Ізраіль абвінавачваюць у выкарыстанні белага фосфару, Іран — у выкарыстанні касетных боепрыпасаў, а ЗША — у ракетным удары па школе ў Іране, у выніку якога загінулі больш за сотню дзяцей.
Гэтыя краіны абвінавачваюць у выкарыстанні ваеннай сілы супраць суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасці іншых краін, што можа лічыцца злачынствам агрэсіі. Гэтыя абвінавачванні тычацца Ізраіля і Злучаных Штатаў, якія пачалі бамбіць Іран 28 лютага, а таксама ўварвання Ізраіля ў Ліван і іранскіх атак у першую чаргу на дзяржавы Персідскага заліва, якія не ўдзельнічаюць непасрэдна ў канфлікце.
Ізраіль абвінавачваюць у неаднаразовым выкарыстанні боепрыпасаў з белым фосфарам над густанаселенымі раёнамі Лівана, як паведамляе праваабарончая арганізацыя Human Rights Watch. Белы фосфар гарыць пры кантакце з кіслародам, выклікаючы глыбокія, цяжкія апёкі і пашкоджанні дыхальных шляхоў, а таксама пажары.
Згодна з Канвенцыяй аб звычайных узбраеннях, выкарыстанне гэтага рэчыва ў населеных пунктах — супрацьзаконнае. Ізраіль не з'яўляецца ўдзельнікам канвенцыі. Раней ён абвінавачваўся ў выкарыстанні боепрыпасаў з белым фосфарам, у тым ліку ў сектары Газа (у 2009 і 2023 гадах) і Ліване (2023–2024).
Злучаныя Штаты Амерыкі абвінавачваюцца ў здзяйсненні атакі на школу ў іранскім горадзе Мінаб 28 лютага, у выніку якога загінулі 168 чалавек, у тым ліку больш за сотню дзяцей. Эксперты ААН па правах чалавека прызналі гэты ўдар патэнцыйным ваенным злачынствам паводле Рымскага статута, нягледзячы на тое, што Злучаныя Штаты не зʼяўляюцца яго ўдзельнікам.
Паводле звестак ізраільскіх вайскоўцаў, Іран выпусціў па Ізраілю каля 250 балістычных ракет, прыкладна палова з якіх, як сцвярджаецца, была абсталявана касетнымі баявымі элементамі. Гэтыя баявыя часткі рассейваюць дзясяткі меншых снарадаў у радыўсе 10 кіламетраў. Іх выкарыстанне забаронена Канвенцыяй 2008 года па касетных боепрыпасах, да якой Ізраіль, Іран і ЗША не далучыліся.
Усе тры краіны таксама абвінавачваюцца ў нападзе на энергетычную інфраструктуру ворага.
ЗША і Ізраіль правялі скаардынаваныя авіяўдары па паліўных складах і размеркавальных устаноўках у Іране. Іран, у сваю чаргу, атакаваў нафтагазавы сектар у Ізраілі і краінах Персідскага заліва.
Атака на грамадзянскія абʼекты, якія не маюць ваеннага значэння, зʼяўляецца ваенным злачынствам. Нават у выпадку абʼектаў, якія часткова выкарыстоўваюцца вайскоўцамі, напад можа лічыцца незаконным, калі ён прычыняе непрапарцыйную шкоду мірным жыхарам. Прыкладам зʼяўляецца экалагічная катастрофа пасля бамбардзіроўкі Ізраілем нафтавай інфраструктуры Тэгерана 8 сакавіка, пасля якой пачаўся чорны дождж.
Іран таксама абвінавачваецца ў наўмысным нападзе на камерцыйныя судны ў Армузскай пратоцы, што можа лічыцца ваенным злачынствам. Напады і пагрозы іх ажыццяўлення спрыяюць росту цэн на энерганосьбіты і дэфіцыту ўгнаенняў, што можа прывесці да харчовага крызісу ў самых бедных рэгіёнах свету.
У Ліване паведамлялася пра дзясяткі ізраільскіх атак на медыцынскія ўстановы, якія знаходзяцца пад абаронай Жэнеўскіх канвенцый. Ліванская армія таксама абвінавачвае Ізраіль у выкарыстанні машын хуткай дапамогі ў якасці камуфляжу для атак, што можа ўяўляць сабой вераломства, забароненае канвенцыямі.
У сваю чаргу, загады Ізраіля аб эвакуацыі, якія закранаюць сотні тысяч людзей на тэрыторыі Лівана, можна лічыць прымусовым перасяленнем. Дабрачынныя арганізацыі падлічылі, што амаль шостая частка ліванскага насельніцтва была вымушана пакінуць свае дамы.
Іран падвяргаецца крытыцы за размяшчэнне ваенных абʼектаў, у тым ліку ў рэгіёнах дзеяння Жэнеўскіх канвенцый. Базы Корпуса Вартавых Ісламскай рэвалюцыі (КВІР) знаходзяцца ў непасрэднай блізкасці ад грамадзянскай інфраструктуры, такой як школы, што падвяргае насельніцтва наступствам атакі.
Іранскія ўлады таксама нясуць адказнасць за ракетны абстрэл сінагогі ў Ізраілі, у выніку якога загінулі дзевяць мірных жыхароў. Рэлігійныя абʼекты, як і іншыя месцы пакланення, абаронены Жэнеўскімі канвенцыямі як грамадзянскія абʼекты.
PAP/яс