Ginette Neveu, 1935
Pierwszą laureatką Konkursu Wieniawskiego została piętnastoletnia Francuzka Ginette Neveu. Jej zwycięstwo w Warszawie poprzedziły sukcesy na innych konkursach i bardzo wczesny debiut estradowy w wieku zaledwie pięciu lat. Sprawozdawca "Kuriera Warszawskiego" pisał o niej: "chociaż ma ona lat 15, sztuka jej - w swej treści i formie - sięga poziomu doskonałości". Kariera Neveu zapowiadała się niezwykle obiecująco, jednak została tragicznie przerwana w 1949 roku. Skrzypaczka zginęła w katastrofie lotniczej na Azorach w wieku zaledwie 30 lat. Pozostawiła po sobie nieliczne, ale niezwykle wartościowe nagrania.
Igor Ojstrach, 1952
Syn Dawida Ojstracha zwyciężył w pierwszej powojennej edycji konkursu, siedemnaście lat po tym, jak jego ojciec zdobył w Warszawie II nagrodę. Igor Ojstrach zrobił później międzynarodową karierę jako solista, a także pedagog. Związany był z Konserwatorium Moskiewskim, a po latach powrócił do Poznania jako juror Konkursu Wieniawskiego. Chociaż był artystą rozpoznawalnym, to nie zdobył uznania, które stało się udziałem jego ojca. Drugą nagrodę otrzymała podczas tego konkursu Wanda Wiłkomirska.
Roza Fajn, 1957
Triumf Rozy Fajn przypadł na edycję, w której rywalizowała między innymi z amerykańskim skrzypkiem Sidneyem Harthem, cieszącym się dużą sympatią poznańskiej publiczności. Fajn reprezentowała silną wówczas radziecką szkołę skrzypcową. Była uczennicą Dawida Ojstracha.
Charles Treger, 1962
Amerykanin Charles Treger jest do dziś jedynym zwycięzcą Konkursu Wieniawskiego pochodzącym ze Stanów Zjednoczonych. Kiedy przyjechał do Poznania w 1962 roku, miał już za sobą ponad 700 występów i doświadczenie pedagogiczne. Po konkursowym triumfie prowadził bogatą działalność koncertową, a przez wiele lat był też profesorem Amherst University w Massachusetts. Był jednym do tej pory zwycięzcą konkursu, którego rozentuzjazmowana publiczność po ogłoszeniu wyniku wyniosła z auli na rękach. Laureatem III nagrody został podczas tego konkursu Krzysztof Jakowicz.
Piotr Janowski, 1967
W wieku zaledwie 16 lat Piotr Janowski, pochodzący z Grudziądza uczeń Ireny Dubiskiej, został pierwszym Polakiem, który zdobył I nagrodę Konkursu Wieniawskiego. Po poznańskim sukcesie kontynuował naukę między innymi w Curtis Institute of Music, Juilliard School i University of Southern California. Jego kariera rozwijała się przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, gdzie występował jako solista i kameralista. Trzecią nagrodę otrzymała wówczas osiemnastoletnia Kaja Danczowska.
Tatiana Grindienko, 1972
Pochodząca z Charkowa Tatiana Grindienko zwyciężyła w VI Konkursie Wieniawskiego, w którym II nagrodę zdobyła Japonka Shizuka Ishikawa, a III – Polka Barbara Górzyńska. Jej zwycięstwo przypadło na okres szczególnie silnej obecności radzieckiej szkoły skrzypcowej w Poznaniu. Grindienko związała później swoją działalność także z muzyką współczesną i poszukiwaniem nowych form wykonawczych.
Wadim Brodski, 1977
Urodzony w 1950 roku Wadim Brodski był wychowankiem Olgi Parchomienko w Konserwatorium Kijowskim. Do Poznania przyjechał jako młody, choć już doświadczony artysta, mający za sobą m.in. V nagrodę na Konkursie Czajkowskiego w Moskwie. Zwycięstwo w Konkursie Wieniawskiego otworzyło mu drogę do estrad i studiów nagraniowych Europy i świata; w latach 80. przeniósł się do Polski. Podczas konkursu grał na instrumencie Stradivariusa należącym wcześniej do samego Henryka Wieniawskiego.
Keiko Urushihara, 1981
Osiemnastoletnia Keiko Urushihara była pierwszą Japonką, która zdobyła I nagrodę Konkursu Wieniawskiego. W 1981 roku zwyciężyła również w sześciu innych kategoriach konkursowych. Później rozwijała karierę zarówno jako solistka i kameralistka, jak i pedagog; nagrała między innymi komplet sonat skrzypcowych Beethovena.
Jewgenij Buszkow, 1986
Jewgenij Buszkow zwyciężył w Poznaniu jako osiemnastolatek. Jego triumf przypadł na IX Konkurs Wieniawskiego, w którym wśród laureatów znalazł się także Polak Robert Kabara. Buszkow rozwijał później karierę zarówno jako skrzypek, jak i dyrygent. Chociaż łączy się go z rosyjską tradycją wykonawczą, to osiadł w Stanach Zjednoczonych.
Bartłomiej Nizioł, 1991
Bartłomiej Nizioł w 1991 roku podzielił I nagrodę z Piotrem Pławnerem, dając Polsce podwójny triumf w jubileuszowej, dziesiątej edycji konkursu. Ukończył Akademię Muzyczną w Poznaniu, a następnie kształcił się w Lozannie. Od lat mieszka w Szwajcarii, gdzie był koncertmistrzem Tonhalle-Orchester Zürich, a obecnie pełni tę funkcję w orkiestrze Opernhaus Zürich. Koncertuje na instrumencie Guarneri del Gesú z 1727 roku.
Piotr Pławner, 1991
Piotr Pławner rozpoczął naukę gry na skrzypcach jako sześciolatek, a na estradzie występował już jako dziewięciolatek. Po zwycięstwie w Poznaniu zdobywał kolejne ważne nagrody, między innymi w Bayreuth, Monte Carlo i Monachium. Rozwinął działalność jako solista i kameralista, a także pedagog; od lat jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich skrzypków swojej generacji. Dysponuje niezwykle bogatym repertuarem, obejmującym dzieła od baroku do współczesności.
Alena Baeva, 2001
Alena Baeva miała zaledwie 16 lat, gdy zwyciężyła w XII Konkursie Wieniawskiego. Była wówczas studentką Konserwatorium Moskiewskiego w klasie Eduarda Gracza. W kolejnych latach zdobywała następne ważne laury, między innymi Grand Prix Konkursu Paganiniego w Moskwie, i rozpoczęła intensywną karierę koncertową w Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych. Często występuje także w Polsce, a w jej dyskografii znajduje się m.in. Koncert skrzypcowy Karłowicza.
Agata Szymczewska, 2006
Pochodząca z Gdańska Agata Szymczewska zwyciężyła w Konkursie Wieniawskiego w 2006 roku, otrzymując również Złoty Medal. Ukończyła Akademię Muzyczną w Poznaniu, a następnie studiowała w Hanowerze. Jej kariera obejmuje występy w najważniejszych salach koncertowych świata; od 2014 roku jest także prymariuszką Karol Szymanowski Quartet. "Times" pisał o niej: "Gra z powagą, opanowaniem i mądrością muzyczną ponad swój wiek, brzmiąc momentami jak płomienna młoda Ida Haendel".
Soyoung Yoon, 2011
Kiedy koreańska skrzypaczka Soyoung Yoon zdobyła I nagrodę podczas Konkursu Wieniawskiego, była już wówczas laureatką wielu prestiżowych konkursów, między innymi im. Yehudiego Menuhina, Tibora Vargi i Dawida Ojstracha. Po zwycięstwie w Poznaniu rozwinęła karierę solową, występując z orkiestrami w Europie, Azji i Ameryce.
Veriko Tchumburidze, 2016
W 2016 roku I nagrodę zdobyła dwudziestoletnia Veriko Tchumburidze, urodzona w tureckiej Adanie, mająca gruzińskie korzenie. Przed poznańskim triumfem kształciła się w Turcji, Wiedniu i Monachium oraz zdobywała nagrody na międzynarodowych konkursach. Jej zwycięstwo zwróciło na nią uwagę światowej publiczności i rozpoczęło intensywną karierę solową oraz kameralną. Laureatką drugiej nagrody została podczas tej samej edycji Bomsori Kim.
Hina Maeda, 2022
Ostatnią jak dotąd zwyciężczynią Konkursu Wieniawskiego została Japonka Hina Maeda. Urodzona w 2002 roku skrzypaczka wygrała XVI edycję w 2022 roku, mając 20 lat. Wcześniej zdobywała nagrody w japońskich konkursach, a w Poznaniu otrzymała również wyróżnienia za wykonanie utworów Wieniawskiego oraz sonaty.
***
Oskar Łapeta
