Беларуская Служба
Дадай у Google

Дадайце нас у абраныя крыніцы ў Google, каб нашы навіны заўсёды былі сярод першых вынікаў вашага пошуку

Аматары зімовага плавання згодныя — карысць ад гэтага занятку выходзіць далёка за рамкі задавальнення ад пераадолення барʼераў

22.11.2026 13:14
Сёння мы пагаворым пра тое, як пачаць маржаванне, асабліва, калі мы робім гэта ўпершыню.
Аўдыё
  • Аматары зімовага плавання згодныя – карысць ад гэтага занятку выходзіць далёка за рамкі задавальнення ад пераадолення барʼераў
   .
Здымак мае ілюстрацыйны характар.Photo:SawanJuggessur/pixabay.com/CC0 Public Domain

Пра гэта на хвалі Польскага радыё расказвалі Вікторыя Вітчак і Марыюш Сокул з групы «Маржы Варшавы».

На пачатку нашы суразмоўцы звяртаюць увагу на тое, што існуе некалькі школ маржавання. Адныя купаюцца ў шапках, іншыя без, адныя ў рукавіцах, іншыя без. Усе, аднак, кажуць, што маржаваць нельга аднаму, побач заўсёды нехта павінен знаходзіцца. Па-першае, па прычыне бяспекі, але і для большай матывацыі.

Маржаванне — гэта пытанне прызвычаення, практыкі і сістэматычнасці. Найбольш актыўныя маржы займаюцца зімовым купаннем 2-3 разы на тыдзень. Для атрымання эфекту, паводле нашых гасцей, недастаткова рабіць гэтага нават раз у месяц. Вікторыя Вітчак акунаецца кожныя выходныя.

— Мая сістэматычнасць — гэта раз на тыдзень, у суботу ці нядзелю, калі мы сустракаемся, і магу шчыра сказаць, што гэта ў пэўным сэнсе выклікае залежнасць. Гэта прымушае хацець большага, гэта прымушае зноў паплаваць на наступным тыдні, на наступных выходных. Ёсць даследаванні, якія паказваюць, што плаванне, апусканне ў халодную ваду, павышае ўзровень дафаміна на 250%. І гэта праўда, таму што вы адчуваеце, што пасля выхаду з вады ў вас ёсць гэтая энергія, гэты пазітыўны настрой і хочацца большага.

Маржы раяць пачаць маржаваць у пачатку сезона, у кастрычніку ці лістападзе, калі вада яшчэ крыху цяплейшая, а потым паступова яе тэмпература апускаецца, а таму і арганізм прызвычайваецца паступова. Вікторыя Вітчак раіць слухаць свой арганізм.

— Я заўсёды даю такую параду: трэба прыслухоўвацца да свайго цела, гэта не гонка, гэта не нейкі від спаборніцтва. Таму, калі я заахвочваю новых людзей, якія прыходзяць, мы ўжо плаваем пяць, сем, некаторыя дзесяць хвілін, але калі хтосьці пачынае і адчувае, што хоча быць, я не ведаю, хвіліну ці дзве, то хай гэта будзе адна, дзве хвіліны, і яны выйдуць. Няма сэнсу прымушаць сябе, спрабаваць пераканаць, бо гэта таксама прыходзіць з часам. У мяне таксама бываюць дні, калі я магу заставацца ў вадзе даўжэй, а потым у мяне бываюць дні, калі ў мяне крыху горшы дзень, я больш слабая, то я застаюся ў вадзе менш часу, і я не думаю, што гэта дрэнна. Таму я думаю, што гэта звязана з інтуіцыяй, прыслухоўваннем да свайго цела і павольнай яго адаптацыяй.

Перад уваходам у халодную ваду трэба зрабіць лёгкую гімнастыку, каб крыху разагрэць сваё цела, але без перабольшвання. Пасля выхаду важна хутка выцерціся і апрануцца.

Марыюш Сокул кажа, што нават сталыя маржы кожны раз на пачатку сезону прызвычайваюцца па новаму. Немагчыма нічога не адчуваць, кажа ён.

— Напрыклад, я адчуваю сябе менавіта так, не ведаю, як у іншых, але гэта больш-менш падобна, калі я пачынаю сезон, то гэта не значыць, што калі я плаваў зімой раней пяць ці нават дзесяць гадоў, то ты нічога не адчуваеш, калі пачынаецца сезон. Гэта заўсёды адчуванне, да якога пачынаеш прызвычайвацца, хоць мы ўжо ведаем, што гэта такое. Напрыклад, я адчуваю ў ікрах, што ім трэба прызвычаіцца да гэтага холаду. Я стаю хвіліну, яны прызвычайваюцца, і я адчуваю, што яны ўжо кажуць мне, што я магу ісці далей. Я працягваю ісці, але гэта толькі хвіліна-дзве, а потым становіцца цёпла. Цела награвае ваду, таму што на самой справе, колькі б вады ні было, наша тэмпература — 36 градусаў. Мы пачынаем награваць ваду. Вакол нас ствараецца цеплавы бар'ер, і чым больш побач з намі іншых людзей, тым большы гэты цеплавы барʼер, тым цяплейшая вада. Калі мы адчуваем, што пачынаем астываць, трэба выходзіць. Кожны робіць гэта ў розным тэмпе. Мы ўваходзім разам, а выходзім асобна, кожны ў адпаведнасці са сваімі магчымасцямі.

Марыюш Сокул дадае, што вельмі важным зʼяўляецца дыханне, як у кожных спартыўных практыкаваннях. У вадзе найперш трэба супакоіць дыханне, дыхаць не за хутка, не занадта павольна.

Аматары зімовага плавання згодныя — карысць ад гэтага занятку выходзіць далёка за рамкі задавальнення ад пераадолення барʼераў. У першай чарговасці маржы кажуць менавіта пра эйфарыю ад маржавання. Раптоўны цеплавы шок выклікае выкід эндарфінаў і дафаміна, дзякуючы чаму пасля выхаду з вады вы адчуваеце сябе лёгкімі, бадзёрымі і гатовымі да любых выпрабаванняў.

Аматары зімняга плавання сцвярджаюць, што яны радзей хварэюць на восеньскія і зімовыя інфекцыі. Кажуць, што рэгулярнае зімовае плаванне загартоўвае арганізм і стымулюе імунную сістэму да лепшага функцыянавання.

Акрамя таго, для многіх гэта больш, чым проста трэніроўка — гэта форма псіхічнай перазагрузкі. У ледзяной вадзе нельга думаць пра праблемы ці спісы спраў. Важна толькі гэты момант і кантраляванае дыханне.

Як падсумоўваюць самі ветэраны, самае цяжкае — гэта першы крок і рашэнне зайсці ў ваду. Пасля гэтага застаецца толькі задавальненне сабой, цёплая гарбата ў тэрмасе і энергія, якая застаецца на ўвесь дзень.

Czwórka/ав

слухайце аўдыё