Warszawski Teatr Nowy powstał w 1928 roku w Salach Redutowych Teatru Wielkiego, oferując niewielką, kameralną przestrzeń na około 220 miejsc i repertuar często o eksperymentalnym charakterze. Przed wybuchem II wojny światowej prezentowano tam zarówno ambitne przedstawienia, jak i lżejsze komedie, a jego bliski kontakt aktora z widzem nadawał spektaklom wyjątkowo intymny charakter. We wrześniu 1939 roku teatr spłonął wraz z kompleksem Teatru Wielkiego, dzieląc los wielu warszawskich instytucji kulturalnych w czasie oblężenia miasta.
Wszystkie odcinki
