Warszawa Paryżem Północy i perłą wśród europejskich miast

Ostatnia aktualizacja: 08.07.2014 05:00
Przedwojenna Warszawa jest dziś legendą. Chętnie sięgają do niej filmowcy, malarze i pisarze, próbując obrazem, farbami i słowami odmalować jej utracone piękno. O tym, jaka była przedwojenna Warszawa, rozmawialiśmy w "Klubie Trójki".
Audio
Warszawa lata 30. Hotel Europejski (zbudowany w latach 1855-1878) przy ul. Krakowskie Przedmieście. Na pierwszym planie reklama fabryki czekolady E. Wedel
Warszawa lata 30. Hotel Europejski (zbudowany w latach 1855-1878) przy ul. Krakowskie Przedmieście. Na pierwszym planie reklama fabryki czekolady E. WedelFoto: PAP/CAF/reprodukcja

- Mam ogromny sentyment do Warszawy, ale nie chciałabym, by została ona zmitologizowana jako miasto cudnych architektonicznie i zapomnianych ulic, ludzi znakomicie wykształconych i eleganckich, bo należałoby nasze wizje i mity, które ukształtowały się po II wojnie światowej, kiedy to warszawiacy wspominali przedwojenne czasy z wielkim sentymentem, skonfrontować z faktami - opowiada Maria Barbasiewicz, autorka książki "Warszawa. Perła Północy". Jak dodaje, te ostatnie były znacznie bardziej skomplikowane i różnorodne.

Czy można pokazać wybrany element tożsamości Warszawy, który definiował, czym było to miasto przed wojną? - To jest bardzo skomplikowany problem, wynikający głównie z tego, że Warszawa z roku 1916 (wówczas stolica znacznie się powiększyła, przez dodanie do niej dzielnic: Mokotowa, Ochoty, Bielan, Grochowa) a Warszawa z roku 1939 to zupełnie inne miasta. W 1916 roku brakowało wszystkiego: szkół, szpitali i wyższych uczelni - opowiada Ryszard Mączewski, założyciel Fundacji 1939, konsultant merytoryczny przy filmie "Powstanie Warszawskie". Zaś w roku 1939 w stolicy znalazły się nowe wspaniałe dzielnice jak Żoliborz i Saska Kępa, ale Stare Miasto było wówczas bardzo biedne i istniało dużo problemów społecznych.

Maria Barbasiewicz przyznaje, że określenia "Paryż Północy" czy "Perła Północy" miały charakter kurtuazyjny. - Goście, którzy przybywali ze Wschodu, uważali Warszawę za miasto zachodnie pełne atrakcyjnych budynków i zachodniego czaru. Natomiast dla kogoś z Europy Zachodniej, chodzącego po centrum, Warszawa była miastem sympatycznych widoków, natomiast obrzeża i boczne ulice mogły mocno zestresować, było biedne - wyjaśnia autorka.

Jak zmieniała się Warszawa w latach 30. XX wieku? Jak zmiany w ówczesnej stolicy oceniali jej mieszkańcy? Posłuchaj całej audycji, którą poprowadził Dariusz Bugalski.

Na "Klub Trójki" zapraszamy od poniedziałku do czwartku od godz. 21.05 do 22.00.

(sm/mk)

Czytaj także

Jan Jabłkowski: Warszawa była prawdziwą ziemią obiecaną

Ostatnia aktualizacja: 28.08.2013 15:01
Fundamenty Domu Braci Jabłkowskich położono dokładnie sto lat temu, we wrześniu 1913 roku, w miejscu, w którym przed wojną było centrum Warszawy. Jego historia to opowieść o gospodarczych i politycznych dziejach Polski w XX wieku.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Antoni Ferdynand Ossendowski - skazany na zapomnienie

Ostatnia aktualizacja: 25.06.2014 15:00
To pisarz wyklęty. Autor książki "Lenin", w której obnażył wodza rewolucji październikowej. Piknik w Żółwinie pod Warszawą, w ostatnim okupacyjnym miejscu pobytu i życia Antoniego Ferdynanda Ossendowskiego, zgromadził wielu sympatyków jego twórczości.
rozwiń zwiń