A jednego z możliwych wyjaśnień dostarcza Biblia. W Pierwszym liście do Koryntian święty Paweł pisze "Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jako miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący". Chodzi tu oczywiście o słowa, które choćby brzmiały najpiękniej, bez miłości pozostają puste. Z czasem cymbał brzmiący stał się więc symbolem mówienia pozbawionego głębszej treści. I właśnie to skojarzenie mogło sprzyjać powstaniu pogardliwego znaczenia wyrazu "cymbał" jako człowieka pustego, który nie ma nic treściwego, mądrego do powiedzenia. Jest jednak jeszcze inne wyjaśnienie. Samuel Bogumił Linde w swoim słowniku pisze, że cymbał to "głupiec, który nie wie, co powiedzieć, jak cymbały nie dają dźwięku, aż uderzone"... A więc człowieka niemądrego porównywano do instrumentu, który sam z siebie nie wyda żadnego dźwięku. Potrzebuje uderzenia, żeby się odezwać. Podobnie głupiec - zgodnie z tym wyobrażeniem - nie potrafi samodzielnie pomyśleć czy zareagować.
Wszystkie odcinki
