У чэрвені Еўрасаюз прыняў 18-ы пакет санкцый супраць Масквы, які прадугледжвае зніжэнне цэнавага ліміту на расійскую нафту, забарону імпарту паліваў з яе і занясенне ў «чорны спіс» кампаній, звязаных з Nord Stream. Аднак, паводле аналітыкаў, магчымасці Бруселя ўжо блізкія да мяжы, чытаем на biznesalert.pl.
Расія працягвае пастаўляць газ у Еўропу апасродкавана — праз Слваччыну, Вугоршчыну і Аўстрыю. Прэм’ер Слваччыны Роберт Фіца адстойвае кантракт з «Газпрамам» да 2034 года, а Вугоршчына застаецца галоўным транзітным хабам. Нават Аўстрыя, якая афіцыйна адмовілася ад расійскага газу, атрымлівае яго праз пасярэднікаў.
Тым часам украінскі транзіт фармальна павінен быў скончыцца ў 2024-м, але пастаўкі працягваюцца праз структуры, якія не прызнаныя афіцыйна партнёрамі «Газпрома».
Эксперты адзначаюць: расійская эканоміка ўжо адчувае ціск — зніжэнне цэн на нафту, застой у прамысловасці, рост вайсковых выдаткаў і пагроза банкаўскага крызісу падводзяць яе да рэцэсіі. Дадатковы ўдар наносяць украінскія атакі дронамі па нафтавых аб’ектах і трубаправодзе «Дружба».
Палітолаг Яўген Магда лічыць, што Еўропа павінна ўвесці санкцыі супраць расійскай металургіі, «Росатома» і «Роскосмаса», каб абмежаваць магчымасці Крамля для фінансавання вайны. Тым часам правал праекта газавага хаба ў Турцыі пазбаўляе Маскву яшчэ аднаго інструмента ўплыву.
На нефармальным саміце кіраўнікі МЗС краін ЕС абмяркуюць новыя меры ціску на Расію. Адной з прапаноў можа стаць абмежаванне перамяшчэння расійскіх дыпламатаў у Шэнгене.
эж