X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Polskie Radio

Jury festiwalu Dwa Teatry

Ostatnia aktualizacja: 13.06.2017 15:28
Antoni Libera - pisarz, tłumacz, jeden z jurorów festiwalu Dwa Teatry
Antoni Libera - pisarz, tłumacz, jeden z jurorów festiwalu Dwa TeatryFoto: Grzegorz Śledź/PR2

JOANNA BACHURA-WOJTASIK – doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Katedrze Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego, wykładowca, medioznawca, teoretyk radia. Jest autorką książki Odsłony wyobraźni. Współczesne słuchowisko radiowe (Wydawnictwo Adam Marszałek, 2012) oraz współautorką (obok Elżbiety Pleszkun-Olejniczakowej i Aleksandry Pawlik) książki Dwa Teatry. Studia z zakresu teorii i interpretacji sztuki słuchowiskowej (Wydawnictwo Adam Marszałek, 2011). Ma na swym koncie kilkadziesiąt opublikowanych artykułów w monografiach polskich i zagranicznych oraz w różnych czasopismach naukowych. Podstawą jej zainteresowań badawczych jest radioznawstwo, przede wszystkim artystyczne gatunki radiowe – słuchowisko, reportaż, feature. Interesuje ją także współczesna kultura – jej przemiany, właściwości, funkcje. Z wykładami o tematyce radia artystycznego gościła na uczelniach zagranicznych, m.in.: Volda University College (Norwegia), Politecnico de Lisboa (Portugalia), Università Degli Studi Di Modena E Reggio Emilia (Włochy). Jest koordynatorem Łódzkiej Szkoły Radioznawczej (Lodz School of Radio Studies), afiliowanej przy European Communication Research and Education Association (ECREA), pierwszej takiej szkoły w Polsce stworzonej na Uniwersytecie Łódzkim przez prof. Elżbietę Pleszkun-Olejniczakową. Opiekun naukowy Radioznawczego Koła Naukowego. Pełni funkcję sekretarza ds. numerów dziennikarskich kwartalnika „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”.

KRZYSZTOF GORDON – aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy, reżyser. Absolwent PWST w Warszawie (1968). Debiutował rolą Laertesa w Hamlecie w reż. K. Brauna w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie. Od 1970 r. w zespole gdańskiego Teatru Wybrzeże, gdzie stworzył kilkadziesiąt ról pierwszo- i drugoplanowych. Stworzył również wiele kreacji w Teatrze Telewizji, grając w spektaklach w reż. M. Okopińskiego, St. Hebanowskiego, J. Kreczmara, R. Bugajskiego, G. Wiśniewskiego, K. Babickiego. Wystąpił w kilkudziesięciu słuchowiskach, zarówno rozgłośni regionalnych (Radio Gdańsk S.A., Radio Szczecin), jak i Teatru Polskiego Radia, m.in.: Czasu jutrzennego, reż. S. Woroniecki (rola: Jan, 1995), Wyjazd, reż. A. Piszczatowski (rola: Henryk Floris Schopenhauer, 2000), Anioły, reż. A. Piszczatowski (rola: Narrator, 2007), De profundis, reż. S. Woroniecki (rola: Człowiek z wachlarza/Żołnierz, 2008), Rozstrzelana warta honorowa, reż. H. Rozen (rola: Płk Jarosław Okulicz-Kozaryn, 2008), Raport Piłata, reż. J. Kukuła (rola: Szef, 2013), Śmieszny staruszek, reż. J. Kukuła (rola: Staruszek, 2015). W 2002 r. zadebiutował jako reżyser słuchowiska Melisa wg prozy Dariusza Odiji (słuchowisko wyróżniono rekomendacją na III Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2003”). Laureat wielu nagród, m.in.: Nagrody Wojewody gdańskiego (1990, 1991, 1995), „Sopockiej Muzy” – nagrody Prezydenta Miasta Sopotu (1997), Pomorskiej Nagrody Artystycznej w dziedzinie aktorstwa (1998), Nagrody Teatralnej Marszałka województwa pomorskiego (2000, 2004), Nagrody Prezydenta Gdańska z okazji jubileuszu 45-lecia pracy artystycznej (2014). Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1996), Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2009). Juror XV i XVI Festiwalu „Dwa Teatry”.

ANTONI LIBERA – pisarz, tłumacz, znawca twórczości Samuela Becketta. Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, doktoryzował się w Polskiej Akademii Nauk. Przełożył i wydał wszystkie dzieła dramatyczne Becketta, część jego utworów prozą oraz eseje i wiersze. Sztukami Becketta zajmuje się również jako reżyser, wystawiając je w Polsce i za granicą. W jego inscenizacjach występowało wielu wybitnych aktorów m.in.: Łomnicki, Zapasiewicz, Komorowska, Ferency, Seweryn, Malajkat, Zamachowski, a z brytyjskich: Barry McGovern i David Warrilow. Tłumaczył również tragedie Sofoklesa (m.in. Antygonę i Króla Edypa), dokonał nowego przekładu Makbeta  Szekspira i Fedry Racine'a oraz kanonu poezji F. Hölderlina i K. Kawafisa. W 1990 r., na zamówienie londyńskiego Royal Court Theatre, napisał jednoaktówkę Eastern Promises (tytuł pol.: Czy Europa musi zginąć?), która została na tej scenie wystawiona i opublikowana w tomie The May Days Dialogues (Methuen, 1990). Spektakularny sukces literacki i wydawniczy odniosła jego powieść Madame (1998), która przełożona została na 20 języków, była nominowana do nagrody „Nike” (1999), wyróżniona Nagrodą im. A. Kijowskiego, a w 2002 r. znalazła się w finale prestiżowej IMPAC Dublin Literary Award. W 2009 wydał prozę autobiograficzną pt. Godot i jego cień (finał Nagrody Angelusa, nominacja do szwajcarskiej nagrody im. Jana Michalskiego), a w 2013 r. tryptyk nowelistyczny pt. Niech się panu darzy (Nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej 2013). Członek PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz amerykańskiego Samuel Beckett Society.  W latach 1996-2001 był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego w Warszawie. Jest laureatem Nagrody Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich i Ministerstwa Kultury i Sztuki za przekład dzieł dramatycznych Becketta, nagrody „Literatury na świecie” za przekład powieści Molloy oraz Nagrody Duszpasterstwa Środowisk Twórczych Archidiecezji Poznańskiej za całokształt twórczości literackiej i teatralnej. W Teatrze Polskiego Radia wyreżyserował Skecz radiowy Becketta (2007).

