Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Wcale nie taki zły ten wilk!

Chociaż jego kuzyni są nazywani naszymi najlepszymi przyjaciółmi, to już on niekoniecznie bywa przez nas dobrze postrzegany. Najpierw bajka o Czerwonym Kapturku, później "Wilk i zając" nie przysporzyły temu dużemu drapieżnikowi pozytywnej sławy. Wilków nam przybywa, przybywa im też głosów sprzyjających jego coraz częstszej obecności obok nas, niestety także od czasu do czasu w nagłówkach lokalnej prasy często można przeczytać wiele kłamliwych stwierdzeń na temat tego gatunku. Kacper Kowalczyk rozmawiał z dr hab. Sabiną Nowak - biolożką i badaczką wilków. Zobacz więcej na temat: 

Bajkowe smakołyki Misia Michasia - 13 - Odkrywcy i ich przysmaki

Miś zasłuchany jest w opowieści Leszka i Dziadka o odkrywcach geograficznych. Będzie mowa o Krzysztofie Kolumbie i Amerykach, o Australii o tym, dlaczego nazywa się ją Antypodami. Będzie także o ceremonii, jaką robiono marynarzom w momencie przekroczenia równika. No i oczywiście... będzie o jedzeniu! O tym, które podróżnicy przywieźli do Europy i o tym, które jedli wyruszając na wyprawy.  Zobacz więcej na temat: 

„Potrzebna byłaby wątpliwość, zaskoczenie...”

8 lutego 1934 r. André Gide francuski pisarz, laureat Nagrody Nobla, w Dziennikach dał wyraz swemu umiłowaniu muzyki Chopina, pisząc: „Nie umieją go zagrać. Zafałszowują nawet intonację jego głosu. Zabierają się za poezję, jak ludzie z góry doskonale przekonani o powodzeniu swego przedsięwzięcia. Potrzebna byłaby wątpliwość, zaskoczenie, drżenie umysłu („mój umysł cierpi”), ale precz z głupotą, to znaczy zadufaniem”. Muzykę fortepianową pisarz uprawiał od dzieciństwa aż do śmierci. Ponad wszystko wynosił dzieła Chopina, które często grywał na własny użytek i dla najbliższych. Twierdził, że: „Chopin tym bardziej wymyka się poznaniu, im więcej jego wykonawcy wkładają pracy, by dać go poznać”. (md) Zobacz więcej na temat: 

„Nie potrafię powiedzieć dlaczego”

7 lutego 1835 r. Feliks Mendelssohn napisał list do znakomitego pianisty Ignacego Moschelesa, w którym negatywnie odniósł się do muzyki Chopina, zarzucając jej „manieryzm prawie nie do zniesienia”. Poproszony jednak o wytłumaczenie swego zachwytu dla jednego z preludiów chopinowskich, odpowiedział: „Ja je kocham; nie potrafię powiedzieć jak bardzo, ani dlaczego; mogę powiedzieć chyba tylko tyle, że jest to coś, czego sam bym nigdy nie potrafił napisać”. Oryginalność dzieł Chopina nie była przez wszystkich akceptowana i doceniana, niektórych raziła i odpychała. Adresat listu Mendelssohna stwierdził, że jego myśli, a przez to i palce, potykają się ciągle w utworach Chopina o pewne trudne, nieartystyczne, niezrozumiałe dla niego modulacje. (md) Zobacz więcej na temat: 

"Historie z Budzika" – reportaż Antoniego Rokickiego

Dłuższa wersja reportażu o klinice Budzik. – Jest u nas takie powiedzenie: nadzieja powinna umierać ostatnia – mówi Daniela Romanowska, pielęgniarka z Kliniki „Budzik” dla dorosłych w Olsztynie. W listopadzie zeszłego roku pan Sławomir, Polak mieszkający w Wielkiej Brytanii, przeszedł zawał. Trafił do szpitala w Plymouth, gdzie zapadł w śpiączkę. Po kilku miesiącach tamtejsi lekarze uznali, że mózg pacjenta został na tyle poważnie uszkodzony, że wystąpili z wnioskiem do sądu o wycofanie wszystkich zabiegów podtrzymujących życie mężczyzny. Prof. Wojciech Maksymowicz z Kliniki "Budzik" dla dorosłych w Olsztynie zaoferował pomoc pacjentowi. Niestety, Brytyjczycy nie zgodzili się na transport pana Sławomira do Polski. Mężczyzna zmarł 26 stycznia.                                                       Zobacz więcej na temat: