Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Namiestnik w progach

17 maja 1829 r. przybył do Warszawy car Mikołaj I, ażeby tu koronować się na króla polskiego. Towarzyszyła mu małżonka i następca tronu. Orszak witany przez tłumy przemieszczał się ulicami stolicy wśród szpalerów wojska polskiego. Kilkunastu heroldów konnych obwieściło zgromadzonym, że uroczystość koronacji odbędzie się 24 maja. Z tej okazji przyjechał także do Warszawy książę Antoni Radziwiłł, namiestnik Wielkopolski. Fryderyka spotkał wówczas niebywały zaszczyt. Książę, pamiętający pobyt 19-letniego kompozytora w jego rezydencjach w Poznaniu i w Antoninie, złożył wizytę państwu Chopinom. Zapraszał także Fryderyka, by go odwiedził w Poznaniu lub na wsi, „jeśli mu okoliczności na to pozwolą”. Do wizyty księcia większą wagę przywiązywali jednak rodzice Chopina, aniżeli on sam. Wdzięczny był księciu za odwiedziny, ale niczego się po nim nie spodziewał i niczego też nie oczekiwał. (md) 
Zobacz więcej na temat: 

"Noc muzeów" – reportaż Aleksandry Dobieszewskiej

W miniony weekend po raz kolejny całą Polskę ogarnęła Noc Muzeów. To świetna okazja, by w nietypowy sposób odwiedzić liczne muzea, galerie i inne instytucje kultury – większość z nich czynna jest wtedy do późnych godzin wieczornych i nocnych, a dla zwiedzających dostępne są wyjątkowe atrakcje. Ideą tego wydarzenia jest to, że wstęp do poszczególnych placówek jest darmowy, choć może być konieczna wcześniejsza rezerwacja. Impreza cieszy się dużym zainteresowaniem ze względu na specjalne atrakcje, takie jak warsztaty, spotkania czy koncerty. To także wyjątkowa okazja, aby zwiedzić miejsca, które zazwyczaj są niedostępne. Noc Muzeów przywędrowała do nas z Berlina, gdzie po raz pierwszy odbyła się w 1997 roku. Impreza okazała się sukcesem, dlatego w kolejnych latach zaczęły przyłączać się inne europejskie miasta. Pierwsza Noc Muzeów w Polsce odbyła się w 2003 roku i miała miejsce w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Rok później, wydarzenie odbyło się w Warszawie i Krakowie. A jak było w tym roku?
Zobacz więcej na temat: 

Chopin w „Lukrecji”

16 maja 1847 r. Allart de Méritens, przyjaciółka różnych znakomitości literackich, kochanka 60-letniego wówczas Chateaubrianda, po ukazaniu się kontrowersyjnej powieści George Sand „Lukrecja Floriani”, napisała do Sainte-Beuve'a: „Nie mówiłam Panu, jak bardzo oburzyła mnie «Lukrecja»…”. Oskarżała ona pisarkę o „niszczenie pianistów i wydanie na łup Chopina, z niesmacznymi, kuchennymi szczegółami [...]”. Trzydzieści lat później prof. Józef Tretiak w swym Słowie o Chopinie wydanym we Lwowie, zachwycał się powieścią Sand i przedstawionym w niej wizerunkiem kompozytora: „[…] przecież portret, który wyszedł spod jej pióra, uderza niezwyczajną, wyjątkową pięknością i szlachetnością rysów. Nie bez rozmysłu też dała mu tytuł księcia; chciała ona w tym tytule wysymbolizować nie tylko uprzywilejowane stanowisko geniusza w świecie sztuki, ale zarazem i ową arystokracje ducha, która stanowiła wybitną cechę charakteru Chopina”. (md)
Zobacz więcej na temat: 

Zmierzch Nohant

15 maja 1847 r. Chopin wysłał list do George Sand, kończąc go słowami: „Niech Bóg darzy Panią zawsze siłami i energią. Życzę spokoju i szczęścia. Szczerze Pani oddany”. Wspomina także o niedawnym ślubie Solange z Clésingerem: „Nikt spośród Pani Przyjaciół, i Pani wie o tym dobrze, nie życzy szczerzej szczęścia dziecku Pani – i proszę jej to ode mnie powiedzieć”. List ten, jak i wiele innych, zadziwia powściągliwością i całkowitym brakiem wylewności. Przepełniony jest natomiast troską o zdrowie pisarki, o jej codzienne sprawy, czy to związane z trudami prowadzenia wiejskiego gospodarstwa, czy też z obowiązkami zawodowymi. Chopin nie widział się z George od czasu jej krótkiego pobytu w Paryżu tej zimy. Po smutnej wymianie listów w związku z nieszczęsną sprawą związku Solange, a był to lipiec tegoż roku, zbliżał się nieuchronnie czas ich rozstania. Chopin nie odwiedził już latem Nohant i nigdy więcej tam nie pojechał. (md) 
Zobacz więcej na temat: 

"Podcast o niepełnosprawności" - odcinek 29.

Zwrócenie uwagi społeczeństwa na problem występujących barier architektonicznych, a także upowszechnianie pozytywnych rozwiązań w zakresie dostępności architektonicznej obiektów i przestrzeni dla osób z różnymi niepełnosprawnościami – to cel Konkursu - „LIDER DOSTĘPNOŚCI” – konkursu ARCHITEKTONICZNO-URBANISTYCZNEGO Integracji i Towarzystwa Urbanistów Polskich pod Honorowym Patronatem Prezydenta RP Andrzeja Dudy. Jesienią poznamy laureatów tego cyklicznego konkursu. Zapraszam, Krzysztof Kaczmarczyk.
Zobacz więcej na temat: 

Europejskie Menu 14.05.2022

Magazynowanie gazu w Unii Europejskiej będzie wkrótce obowiązkowe. W sprawie dotyczących tego przepisów rozpoczną się negocjacje przedstawicieli Parlamentu Europejskiego i krajów członkowskich. Już wcześniej obowiązek magazynowania rezerw gazu wprowadziła Polska. Przepisy, które ma przyjąć cała Wspólnota, przewidują zapełnienie magazynów gazem w 80 procentach do listopada 2022 roku. Prowadzi: Beata Płomecka, Michał Strzałkowski, Bogumił Husejnow
Zobacz więcej na temat: 

Fortepianik dla Ludwiki

14 maja 1832 r. Józef Kalasanty Jędrzejewicz, przyszły szwagier Fryderyka, nabył po swym ojcu posesję „kontraktem kupna i przedaży, w Księdze wieczystej zawartym za summę sześćdziesiąt jeden tysięcy złotych polskich”. Nieruchomość owa położona była w Warszawie przy ulicy Podwale pod numerami 526 i 300 b, w której najstarsza siostra kompozytora Ludwika miała spędzić przeszło dwadzieścia trzy lata w związku małżeńskim z Józefem Kalasantym. Mikołaj Chopin w jednym z listów do syna pisał wówczas: „Ludwika nie ma jeszcze fortepianu, gdyż dotychczas nie jestem w stanie ponieść takiego wydatku”. W niedługim czasie w mieszkaniu państwa Jędrzejewiczów pojawił się „fortepianik wiedeński orzechowy, w dobrym stanie, z pięknym tonem, o 5-ciu oktawach, […] kupiony z wolnej ręki i za mierną cenę przy ulicy Miodowej w pałacu Zeidlera 482, w siedzibie od niedawna starej Resursy Kupieckiej”. Nabył go nie pan Mikołaj, lecz jego zięć Józef Kalasanty. (md).
Zobacz więcej na temat: