Дэмаграфічныя праблемы Еўропы «нельга вырашыць простым імпартам людзей», — кажа адзін з найвядомейшых дэмографаў Еўропы прафесар Франчэска Білары ў інтэрв'ю money.pl.
— Але мы таксама не можам ігнараваць той факт, што іміграцыя неабходная. Нулявая іміграцыя прывядзе нас да катастрофы, — падкрэслівае Білары.
На партале ён развенчвае міфы пра міграцыю.
Рэктар Універсітэта Баконі ў Мілане, прафесар дэмаграфіі Франчэска Білары не пагаджаецца са сцвярджэннем, што Еўропа асуджаная на дэмаграфічную катастрофу. Аднак, ёсць але.
— Давайце ўдакладнім: насельніцтва Еўрапейскага Саюза ў цяперашні час самае вялікае ў нашай гісторыі. Працягласць жыцця самая высокая ў нашай гісторыі. З іншага боку, у нас ёсць праблемы — з-за нізкай нараджальнасці насельніцтва ЕС, хутчэй за ўсё, пачне скарачацца ў бліжэйшыя гады. Гэта не значыць, што мы асуджаныя на правал; катастрофы пакуль няма, але мы павінны падрыхтавацца. А калі не, то сапраўды будзе кепска. Мы павінны думаць пра будучыню, а мы да гэтага не прызвычаеныя. Мы схільныя думаць вельмі кароткатэрмінова, асабліва калі гаворка ідзе пра палітыкаў і тых, хто прымае рашэнні.
На працягу многіх гадоў адказам на гэтыя праблемы была іміграцыя. Палітыкі ў многіх краінах лічылі, што ўкараненне разумнай іміграцыйнай і інтэграцыйнай палітыкі вырашыць праблему. Мы часта думаем падобна ў Польшчы, і ў нас адзін з найгоршых узроўняў нараджальнасці ў ЕС. Дык ці зʼяўляецца іміграцыя ўсё яшчэ адказам на вялікую дэмаграфічную праблему Еўропы?
— Гэта складаная праблема, і няма простага рашэння. Яе нельга вырашыць простым «імпартам» людзей. Але мы таксама не можам ігнараваць той факт, што іміграцыя неабходная. Нулявая іміграцыя прывядзе нас да катастрофы. Кожны прагноз, які глядзіць у будучыню — на ўзроўні ЕС і на нацыянальным узроўні — выразна паказвае, што пэўная іміграцыя неабходная. Адной з абласцей, дзе відавочна, што міграцыя мае вырашальнае значэнне, зʼяўляецца мясцовы ўзровень. Возьмем, напрыклад, сельскую мясцовасць у Польшчы. Калі назіраецца зніжэнне нараджальнасці і закрыццё школ, змяніць гэта ўнутры муніцыпалітэта практычна немагчыма, калі школа зачынена. Адзіны шлях наперад — думаць пра міграцыю — унутраную ці міжнародную.
Аднак мы павінны пабудаваць грамадства, у якім людзі хочуць мець дзяцей, хочуць быць бацькамі і хочуць глядзець у будучыню. Аднак засяроджванне выключна на нараджальнасці таксама не зʼяўляецца адказам — у нас няма простай палітыкі, якая зменіць нараджальнасць.
Такім чынам, дыхатамія паміж міграцыяй і нараджальнасцю памылковая. Міграцыя, магчыма, зʼяўляецца рашэннем на наступныя 20 гадоў. Нараджальнасць спрыяе вырашэнню праблемы на наступныя 50 ці 80 гадоў, — гаворыць Франчэска Білары.
Поўная размова на money.pl/ав