"Londyńczycy” Ewy Winnickiej

Ostatnia aktualizacja: 03.11.2011 14:25
"Polski Londyn wojenny i powojenny wydaje się jedną wielką intrygą – i to niezwykle ciekawą, wciągającą. Pikanterii dodaje fakt, że to wszystko prawda. Polacy w czasie wojny wylądowali tam jak na Marsie, tak to któryś z bohaterów ujął i chyba nie mijał się z prawdą" – napisał o książce Chris Niedenthal.

W 2008 roku w Brixton młody włoski artysta znalazł na śmietniku trzy tysiące czarno-białych fotografii. Bez podpisów, bez dat, niewiadomego autorstwa. Wygląd fotografowanych osób wskazywał, że zdjęcia zostały zrobione w latach pięćdziesiątych XX wieku. Były tam damy w strojach wieczorowych, urzędnicy w garniturach, panny młode, księża, dzieci, aktorzy amatorskiej sceny. Tak oto zaczyna się niezwykła opowieść o polskich emigrantach, rozbitkach z otoczenia Władysława Andersa, dla których nie było miejsca w nowej Polsce. O ludziach, dla których życie na obczyźnie było bolesnym zderzeniem ze zhierarchizowanym społeczeństwem brytyjskim i z brytyjskimi władzami. O wielkiej polityce, która mieszała się z osobistymi dramatami. O drobiazgowych przygotowaniach do III wojny światowej. O trudnościach życia codziennego. O samotności i nieudanych małżeństwach polsko-polskich i polsko-brytyjskich. O permanentnym konflikcie: politycznym, międzypokoleniowym, religijnym. O planach osadzenia na polskim tronie brytyjskiego księcia. O rozczarowaniu w 1989 roku.

/

Powieść Ewy Winnickiej odsłania kulisy życia Polaków w powojennym Londynie. "Londyńczycy" korespondują z prezentowaną przez nas autobiograficzną opowieścią Chrisa Niedenthala "Zawód fotograf". Reporterka powołuje się zresztą w przynajmniej jednym miejscu na wypowiedź Chrisa, co nie dziwi, ponieważ i on był Londyńczykiem.

 Na antenie Trójki fragmenty książki przeczytał Przemysław Bluszcz - o "Londyńczykach" w Trójce przeczytasz tu.

Książka ukazała się 4 listopada 2011 w serii "Reportaże" nakładem Wydawnictwa Czarne z Trójkowym Znakiem Jakości. 

Ewa Winnicka - reporterka. Studiowała dziennikarstwo i amerykanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Pierwsze reportaże drukowała w czasie studiów w "Gazecie Wyborczej". Od  1999 roku pracuje w "Polityce". Na Uniwersytecie Warszawskim wykładała kulturę wywiadu. Jest współautorką kilku scenariuszy filmów dokumentalnych. Dwukrotna laureatka (2005 i 2008) nagrody Grand Press za teksty o tematyce społecznej.