Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Aksamitne palce

13 września 1836 r. Henrietta Voigt, przyjaciółka Schumanna, pianistka o dość konserwatywnym guście i pryncypialnych poglądach na muzykę, odrzucająca dzieła Chopina jako niezrozumiałe, w swym dzienniku opisała spotkanie z kompozytorem: „Wczoraj odwiedził mnie Chopin, który przez godzinę grał na moim fortepianie – fantazję i kilka własnych nowych etiud – ciekawy człowiek, a jeszcze ciekawsza jego gra. Wywarł na mnie osobliwe wrażenie. […] Jego gra zaparła mi dech w piersiach. Godna podziwu jest lekkość, zjaką jego aksamitne palce ślizgają się po klawiaturze, czy raczej fruwają nad nią. Zachwyciłmnie w sposób, muszę przyznać, jakiego dotąd nie znałam”. (md)
Zobacz więcej na temat: 

Czas szczęścia zupełnego

12 września 1849 r. cierpiący Chopin, świadomy kresu swego życia, napisał list do najbliższego przyjaciela Tytusa Woyciechowskiego. Poinformował go, że stan zdrowia nie pozwala mu na wyjazd do Belgii, gdzie mogliby się zobaczyć. Kreśląc ten smutny list, kompozytor mieszkał przy rue Chaillot, w dzielnicy Paryża bardziej odpowiedniej na lato, niż zbliżającą się jesień i zimę: „Doktorzy nie pozwalają mi z Paryża wyjeżdżać. Zalecają zmianę mieszkania. […] Moja wina, żem chory, bobym Cię w Belgii gdzieś dojechał. Może też potrafisz się tu dostać. Nie jestem dosyć egoistą, żebym Cię dla siebie samego żądał; będąc słabym […] miałbyś parę godzin nudów i decepcji […], a wolałbym, żeby czas, co razem spędzimy, był tylko czasem szczęścia zupełnego”. (md)
Zobacz więcej na temat: 

Duszniki

11 września 1826 r., po trwających niemal półtora miesiąca wakacjach w Dusznikach, w drodze powrotnej do domu Frycek z matką i siostrami na trzy dni zatrzymał się we Wrocławiu. Czas ten w pełni wykorzystał, zawierając znajomości z najwybitniejszymi muzykami w mieście. Poznał Josepha Schnabla, kapelmistrza związanego z uniwersytetem, dawnego przyjaciela Elsnera. Nawiązał także kontakt z Wilhelmem Bernerem, dyrektorem Akademii Muzycznej, przekazując mu list od zaprzyjaźnionego z nim profesora Elsnera. Fryderyk wiązał wielkie nadzieje z wrocławskimi spotkaniami, ale oprócz popisywania się swym talentem przed wybitnymi autorytetami, niczego więcej nie osiągnął. (md)
Zobacz więcej na temat: