Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Artur Rubinstein

19 stycznia 1911 r. w Teatro Augusteo [później Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie] miał miejsce włoski debiut polskiego pianisty Artura Rubinsteina, zwieńczony wielkim sukcesem. 24-letni pianista grał wówczas z orkiestrą Accademii, prowadzoną przez znakomitego dyrygenta Bernardino Molinariego. Rubinstein uważany był później za  najwybitniejszego i najgorętszego propagatora muzyki Chopina, będącej „jednym z fundamentów, na których Rubinstein ugruntował swą bardzo wysoką pozycję w świecie”.   Podczas studiów w Berlinie u progu XX wieku zetknął się ze specyficznym pojmowaniem muzyki polskiego kompozytora, jako „muzyki salonowej”. „Chopina znałem, oczywiście, dość dobrze – pisał pianista – […] ale w Niemczech twórczość tę uważano często […] za  salonową. I tak skończyło się na tym, że przyswoiłem sobie powszechne zdanie o Chopinie, jako o młodej, chorowitej i romantycznej postaci, kompozytorze sentymentalnej muzyki fortepianowej, eleganckiej i trudnej, lecz niezdolnej wyrazić nic prócz melancholii”. (md) Zobacz więcej na temat: 

"Czybrietta, czyli złota Halina" – audycja dokumentalna Ewy Michałowskiej o Halinie Konopackiej

Halina Konopacka – jedna z najwybitniejszych polskich sportsmenek 20-lecia międzywojennego. W roku 1928 zdobyła złoty medal w rzucie dyskiem na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie. Była bardzo piękną kobietą – została również Miss tych Igrzysk. W tym samym roku wyszła za mąż za Ignacego Matuszewskiego. Był znanym politykiem, intelektualistą, związanym z obozem piłsudczykowskim. Kiedy wybuchła wojna Pani Halina brała udział w ekspedycji, mającej na celu wywiezienie z kraju rezerwy Narodowego Banku Polskiego w złocie. Następnie oboje wyemigrowali do USA. Halina Konopacka zmarła w 1989 roku na Florydzie. Trzy razy odwiedziła Polskę. Była nie tylko uznaną sportsmenką, ale miała również artystyczną duszę – pisała wiersze, grała na fortepianie, malowała. Niektóre pamiątki po niej możemy oglądać w warszawskim Muzeum Sportu i Turystyki. W archiwach Polskiego Radia zachowało się też nagranie głosu bohaterki... Zobacz więcej na temat: 

"Jagna pilnie poszukiwana" – reportaż Ewy Michałowskiej o tradycjach "chłopskich" we wsi Lipce

18 stycznia 1902 roku w Tygodniku Ilustrowanym ukazał się pierwszy odcinek powieści "Chłopi". Początkowo mieszkańcy nie byli zbyt zadowoleni, że autor "umieścił" w ich miejscowości dość kontrowersyjną postać Jagusi. Kiedy w latach 70. Jan Rybkowski kręcił adaptację filmową, większość zdjęć nagrywano we wsi Lipce. Swoją obecną nazwę (z członem Reymontowskie) noszą od 1 kwietnia 1983. Jak obecni mieszkańcy tej miejscowości kultywują dawne tradycje? Zobacz więcej na temat: 

"Liczą się więzi" – reportaż Czesławy Borowik o sile pomocy potrzebującym

W Majdanie Starym pod Biłgorajem chętnie pomaga się innym w potrzebie na niespotykaną skalę. Angażują się w to chórzyści, przedsiębiorcy i ksiądz. Kiedy w pobliskim Smólsku owdowiała młoda matka z dwójką małych dzieci, wybudowali jej dom, bo o tym marzył jej tragicznie zmarły mąż. Obecnie trwają prace przy wykańczaniu wnętrz. Przed laty uratowany został w podobny sposób wdowiec, który został z kilkorgiem dzieci w malutkim pomieszczeniu gospodarczym. Dziś wszyscy wiedzą, co jest w życiu najważniejsze, a dwa domy są nowoczesne i okazałe. Zobacz więcej na temat: 

Paryż

18 stycznia 1836 r. Anglik, Thomas Raikes, mieszkający w Paryżu w latach trzydziestych XIX wieku, zanotował w swoim dzienniku: „Rabunki i morderstwa na ulicach zdarzają się często, a pieszy przechodzeń, który zapóźni się wieczorem, ryzykuje życie; większość młodych ludzi nosi w kieszeniach pistolety dla samoobrony”. Chopin po przybyciu do Paryża wędrował godzinami po tym mieście, porównując je z Warszawą i Wiedniem. Mijał młodych ludzi, zamyślonych artystów, weteranów wojen napoleońskich w obcisłych mundurach, nierzadko też poszukiwanych przez policję. W swych listach zachwycał się pięknem Paryża, opisując równocześnie ciemne strony miasta: „Jest tu największy przepych, największe świństwo, największa cnota, największy występek […] – krzyku, wrzasku, turkotu i błota więcej, niźli sobie wystawić można”. (md) Zobacz więcej na temat: 

"Skoki w Zakopanem. W cieniu pandemii, ale też wielkiego święta" - reportaż Przemysława Bolechowskiego

Tegoroczne zawody Pucharu Świata w Zakopanem już za nami. Co roku, kilkadziesiąt tysięcy kibiców przyjeżdża na to święto. W minionym roku odbyło się przy pustych trybunach. Miejscem, w którym narodziły się zimowe konkurencje klasyczne, w tym także skoki, jest Norwegia. Początki skoków w Polsce to rok 1908, kiedy to przeprowadzono konkurs skoków w Sławsku (wygrał zawodnik „Czarnych Lwów” Leszek Pawłowski). Pierwsza z prawdziwego zdarzenia skocznia powstała we Lwowie w 1910. Natomiast skocznia w Zakopanem zbudowana została w 1925. Uroczystość otwarcia miała miejsce 22 marca, a pierwsze zawody wygrał Stanisław Gąsienica-Sieczka skokiem na 36 m, co było nowym rekordem Polski. Dziś to są już zupełnie inne odległości dochodzą do 147m na Wielkiej Krokwi – zdobyte przez Yukiya Sato w ostatnią sobotę. W tym roku ta wyjątkowa impreza odbywała się w reżimie sanitarnym – na skocznię mieli wstęp tylko zaszczepieni kibice, a ilość biletów została ograniczona do około 10 tysięcy. Mimo to i tak w czasie pandemii to była ogromna liczba ludzi zgromadzona w jednym miejscu. Zobacz więcej na temat: