Artystka była żoną reżysera filmowego i scenarzysty Janusza Majewskiego. W latach 60. i 70. XX wieku zdjęcia Nasierowskiej chcieli mieć niemal wszyscy polscy artyści i intelektualiści. W mistrzowskim ujęciu światła, starannie wykonane i nieco idealizujące fotografowaną postać, wydobywały z niej pewien charakterystyczny, trudny do uchwycenia rys. Styl Nasierowskiej stał się "klasykiem".
Recepta na nieśmiałość
W jednej z audycji Polskiego Radia z 2001 roku artystka przyznała, że zajęła się portretem, gdyż jako osoba nieśmiała, lubiła rozmawiać z ludźmi w zaciszu atelier. Fotografie Nasierowskiej były publikowane na dziesiątkach okładek tygodników: "Filmu", "Ekranu", "Zwierciadła", "Przekroju" oraz "Kobiety i Życia".
Fotografowała takich artystów, jak Beata Tyszkiewicz, Tadeusz Konwicki, czy Gustaw Holoubek. Z niektórymi portretowanymi osobami wiązały się zaskakujące sytuacje, jak z Niną Andrycz - wspominała w rozmowie z Polskim Radiem, Zofia Nasierowska.
Mimo że jako profesjonalistka, Zofia Nasierowska dysponowała nowoczesnym sprzętem, to jednak jej ulubionym, pozostał stary aparat, wygrany w konkursie fotograficznym, kiedy miała 14 lat.
Znana i ceniona
Zofia Nasierowska miała indywidualne wystawy w kraju i za granicą, zdobyła wiele nagród w międzynarodowych konkursach, między innymi w Budapeszcie, Karlowych Warach, Glasgow, Londynie i Sztokholmie. Została uhonorowana tytułem "Artiste FIAP" nadanym przez Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej.
Nasierowska była współautorką scenariusza do serialu "Siedlisko" w reżyserii Janusza Majewskiego. Opublikowała, jako autorka i współautorka, kilka książek, między innymi "Fotografia smaku, czyli 24 obiady dla początkujących i zaawansowanych" - z Januszem Majewskim, "Fotonostalgia. Znani i lubiani w obrazie i anegdocie" - razem z Agnieszką Osiecką i "Trzy podróże".
Zobacz galerię - Dzień na zdjęciach >>>
IAR, sm