PIOTR MOSS – polski kompozytor muzyki orkiestrowej, kameralnej, chóralnej, teatralnej i filmowej. Studiował kompozycję w klasie Grażyny Bacewicz, a po jej śmierci u Piotra Perkowskiego w PWSM w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem w 1972 roku. W latach 1976-1977 odbył studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, uzyskując tam nagrodę Stowarzyszenia Przyjaciół Lili Boulanger za całokształt twórczości. Jest ponadto laureatem wielu nagród i wyróżnień w konkursach kompozytorskich, w kraju i za granicą. Od 1981 r. mieszka w Paryżu. W 2002 r. przyznano mu we Francji tytuł kawalera orderu literatury i sztuki „Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres” za twórczość kompozytorską oraz za zasługi w rozpowszechnianiu kultury we Francji i na świecie. Jego utwory były wykonywane w Polsce, wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Kolumbii i Afryce Południowej. Twórczość Piotra Mossa jest niezwykle obfita i różnorodna. Obejmuje wszelkie gatunki utworów, z wyraźnym nurtem muzyki filmowej i teatralnej. W teatrze radiowym debiutował już jako nastolatek, pisząc muzykę dla Rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu. W Teatrze Polskiego Radia, z którym współpracuje od połowy lat 70., tworzył muzykę do dziesiątek słuchowisk m.in.: Ania z Zielonego Wzgórza, Bal w operze, Chłopcy od Rudego, Fedra, Kapitan Fracasse, Listy naszych czytelników, Miód kasztelański, Musisz mnie wysłuchać, Na probostwie w Wyszkowie, Odludki i poeta, Oskar i pani Róża, Rewolwer, Śluby panieńskie, Tango, Wesele, Wyzwolenie. W 2012 roku nagrodzony Grand Prix XII Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2012” za muzykę do słuchowiska Hamlet w reż. W. Modestowicza. W 2016 roku, na XVI Festiwalu „Dwa Teatry”, otrzymał nagrodę za muzykę oryginalną i opracowanie muzyczne do słuchowiska Śmierć w Wenecji w reż. T. Mana. Jest laureatem Złotego Mikrofonu (1993) oraz „Honorowego Wielkiego Splendoru” (2012).

HENRYK ROZEN – aktor, reżyser teatralny i radiowy; absolwent warszawskiej PWST (Wydział Aktorski 1967 i Wydział Reżyserii Dramatu 1978). Był aktorem Teatru im. J. Słowackiego w Gorzowie Wlkp., Teatru im. S. Jaracza w Olsztynie, Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie. Zrealizował około tysiąca słuchowisk, ponad stu spektakli scenicznych i widowisk estradowych oraz dwa cykle telewizyjnych filmów edukacyjnych. Jest autorem słuchowisk, opowiadań, wierszy i esejów. W latach 1986-1991 był dyrektorem – głównym reżyserem Teatru Polskiego Radia, w 1989 roku został pierwszym polskim laureatem Prix Italia za reżyserię słuchowiska Andrzeja Mularczyka Z głębokości wód, w tym samym roku otrzymał Złoty Mikrofon; w 2002 r. na Festiwalu Słuchowisk Polskiego Radia w Rzeszowie – nagroda za reżyserię słuchowiska Dzień, w którym stanąć miała Ziemia Jerzego Janusza Fąfary. Laureat nagrody za reżyserię słuchowiska Rzeka autorstwa Fąfary na III Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2003”. Reżyserował w radiofoniach europejskich: w Pradze, Bratysławie, Dublinie, w BBC Radio Drama w Londynie. Był wykładowcą, a później kierownikiem Zakładu Reżyserii Radiowej na Wydziale Reżyserii Filmowej, Telewizyjnej i Radiowej na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach; uczył na Wydziale Aktorskim PWSTTViT w Łodzi. W latach 1992-1995 był głównym reżyserem w Teatrze Muzycznym im. D. Baduszkowej w Gdyni, gdzie potem objął funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego, w latach 1998-2002 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie.  Laureat Grand Prix IV Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2004” za reżyserię słuchowiska Brzytwy kata Sellingera Jerzego J. Fąfary. W 2016 roku został uhonorowany nagrodą Teatru Polskiego Radia „Splendor Splendorów”.

Zobacz więcej na temat: Dwa teatry 2017
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak