Людмілу Сульжыцкую са Смаргоні судзілі сем разоў па васьмі пратаколах – пераважна артыкул 23.34. Яна ўжо нават страціла падлік суме прысуджаных штрафаў. Ёй 54 гады, за ўдзел у пратэстах яе звольнілі з працы.
Да пратэстаў яна працавала ў пазаведамаснай ахове. Яе звольнілі пасля таго, як з акцыі забралі ў следчы ізалятар і асудзілі.
У яе праблемы са здароўем, яна не можа доўгі час сядзець на месцы, ёй нельга падымаць нічога цяжкага – баліць спіна. І работы цяпер ня мае.
Апошнія два прысуды ёй вынеслі літаральна днямі. Адзін з пратаколаў быў за тое, што стала насупраць Смаргонскага райвыканкама з лістом паперы на якім быў надпіс «Спадар Караеў, выходзьце, калі ласка, паразмаўляць».
А па іншаму пратаколу асудзілі, што прайшла па горадзе з надпісам на куртцы: «Ахвяра рэжыму». Штрафы склалі 40 базавых велічынь.
Тым не менш, Людміла Іванаўна нікому не скардзіцца, а на пытанне – як жыве – адказвае сціпла.
«Ну, вось так: паціхоньку, паціхоньку. Я ўсё жыццё выжывала так – спакойна, мела толькі самае абавязковае. Дзеці дапамагаюць, але мае дзеці з простых рабацяг...»...
Яе найбольш турбуе, што ў невялікай Смаргоні, дзе людзі адзін аднаго ведаюць, міліцыянеры пайшлі разганяюць сваіх людзей на пратэстах. Яна гэтага не разумее.
Алесь ЗАВІНОЎСКІ