Benjamin Britten i seria kompozycji z wiolonczelą

Benjamina Brittena niemal zawsze inspirowali konkretni wykonawcy. W latach '60 kompozytor poznał człowieka, który zmienił jego sposób postrzegania wiolonczeli - Mścisława Roztropowicza. Tak rozpoczęła się seria kompozycji z wiolonczelą w roli głównej, które noszą wyraźne ślady przyjaźni obu artystów i których losy są świadectwem tego, że na komfort ich relacji wpływała polityka. W przedostatnim spotkaniu z muzyką Brittena zabrzmi także opera, której libretto opracował sam kompozytor (we współpracy z Peterem Pearsem). Podjęcie decyzji o takim systemie pracy zapewne wynikało z bardzo osobistego stosunku Brittena do Szekspirowskiego "Snu Nocy Letniej" - opery bardzo potrzebnej angielskiemu społeczeństwu w latach '60.