Sto lat temu przyszedł na świat Tadeusz Konwicki, pisarz, scenarzysta, reżyser, kociarz i Warszawiak, niestrudzenie przemierzający ulice Śródmieścia, przez większość życia z obrzydzeniem patrząc na dar bratniego narodu radzieckiego, czyli Pałac Kultury i Nauki. W jego twórczości pisarskiej zdarzyło się kilka radykalnych zwrotów - od realizowania założeń socrealizmu w najwcześniejszych powieściach, przez solidarność z pokrzywdzonymi przez system komunistyczny, po książki wydawane w drugim obiegu - jak "Kompleks polski" i "Mała Apokalipsa" oraz sylwiczne quasi dzienniki, publikowane jeszcze w latach 90. Autorowi kameralnego "Ostatniego dnia lata" i monumentalnej "Lawy", kultowemu mistrzowi autofikcji przyglądamy się w 2026 roku ze szczególną uwagą.