Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Żyrafa i szakal - o co chodzi w "Porozumieniu bez Przemocy"?

NVC (Nonviolent Communication) czyli Porozumienie bez Przemocy to metoda komunikacji, opracowana przez Marshalla Rosenberga. Psycholog stworzył model 4 kroków - narzędzie, które ma sprzyjać nauce nowej formy porozumiewania się i ułatwia nawiązywanie kontaktu. Na czym polega PbP w praktyce? Co wspólnego z NVC mają żyrafa i szakal? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w podcaście Kuby Jamrozka, który rozmawiał z Emilią Kulpą-Nowak, certyfikowaną trenerką NVC Zobacz więcej na temat: 

Komunikacja... przy stole!

Włosi przy jednym posiłku są w stanie spędzić nawet kilka godzin! W ich przypadku nie chodzi o samo jedzenie, ale przede wszystkim o to, żeby być razem. Długie rozmowy, ekspresyjne dyskusje i dużo radości - to ich żywioł! Czy podobnie mogłoby być w Polsce? Jakie znaczenie ma dla nas dzisiaj komunikacja przy stole? Jaki powinien być stół? Czy "obiady czwartkowe" mają sens? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w rozmowie Kuby Jamrozka z psychologiem i terapeutką Dorotą Mintą. Zobacz więcej na temat: 

Artystyczny czy charakterologiczny

12 grudnia 1827 r. przybył do Warszawy Karol Lipiński, skrzypek o europejskiej sławie, starszy od Chopina o blisko 20 lat. Fryderyk, jako młody wirtuoz i kompozytor, był z pewnością świadkiem słynnych warszawskich pojedynków Lipińskiego z Paganinim. Po przyjeździe polskiego skrzypka do Paryża, Chopin okazał mu wiele zainteresowania, starając się wprowadzić go w paryskie kręgi muzyczne. Między artystami doszło jednak do poważnego konfliktu, powód którego do dziś budzi kontrowersje. Nie wiadomo bowiem, czy poróżniły ich sprawy artystyczne, czy też niezgodność charakterów. W relacjach świadków powtarza się dziwactwo Lipińskiego, jako główna przyczyna wszystkich niepowodzeń. Wprawdzie był genialnym skrzypkiem, ale nie posiadał tego, „czego potrzeba do podobania się w świecie”. (md) Zobacz więcej na temat: 

Zmiana frontu

11 grudnia 1847 r. w „The Musical World” zamieszczony został list Davisona, redaktora naczelnego tego pisma, autora książki o Chopinie. Dotyczył on manifestu siedmiu niemieckich muzyków, skierowanego do wdowy po Mendelssohnie. Davison, wielbiciel „niebiańskiego charakteru chopinowskiej muzyki”, równocześnie składał hołdy Mendelssohnowi. Uznawał twórczość obu kompozytorów za „wolną od zdegenerowanych elementów muzyki wirtuozowskiej”. Impulsem do zmiany stosunku Davisona do Chopina, była odmowa złożenia przez polskiego kompozytora podpisu pod listem kondolencyjnym muzyków niemieckich działających w Paryżu. „Muzyk, który ogranicza się do szacunku, miast wielbić, ubóstwiać […] nazwisko Mendelssohna, nie zasługuje na mój szacunek” - pisał oburzony Davison. (md) Zobacz więcej na temat: 

Chopin stwarzający zagrożenie

10 grudnia 1838 r. po opuszczeniu willi So'n Vent, Chopin, George Sand z dziećmi i wierną służącą Amelią, zostali przyjęci przez francuskiego konsula Pierre Fleury, który użyczył im gościny w swojej rezydencji w Palmie. Znalezienie schronienia, nawet za słoną opłatą, graniczyło z cudem, gdy po mieście rozniosła się wieść, że Chopin cierpi na suchoty, a jego obecność stanowi niebezpieczeństwo dla innych. Właściciel willi So'n Vent zażądał natychmiastowego jej opuszczenia, zapłaty za dezynfekcję domu, malowanie ścian i zakup nowego łóżka wraz z pościelą, bo – jak wyjaśnił – to, na którym sypiał Chopin, będzie musiał spalić. Wyprawa na Majorkę okazała się straszliwym fiaskiem, mimo że klasztor w Valldemosie według George był „najbardziej poetyczną rezydencją na świecie”. (md)  Zobacz więcej na temat: 

Souvenir de Chopin

9 grudnia 1843 r. w Auli Leopoldina we Wrocławiu miał miejsce  koncert Samuela Kossowskiego, najwybitniejszego polskiego wiolonczelisty, którego talent kwestionowali wpływowi współcześni przedstawiciele świata muzyki. Przebywając we Lwowie, jako jeden z pierwszych, zaprezentował tam „Grand duo concertant” Chopina. Pisano wtedy: „Kossowski ma już  dziś swój rodzaj własny […], już on dziś stał się panem swego instrumentu”. Po śmierci Chopina skomponował potpourri „Souvenir de Chopin” na wiolonczelę i fortepian. Wielki patriota, uczestnik Wiosny Ludów, uznany został za muzyka w pełni narodowego, określano go mianem „wieszcza narodowego”. Po jednym z wykonań „Souvenir de Chopin” napisano: „W jego grze ta muzyka staje się modlitwą o wolną Polskę”. (md) Zobacz więcej na temat: 

Ładny dzieciak

7 grudnia 1833 r. Izabela Chopin, w liście do Fryderyka, przekazała mu najnowsze wieści z Warszawy: „[…] wczoraj wszyscy byliśmy u nich [Jędrzejewiczów] na chrzcinach małego Henrysia, którego Papa z Pruszakową w jedną, a Tabęcki z Krzysztofowiczową w drugą parę do chrztu trzymali. Ładny dzieciak; było wiele gości [...], był Tytus z bratem, obydwa w Warszawie”. Izabela nawiązała też do listu Fryderyka: „Piszesz, o tym, że Twoje amory tu. Pókiś Ty milczał, i ja także; ale ja o nich wiem i wierzę, i razem z Tobą dziwię się, jak można być taką nieczułą. Pałac widać miał większe powaby, ale widać Tyś źle interesa robił”. Była to aluzja do Konstancji Gładkowskiej, która wyszła za mąż za bogatego ziemianina Józefa Grabowskiego, odrzucając uczucia Chopina. (md) Zobacz więcej na temat: