Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

W latach 60.

26 stycznia 1861 r. rozpoczęły się wykłady w Warszawskim Instytucie Muzycznym, kierowanym przez sławnego skrzypka Apolinarego Kątskiego. Uroczystość inauguracji tej uczelni oraz jej poświęcenie miało nastąpić dopiero wiosną, kiedy ostatecznie ustalono kadrę pedagogów. Chętnych do nauki nie brakowało, zwłaszcza, że ofiarodawcy przekazali pokaźne sumy na stypendia. W gronie pedagogów, obok Kątskiego prowadzącego dwie klasy skrzypiec, uczył m.in. August Freyer [nauczyciel Moniuszki], dobry znajomy Chopina z lat młodzieńczych. Wykładał harmonię i kontrapunkt, prowadził też klasę organów. Bliskiemu przyjacielowi Fryderyka, kompozytorowi i pianiście, Józefowi Nowakowskiemu powierzono klasę fortepianu. Kurs niższy i średni fortepianu prowadził także kompozytor i pianista, Juliusz Janotha, zaprzyjaźniony z siostrami Fryderyka, Ludwiką i Izabelą. Podczas koncertu na rzecz powstającego Warszawskiego Instytutu Muzycznego, wykonał on wraz z Marią Kalergis Rondo C-dur na 2 fortepiany Chopina. (md) 
Zobacz więcej na temat: 

[#bestofŚWIAT] Żydzi w Nowym Jorku

W jakim kraju mieszka najwięcej Żydów na świecie? Wcale nie w Izraelu, ale w Stanach Zjednoczonych, gdzie jest ich niemal 6 milionów. Większość to Żydzi ultraortodoksyjni czyli chasydzi. Ich przodkowie przyjechali do Ameryki z Polski, Węgier, Niemiec czy Rosji. Dzisiaj Żydzi są prawdopodobnie najbardziej wpływową grupą w Stanach Zjednoczonych. W tym odcinku chcę Cię zabrać na Brooklyn w Nowym Jorku, a dokładniej do Borough Park. To będzie niezwykła opowieść, bo ortodoksyjni Żydzi to stosunkowo zamknięta grupa, która rzadko zaprasza do siebie obcych. Opowiem Ci, jak żyją mieszkańcy Borough Park, dlaczego są związani bardziej z Ameryką niż z Izraelem i dlaczego tak bardzo pielęgnują kulturę i zwyczaje religijne. Opowieść o tym, jak żyją Żydzi w Nowym Jorku po raz pierwszy została opublikowana w grudniu 2022 roku. Muzyka: Danny Bale - „Physics“ Crowander - „Klezmer“ Tres Tristes Tangos - „D'Bronx Tanz“
Zobacz więcej na temat: 

"Zabiegana Basia T." – reportaż Antoniego Rokickiego o Barbarze Tukendorf, sportowej babci występującej na ekranie

Uśmiechnięta, pewna siebie, lubiąca kolor, ruch i kontakt z młodymi. Taka jest Barbara Tukendorf – epizodystka z Warszawy, występująca w serialach, etiudach filmowych, teledyskach i reklamach. Pani Basia pochodzi z Częstochowy, w młodości była zakochana w sporcie – uprawiała czwórbój lekkoatletyczny. Razem ze swoją drużyną zdobyła wicemistrzostwo Polski. Jaką babcią jest Barbara Tukendorf? Co sprawia, że ma ona niezwykły kontakt z młodymi ludźmi – własnymi wnukami oraz aktorami, spotykanymi na planach zdjęciowych? Jaki jest jej sposób na aktywne i ciekawe życie? W reportażu wystąpiły m.in. Olga – wnuczka Barbary Tukendorf, Ewa Gapon – wokalistka. 
Zobacz więcej na temat: 

Czy potrafimy rozmawiać o seksie?

Czy znamy nasze ciała? Jak podtrzymać pożądanie w związku? Jak zadbać o swoje interesy w związku i poza nim? Jak cieszyć się seksualnością w trakcie choroby, depresji czy problemów partnerskich? Jak radzić sobie z molestowaniem? Na te i wiele innych pytań odpowiadają autorzy książki "Sztuka obsługi waginy" i nasi goście: Andrzej Gryżewski, psycholog kliniczny, seksuolog, psychoterapeuta, założyciel Instytutu Psychoterapii Arte Vita oraz Jagna Kaczanowska, dziennikarka i psycholożka, specjalistka terapii rodzinnej. 
Zobacz więcej na temat: 

Poradnik językowy - ciąg dalszy. W co ubieramy się zimą?

Rozmowy Małgorzaty Tułowieckiej i dr Agaty Hąci o języku polskim. Rozwiązujemy zagadki językowe, rozwiewamy wątpliwości słuchaczy, objaśniamy, jak się mówi i pisze poprawnie i dlaczego właśnie tak. Zastanawiamy się nad tym, skąd się biorą słowa, jak się zmienia polszczyzna i czy należy się tym niepokoić, czy wręcz przeciwnie. Dziś o zimie raz jeszcze, czyli w co się ubieramy o tej porze roku (nazwy garderoby, obuwia).
Zobacz więcej na temat: 

Lepsza bieda w Paryżu

25 stycznia 1843 r. Chopin napisał list, adresując go do dyrektora Teatru Wielkiego w Warszawie: „Monsieur T. Nidecki, Directeur d'Orchestre au Grand Théâtre de Varsovie, par Berlin”. Obok adresu umieścił wskazówkę w języku polskim: „Dowiedzieć się w Wielkim Teatrze Warszawskim”. Adresatem był szkolny kolega Fryderyka, Tomasz Nidecki, sprawujący funkcję dyrektora tej instytucji. Zwrócił się do Chopina z prośbą o pomoc w znalezieniu harfisty do orkiestry, a także maszynisty do obsługi urządzeń scenicznych. Zaproponowana przez niego wysokość honorarium nie zachęcała do podjęcia pracy w Warszawie. „Nikt do Was i za drugie tyle jechać nie chce, ale się temu nie dziw, bo Labarre [harfista i kapelmistrz w Opéra Comique w Paryżu] do Lyonu za bardzo piękną płacę żadnego posłać nie mógł, tak wszyscy artyści Paryż lubią. Wolą biedę klepać tutaj, jak porządnie żyć za granicą albo na prowincji” – pisał Fryderyk. (md)
Zobacz więcej na temat: