У апошнія выходныя Варшава вітала маладых палякаў і людзей польскага паходжання з усяго свету. «Polonia Camp» – гэта мерапрыемства, арганізаванае Сенатам Рэспублікі Польшча, якое аб'ядноўвае маладых палякаў праз дэбаты, майстар-класы і сустрэчы.
На «Polonia Camp» запрашаюцца людзі ва ўзросце ад 18 да 30 гадоў, якія пражываюць за межамі Рэспублікі Польшча і ідэнтыфікуюць сябе палякамі. У сёлетнім з'ездзе прынялі ўдзел каля 1500 маладых людзей з амаль 50 краін.
Падчас інаўгурацыі спікер Сената Малгажата Кідава-Блоньска распавяла пра значнасць гэтай ініцыятывы.
– У гэтай сёлетняй сустрэчы значна большую ролю адыгрывае моладзь. Пасля леташняга «Polonia Camp» мы стварылі Маладзёжную паланійную раду, і менавіта яе ўдзельнікі прапанавалі мноства ідэй наконт таго, як павінна выглядаць гэтая сустрэча, якія дыскусіі і тэмы для іх найбольш важныя, у якім фармаце ўсё павінна адбывацца. Мы далі моладзі прастору для дзеяння, таму другі зʼезд «Polonia Camp» у значнай ступені рыхтаваўся самімі маладымі людзьмі. Яны павінны адчуваць сябе тут камфортна і мець адчуванне, што сапраўды ўплываюць на тое, што тут адбываецца.
Маршалак Сената Малгажата Кідава-Блоньска таксама распавяла, якая галоўная ідэя мерапрыемства «Polonia Camp».
– Перш за ўсё, мы вельмі хочам, каб яны ўбачылі, якая сёння Польшча, і падумалі, ці не хацелі б вучыцца тут. Магчыма, нехта захоча заснаваць у Польшчы сваю кампанію, пачаць тут працаваць і развівацца. Сучасны свет дазваляе працаваць адначасова ў некалькіх месцах, і гэта ўжо не зʼяўляецца перашкодай. Такая вось інтэграцыя вельмі важная. Таму і зʼявілася ідэя праводзіць падобныя «Polonia Camp» таксама лакальна – у Францыі, Германіі і іншых краінах.
«Polonia Camp» – гэта сустрэча маладых палякаў з усяго свету. Удзел у ёй бяруць таксама палякі з Беларусі.
– Мяне завуць Арсеній Кузьма, я прыехаў з Беларусі, з Гродна. Я прыехаў у Варшаву, каб выдатна правесці час на «Polonia Camp». Гэта ўжо мой другі раз. Я вырашыў прыехаць, таму што кожны, хто тут знаходзіцца, мае нешта агульнае з іншымі. Мы ўсе належым да адной супольнасці, нас абʼядноўвае Варшава, польскасць, вельмі шмат агульнага. З задавальненнем прыеду сюды і трэці, і наступныя разы. Я тут чакаю сустрэчы з журналістам Анджэем Пачобутам, бо вельмі хацеў бы асабіста з ім паразмаўляць, калі будзе такая магчымасць. У мяне засталося шмат знаёмых яшчэ з мінулага года. Мы сустрэліся тут, наш кантакт не перарваўся, мы і далей падтрымліваем добрыя сяброўскія адносіны. Мы, палякі, – адна вялікая сямʼя.
Ары з Беларусі дзеліцца сваімі ўражаннямі ад «Polonia Camp», падкрэсліваючы асаблівую атмасферу, магчымасць наладжваць новыя кантакты і сустракацца з палякамі з усяго свету. Яна таксама распавядае пра свае планы, звязаныя з вучобай ва Уроцлаве, і пра мару жыць у Польшчы.
– Мяне завуць Ары, я прыехала з Беларусі. «Polonia Camp» зрабіў на мяне велізарнае ўражанне. Перш за ўсё мяне ўразілі лекцыі. Але не менш важнае тое, што тут вельмі лёгка знаёміцца з людзьмі з усяго свету, якія маюць польскія карані. Гэта неверагоднае адчуванне. Я вельмі шчаслівая, што маю такую магчымасць. Шчыра кажучы, учора я падала дакументы на вучобу ва Уроцлаве і спадзяюся, што буду жыць у Польшчы. Я вяртаюся сюды і вельмі спадзяюся, што мяне чакае тут выдатны час. Гэта была мая мара. Мне вельмі падабаецца ўніверсітэт і спецыяльнасць, звязаная з маркетынгам. Я чакаю новых знаёмстваў, жыцця ў Польшчы. Тут мне вельмі многа падабаецца.
Атрымліваецца, што не толькі палякі з Беларусі хочуць жыць у Польшчы.
– Я паляк, які нарадзіўся ў Канадзе. Цяпер я пераязджаю ў Польшчу на пастаяннае жыхарства – у Люблін, бо адтуль паходзіць мая сямʼя. Калі не атрымаецца, паспрабую ва Уроцлаве, а калі і там не складзецца – вярнуся ў Канаду. Але вельмі спадзяюся, што застануся ў Польшчы. Пра «Polonia Camp» мне яшчэ ў Канадзе расказала сяброўка. Яна сказала, што гэта выдатная ініцыятыва. Я падумаў: чаму б і не? Гэта добрая магчымасць сустрэцца з палякамі, лепш пазнаць Польшчу і пры гэтым наведаць Варшаву. Тым больш, што я ўсё роўна хацеў застацца жыць у Польшчы. Тут я сустрэўся з палякамі з усяго свету – з Канады, ЗША, Чылі і розных краін Еўропы.
Пётр Жулноўскі/яс