Дональду Трампу спатрэбілася ўсяго 72 гадзіны, каб cкінуць маску, знішчыць дзесяцігоддзі амерыканскай палітыкі і падарваць 18 месяцаў уласных дыпламатычных намаганняў. Прэзідэнт адмяніў санкцыі на імпарт расійскага дызельнага паліва, парушыўшы літару і дух законаў, якія ён сам падпісаў.
Ён пагражаў спыніць абмен разведданымі з украінцамі, калі яны не спыняць напады на расійскія нафтаперапрацоўчыя заводы, тым самым патрабуючы ад Кіева адмовіцца ад сваёй найбольш эфектыўнай зброі, і нічога не патрабуючы ад Расіі ўзамен.
Прэзідэнт выказаў здагадку, што мэтай яго новай палітыкі было зніжэнне цэн на паліва для амерыканцаў. Магчыма, перад прамежкавымі выбарамі ён хоча пераканаць сваіх суайчыннікаў, што прычынай росту цэн з'яўляецца Украіна, а не яго ўласная, самаініцыяваная вайна з Іранам.
Але гэтага недастаткова для тлумачэння такіх радыкальных жэстаў, піша Эн Эплбаўм. Абʼём паліва, які Расія можа экспартаваць, занадта малы, каб істотна паўплываць на цэны, а наратыў прэзідэнта зʼявіўся занадта позна, каб паўплываць на вынікі выбараў у Кангрэс.
Такім чынам, гэта выглядае як нешта зусім іншае: раптоўная і адчайная спроба прымусіць Украіну капітуляваць і выратаваць расійскую эканоміку.
Магчыма, Трамп хоча нарэшце завяршыць шматлікія бізнес-здзелкі, якія расіяне нібыта абмяркоўвалі з амерыканскімі перамоўшчыкамі і іншымі людзьмі ў атачэнні Трампа. Сярод іх праекты, звязаныя з газаправодам «Паўночны паток», здабычай арктычных карысных выкапняў, замарожанымі расійскімі актывамі ў еўрапейскіх банках і іншымі прадпрыемствамі. З пачатку другога тэрміну Трампа амерыканскія саюзнікі ў Еўропе і іншых месцах спрабавалі растлумачыць прэзідэнту значнасць гэтай вайны і пагрозу, якую Расія ўяўляе для міру і дабрабыту ў Еўропе, на Блізкім Усходзе і ў Афрыцы. Здаецца, яны пацярпелі няўдачу, і Трамп пайшоў сваім самым старым інстынктам, стаўшы на бок Пуціна.
Якія ўрокі вынесуць з гэтага іншыя? — пытаецца аўтарка.
Сёння Амерыка — капрызная і непрадказальная дзяржава, чыя даўняя знешняя палітыка можа быць імпульсіўна адменена за адну ноч: Злучаныя Штаты ўводзілі санкцыі супраць Расіі гадамі, а цяпер яны раптоўна спыніліся.
усё гэта таму, што прэзідэнт так захацеў. Яшчэ адзін урок: у Вашынгтоне Трампа да дыктатараў ставяцца лепш, чым да дэмакратычна абраных лідараў. Канада — значна больш надзейны і ў сто разоў больш важны энергетычны партнёр для ЗША, чым Расія, аднак Белы дом не зрабіў ніякіх спроб палепшыць адносіны з Атавай. Бяспека Еўропы апынецца пад непасрэднай пагрозай у выпадку краху або капітуляцыі Украіны, аднак Трамп слухае Маскву, а не Берлін ці Лондан.
Gazeta Wyborcza/ав