Ініцыятыва "Журналісты за талерантнасць" сумесна з шэрагам праваабарончых арганізацый падрыхтавалі метадычныя рэкамендацыі па "мове варожасці". У дакуменце праваабаронцы прынялі адзіны падыход да таго, што павінна лічыцца "мовай варожасці", а што пад гэтае вызначэнне не трапляе, паведамляе spring96.org.
У беларускім грамадстве ўсё больш увагі атрымлівае праблема "мовы варожасці". У той жа час у значэнне тэрміна "hate speech" укладваецца вельмі шырокі спектр паняццяў: асобныя дыскрымінуючыя фразы, абразы і некарэктная тэрміналогія, малюнкі ў сацыяльных сетках або цэлыя журналісцкія матэрыялы. Усё больш прыкметныя разыходжанні ў тым, што лічыць "мовай варожасці" і як з гэтай з'явай працаваць.
Такое становішча спраў тлумачыцца тым, што да вывучэння "мовы варожасці" ёсць розныя падыходы: сацыялагічны, юрыдычны, культурны, лінгвістычны і іншыя. Больш таго, у рамках кожнага з гэтых падыходаў ёсць розныя трактоўкі гэтага паняцця. У міжнародным і нацыянальным праве няма выразнага вызначэння "мовы варожасці". Як няма і спецыяльных канвенцый або рэзалюцый, дагавораў, законаў, якія раскрываюць гэты тэрмін.
Дадзеныя рэкамендацыі дазволяць зацікаўленым бакам больш эфектыўна і кансалідавана процідзейнічаць "мове варожасці", у той жа час не аказваючы празмернага ціску на свабоду слова.
Рэкамендацыі будуць карысныя і больш шырокаму колу. У іх можна азнаёміцца з падыходамі да "мовы варожасці" з пункту гледжання міжнароднага права, вывучыць беларускі прававы кантэкст, а таксама пазнаёміцца з важнымі рэкамендацыямі і спасылкамі.
У распрацоўцы ўдзельнічалі Праваабарончая ініцыятыва "Журналісты за талерантнасць", Праваабарончы цэнтр "Вясна", Праваабарончая арганізацыя Human Constanta, Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі дакументацыйны цэнтр, Прававая ініцыятыва, Беларускі Хельсінкскі Камітэт.
аз