X
Паважаны карыстальнік!
25 траўня 2018 году ўвайшло ў сілу Распараджэнне Еўрапейскага парламента і Еўрапейскага савета (ЕС) 2016/6/79 за 27 красавіка 2016 (RODO). Прапануем азнаёміцца з інфармацыяй пра апрацоўку асабістых дадзеных на сайце Polskieradio.pl
1.Адміністратарам асабістых дадзеных з'яўляецца Polskie Radio S.A з сядзібай у Варшаве, Al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa
2.Па пытанню, звязаным з вашымі дадзенымі, звяртайцеся да Інспэктара аховы асабістых дадзеных па электроннай пошце iod@polskieradio.pl альбо па тэл. (0048) 22 645 34 03.
3.Асабістыя дадзеныя апрацоўваюцца ў маркетынгавых мэтах на падставе дазволу карыстальніка.
4.Асабістыя дадзеныя могуць быць даступныя толькі для выканання паслуг, указаных у палітыцы прыватнасці.
5.Асабістыя дадзеныя не будуць перададзены за межы Еўрапейскай эканамічнай прасторы або міжнародным арганізацыям.
6.Асабістыя дадзеныя будуць захоўвацца на працягу 5 гадоў пасля адключэння профіля ў адпаведнасці з законам.
7.Вы маеце права атрымаць доступ да вашых асабістых дадзеных, выпраўляць іх, выдаляць або абмяжоўваць апрацоўку.
8.Вы маеце права забараніць далейшую апрацоўку; у выпадку, калі вы раней далі згоду на апрацоўку вашых асабістых дадзеных, вы можаце яе адклікаць. Ажыццяўленне права на адмену згоды не ўплывае на апрацоўку, якая адбылася да адклікання згоды.
9.Вы маеце права падаць скаргу ў назіральны орган.
10.Polskie Radio S.A. паведамляе, што падчас апрацоўкі асабістых дадзеных аўтаматычныя рашэнні не прымаюцца, а прафіляванне не ўжываецца.
Больш падрабязная інфармацыя знаходзіцца на старонках dane osobowe, а таксама polityka prywatności.
ЗГОДЗЕН
Беларуская Служба

Ад каронавіруса ўваччу дваіцца

13.02.2020 16:33
Напалоханыя новай хваробай людзі гатовыя верыць любым паведамленням ды чуткам.   
Аўдыё
  • У Кітаі працягваецца эпідэмія каронавіруса
Чарга за медычнымі маскамі ў КітаіEPA/ALEX PLAVEVSKI Dostawca: PAP/EPA.

Чуткі заўсёды існавалі і ўплывалі на паводзіны людзей. Сёння з распаўсюдам інтэрнэту, яны прынялі масавую ды небяспечную форму. Пры дапамозе «фэйкаў» – непраўдзівых навін, дэзынфармацыі можна нават выклікаць глабальны крызіс ці масавую паніку. Так крыху дзеецца цяпер у звязку з эпідэміяй каронавіруса ў Кітаі.

Афіцыйная інфармацыя задавольвае далёка ня ўсіх, шмат хто гатовы верыць чуткам «прачытаным у Інтэрнэце». Ня варта, папярэджваюць адмыслоўцы. Можа выйсці сабе даражэй.

Кітайскія СМІ штодня паведамляюць дадзеныя пра колькасць хворых на каронавірус. Сёння адбыўся значны прырост колькасці заражаных: 59 804 тысяч чалавек у Кітаі, 50 у Ганконгу, 10 у Макаа ды 18 у Тайвані. Памерлі ад хваробы – 1367 чалавек, а 5911 ачунялі.

За сітуацыяй у Кітаі сочыць увесь свет. Аднак апроч праверанай інфармацыі ў cеціве цыркулюе шмат чутак, якія потым ідуць так бы мовіць «у народ» праз сацыяльныя сеткі, курылкі, чэргі ў крамах. Вось цікавы прыклад.

