok. 350 r. n.e. Nea Pafos pełniła rolę stolicy wyspy.
Zobacz także:
Poza tym w audycji:
o Książka "Plan Warszawy 1655", która znajduje się w zbiorach Muzeum Warszawy, składa się z dwóch części. Pierwsza to esej historyczny prof. Agnieszki Bartoszewicz, w którym autorka przedstawiła czas gwałtownych zmian, jakie od końca XVI do połowy XVII wieku przeszła Warszawa. W drugiej części geograf i kartograf z Muzeum Warszawy dr Paweł Weszpiński dokonał analizy planu Dahlberga, prowadząc czytelnika ulicami zaznaczonymi na planie i rozszyfrowując jego kartograficzne i ikonograficzne tajemnice.
***
Tytuł audycji: Eureka
Prowadziła: Katarzyna Kobylecka
Goście: prof. Jolanty Młynarczyk (UW), dr Paweł Weszpiński geograf i kartograf z Muzeum Warszawy, współautor książki "Plan Warszawy 1655")
Data emisji: 16.07.2021 r.
Godzina emisji: 19.30
ans