Нобелеўская прэмія па літаратуры была прысуджана Абдулразаку Гурна за "бескампраміснае і міласэрнае ўнікненне ў наступствы каланіялізму і лёс бежанца ў бездані паміж культурамі і кантынентамі".
Абдулразак Гурна нарадзіўся ў 1948 годзе ў Занзібары, у канцы 1960-х ён прыехаў у Велікабрытанію як бежанец. Яго першая мова — суахілі, але пісьменнік піша на англійскай мове. Вопыт выгнання і каланіялізму — важны элемент яго творчасці.
Апублікаваны ў 2001 г. раман "Ля мора" расказвае пра 65-гадовага бежанца з Занзібара, які просіць прытулку ў Англіі. Намінант на прэмію “Букер”, раман "Рай" — гэта гісторыя маладога танзанійца, бацька прадае яго арабскаму гандляру ў абмен на ануляванне запазычанасці; у "Дэзерцірстве", напісаным у 2005 годзе, пісьменнік расказвае дзве паралельныя гісторыі.
Абдулразак Гурна раскрытыкаваў посткаланіялізм як даследчык - да 2017 года пісьменнік выкладаў англійскую мову і посткаланіяльную літаратуру ў Кентскім універсітэце.
Сярод 118 нобелеўскіх лаўрэатаў толькі 16 жанчын. Нобелеўская прэмія па літаратуры 2018 года была прысуджана годам пазней — яе атрымала польская пісьменніца Вольга Такарчук (Olga Tokarczuk). У мінулым годзе Нобелеўскую прэмію па літаратуры атрымала амерыканская паэтка Луіза Глюк (Louise Glück), піша wyborcza.pl.
вх