Пост карыстальніка сеткі "Facebook" пра пачутае ад людзей наконт каронавіруса Пост Сергей Мардан  пра пачутае ад людзей наконт каронавіруса

- «Ды няма ніякага віруса! Гэта каб маскі раскуплялі ды кампаніі ўзбагачаліся!»
- «У сібірскіх лясах мёртвыя кітайцы ляжаць. Праз мяжу перайшлі ды памерлі»
- «Гэта Амерыка вірус распыліла. Вырашыла кітайцам дапамагчы з перанасяленнем».
- «Усе эпідэміі ад кітайцаў, жаруць чорт ведае што. Лепш бы баршчу паелі. Я вось баршчу з часныком паеў, чарачку гарэлачкі кульнуў і мне нічога больш не страшна».

Адкуль бяруцца, такія меркаванні? Гэта часткова вынік таго, што ў cеціве, асабліва за апошнія гады стала з'яўляцца мноства не праверанай і часта фальшывай інфармацыі. На постсавецкай прасторы гэтым грашаць нават дзяржаўныя выданні.

Той факт, што нейкая інфармацыя апублікаваная, зусім не азначае, што ёй трэба давяраць на 100%. Для ўласнай бяспекі трэба павышаць сваю медыя-пісьменнасць, стасаваць шэраг простых правіл, кажа вядомы журналіст Аляксандр Класкоўскі.

- У нашай постсавецкай сітуацыі нават афіцыйныя медыі часта піша «лухту». Гэта падтрымлівае заблытанасць сярод людзей, калі просты абывацель не ведае, дзе праўда, а дзе няпраўда. Вельмі востра сёння стаіць пытанне медыя-пісьменнасці. Гэта шэраг важных правілаў. Па-першае, верыфікацыя крыніцы, наколькі яна аўтарытэтная ці праўдзівая. Калі гэта нейкі левы сайт, тады нельга на павер успрымаць тое, што там апублікавана. Па-другое, укіды ды фэйкі маюць «кароткія ногі». Сапраўдны сюжэт развіваецца, дапаўняецца па ходу новымі акалічнасцямі, падрабязнасцямі. Адзінкавы ўкід з невядомага сайта павінен выклікаць падазрэнні. Трэба тады дакапацца да першакрыніцы. Калі яе няма, ці нейкі левы сайт, з вялікай доляю імавернасці – гэта будзе непраўдзівая інфармацыя.

Замест парадаў знаёмых лепш запытацца меркавання спецыялістаў – лекараў. Ад вірусаў больш дапаможа не столькі цытаваны вышэй боршч з часныком, колькі звычайная гігіена: мыццё рук, мыццё ды гатоўка ежы, праветрыванне памяшкання і так далей, кажа лекар рэаніматолаг Зміцер Салошкін.

- Я параіў бы карыстацца інфармацыяй ад медыкаў. Гэта можна рабіць і ў інтэрнэце, але калі гэта размова з доктарам інфекцыяністам, дыпламаваным медыкам. Таму што нават згаданы каронавірус па эпідэміялагічных паказніках: лятальнасць, распаўсюджанасць не большы за ўспышкі грыпу, ці пнеўманію. За год на гэтыя хваробы хварэе больш людзей і лятальнасць вышэйшая. Проста сёння гэта свежая хвароба, незразумелая, вакол яе ўзнята столькі шуму, што складваецца адчуванне, што ледзь не новая чума.

- Пры гэтым хуткаму распаўсюджанню хваробы спрыяе шчыльнасць насельніцтва і кантактаў. У такой сітуацыі лепш хадзіць па вуліцы аднаму, чым у цяпле без свежага паветра сядзець у кіно. Трэба памятаць, што лепш застацца ўдома, калі захварэў, а не ісцін на працу, рабіць з сябе героя. Не саромецца апранаць маскі, ідучы кудысьці. Трэба памятаць пра гігіену, мыць рукі, прамываць нос, карыстацца спрэямі, каб слізістая была вільготная.

У Кітаі працягваецца эпідэмія каронавіруса. Сітуацыя пагаршаецца, але далёка не крытычная, зазначаюць спецыялісты. Эфект навізны ды чуткі ў Сеціве стварыў нездаровы ажыятаж. Для ўласнай бяспекі варта сачыць за інфармацыяй, але з аўтарытэтных да адказных СМІ, што да медычнага боку, трэба не забываць пра гігіену і не панікаваць.

Юры Ліхтаровіч